ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παρελάσεις

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δημ. Σταματέλλος , Ξενοφώντος 27 Καλλιθέα, γράφει:

«Αγαπητέ Λευτέρη, γεια σου. Σε νιώθω πολύ φίλο μου κι ας μην έχω μέχρι τώρα την τιμή να σε γνωρίσω από κοντά.

Εάν το εγκρίνεις και έχεις χώρο, δημοσίευσε και αυτήν την επιστολή μου.

Ζούμε σε μια εποχή που η συμπαγής εθνική μας ενότητα πρέπει να έχει ταυτότητα ισορροπημένης μόρφωσης. Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, ας μάθουμε όλοι να κρίνουμε και να ζυγίζουμε καλύτερα το συμφέρον της μαθητικής νεολαίας.

Νομίζω πως οι παρελάσεις δεν έχουν την αποστολή, ότι τα παιδιά των 12-17 χρόνων προετοιμάζονται για πόλεμο. Κι ας άρχισαν τα μαύρα χρόνια. Σκοπός των παρελάσεων είναι πώς τα παιδιά με συντεταγμένο βήμα, με στοίχιση και με παράστημα θα διαδραματίσουν τον ρόλο που θα ζητήσουν οι ανάγκες της επόμενης μέρας. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία θα προχωρήσουν για τη δική τους πρόοδο και καταξίωση. Μέσα από τις παρελάσεις θα βρούνε τόνους δυνατούς με αποχρώσεις και νοοτροπίες της αυριανής υπακοής. Αυτή η συμπεριφορά θα αποτελέσει την πρώτη εξεταστική δοκιμή.

Ποιοι είναι αυτοί που υψώνουν τείχη στη νεολαία; Ποιοι είναι αυτοί που δεν εξηγούν με απλή λογική; Η κοινωνία θέλει τα παιδιά να μάθουν να υπακούουν, να μάθουν πως πέρα από τα δικά τους “θέλω” στην κοινωνία όπου θα ζήσουν δεν κάνουν κουμάντο οι γονείς τους. Πρέπει να μάθουν πως η ζωή έχει δυσκολίες. Πρέπει να μάθουν ότι η ζωή τους όλη είναι μια παρέλαση. Μέσα στους κανόνες της εκπαίδευσης υπάρχει και ο βηματισμός. Με ψηλά το κεφάλι θα κοιτάζουν με θάρρος και αποφασιστικότητα τη ζωή. Όταν φτάσουν μπροστά στα τιμώμενα πρόσωπα, θα τους κοιτάξουν κατάματα με σεβασμό και θα προχωρήσουν για τη δική τους σταδιοδρομία. Έτσι κάναμε κι εμείς. Ε λοιπόν, εάν θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά, να τα αφήσουμε στη δική τους παρέλαση. Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν καλύτερα απ΄ όλους να εφαρμόσουν την εκπαιδευτική τους ικανότητα. Μόνο με συντεταγμένα και ρωμαλέα βήματα θα πάνε μπροστά.

Υπακοή + μόρφωση+ ομόνοια + πρόοδος = ευημερία».