[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Γρήγορα, την πρέσα στην πρίζα

Το ημερολόγιο επιμένει. Και μαζί του και ο Γιώργος που ξέρει το εορτολόγιο καλύτερα και από τις μεταμεσονύκτιες παραστάσεις της σεζόν. Της Μεταμόρφωσης είναι τον Αύγουστο. Και μόνο.

Δεν είναι σαν του Αγιαννιού και της Παναγίας που είναι 32 φορές τον χρόνο. Ε, τότε πώς εξηγείται πως μέσα στο καταχείμωνο και συγκεκριμένα εν μια νυκτί έχουν βαλθεί όλοι να μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο; Μέσα σε 24 ώρες πρέπει να έχουν εξαφανιστεί ρυτίδες δεκαετιών. Να έχουν σβήσει λεκέδες από τον ήλιο. Να έχει σκουρύνει κατά δύο τόνους το δέρμα στο σολάριουμ. Να έχουν χαθεί τα οκτώ περιττά κιλά που έχουν ξεμείνει από τις διακοπές, την κατάθλιψη του φθινοπώρου, τη δοκιμή των κουραμπιέδων και άλλων τινών. Να έχουν σφίξει οι κοιλιακοί που δεν έχουν ασκηθεί από εποχής γεννήσεως του Θεανθρώπου και να εξαφανιστεί η κυτταρίτιδα που έχει εγκατασταθεί στην περιφέρεια να μη θυμηθώ από πότε. Και βεβαίως το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει να ενδυθεί- για να ολοκληρωθεί η μεταμόρφωση- με αναλόγου επιπέδου βραδινά φορέματα και κοστούμια τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να φέρουν και μια κάποια υπογραφή. Επειδή διάγουμε και περίοδο ισχνών αγελάδων, το τελευταίο πρόβλημα- των ενδυμάτων- λύνεται και διά της ενοικιάσεως για μια νύχτα, με το αζημίωτο (νέα μόδα τούτη). Είναι να μην μπερδεύομαι; Διότι ακόμη κι αν δεν είναι της Μεταμορφώσεως, καρναβάλι πρέπει να είναι μετά βεβαιότητος. Τόση πούλια, τόσο στρας, τόσο κιτσαριό και ενοίκιο ενδυμάτων για μια νύχτα, κάτι προς τα ΄κεί μου πάει. Το μόνο που με συγκρατεί να πιστέψω πως είναι Πρωτοχρονιά, είναι που όλοι (με τα νοικιασμένα στρας και τα πούπουλα) περιμένουν πώς και πώς ένα θαύμα. Διότι όταν ακούς την κυρία μιας κάποιας ηλικίας, που αντί για λίφτινγκ χρειάζεται πρέσα σιδερώματος, να αφήνει τον καφέ στη μέση για να προλάβει να γίνει ωραία για το ρεβεγιόν, τι να πιστέψω ότι προσμένει αν όχι ένα θαύμα;