«Δεν σχεδιάζω για να μεταμφιέσω τις γυναίκες»

Νικολά Ζεσκιέρ: όνομα-γλωσσοδέτης που προφέρεται σε όλες τις μητροπόλεις της μόδας και προαλείφεται για τον τίτλο του «Σχεδιαστή της Χρονιάς». Τo περιοδικό «Τime» παρουσιάζει τον Γάλλο σχεδιαστή του οίκου Βalenciaga ως τον ισάξιο του Ιβ Σεν Λοράν, επειδή κατόρθωσε να διαμορφώσει τη νέα μοντέρνα σιλουέτα. Η ηλεκτρονική έκδοση των «Νew Υork Τimes» φιλοξενεί τις απόψεις του για τον ρόλο της μόδας σήμερα, καθώς είναι ένας από εκείνους που την καθορίζουν. «Υπάρχουν πολλά κλισέ στη μόδα. Θέλησα λοιπόν με τη νέα μου συλλογή να προτείνω κάτι διαφορετικό.

Υπάρχει έμπνευση από το έθνικ στυλ, αλλά όχι με τη φολκλορική έννοια. Αλλά με ό,τι βλέπουμε να φοράνε άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες στις μεγάλες πόλεις. Αυτό που ήθελα να δείξω “βγαίνει” μέσα από το ντύσιμο των παιδιών που παρακολουθούν την ηλεκτρονική μουσική και ντύνονται με χακί ρούχα, αφρικάνικα παρεό και αδιάβροχα μπουφάν-παρκά. Είναι ένα στυλ επιθετικό και όχι καλλιτεχνικό», δηλώνει ο Νικολά Ζεσκιέρ στην αμερικανική εφημερίδα.

Παιδί της δεκαετίας του ΄80, μαγεμένος από τον «Πόλεμο των άστρων» και τη γεωμετρική, αεροδυναμική γκαρνταρόμπα της πριγκίπισσας Λία, αισθητικά πειθαρχημένος με τους κανόνες της γαλλικής κομψότητας, ο Ζεσκιέρ ξάφνιασε τον κόσμο: μαύρη αυστηρή σιλουέτα, ένα «λεξιλόγιο» ρούχων που χρησιμοποιούσε πολύ περισσότερο τη γραμμή «Ι», τα οποία και χαρίζουν γενναιόδωρα ύψος σε όλο το σώμα. Παράλληλα έδειχνε πως ήταν άνθρωπος του μέλλοντος, με τις μπλούζες από γεωμετρικά πολύχρωμα μοντάζ, με τα μεταξωτά παντελόνια αγγαρείας, τα πουκάμισα μιλιτέρ, τα φορέματα από νεοπρέν που χρησιμοποιούνται για υποβρύχιες καταδύσεις.

«Δεν μου αρέσει να μεταμφιέζω τις γυναίκες σε κάτι διαφορετικό. Θέλω τα ρούχα να τους δίνουν κάτι όμορφο. Ακόμα και να τις προστατεύουν, παρά να τις μεταμορφώνουν. Δεν μου αρέσει η ιδέα της γυναίκας-αντικειμένου, παρ΄ ότι χρησιμοποιώ παπούτσια με πολύ ψηλά τακούνια. Όμως αυτό είναι το μόνο τεχνητό σημείο που προσθέτω στην εικόνα τους. Διαφορετικά θέλω να αναγνωρίζω την προσωπικότητα της μέσα από τα ρούχα μου», έλεγε σε συνέντευξή του στο αγγλικό περιοδικό «Ι-d».

Από τις αρχές του 20ού αιώνα ο οίκος Βalenciaga είχε τη χάρη της ανατροπής, της πρωτοπορίας και των πειραματισμών με τη δημιουργία. «Νομίζω ότι ο ίδιος ο οίκος τροφοδοτεί την έμπνευσή μου. Είναι ένας οίκος πολύ συγκεκριμένος. Πάντα ήταν ένα είδος εργαστηρίου ιδεών, αλλά προσανατολισμένο στην έννοια της ακρίβειας. Και το δικό μου γούστο επίσης “βλέπει” προς την ίδια κατεύθυνση κι έτσι δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που θέλω να δείξω, παρουσιάζεται μέσα σε ένα εξαιρετικό πλαίσιο».