Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Το τέρας του πληθωρισμού

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ νοικοκυριά δικαιούνται και πρέπει να είναι αισιόδοξα για τη γενικότερη πορεία τους το 2008.

Η αισιοδοξία όμως αυτή δεν μπορεί να αφορά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς των νοικοκυριών εκείνων που ανήκουν στην κατηγορία των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων. Κι αυτό γιατί όλα δείχνουν ότι τις όποιες πενιχρές αυξήσεις καταφέρουν να πάρουν, είτε εργάζονται στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, θα τους τις «ροκανίσει», και μάλιστα με το παραπάνω, το τέρας του πληθωρισμού. Το οποίο φαίνεται ότι θα είναι εξίσου αν όχι πιο απειλητικό σε σύγκριση με το 2007. Μπορεί δε να είναι σε σημαντικό βαθμό εισαγόμενος ο πληθωρισμός, λόγω του ακριβού πετρελαίου και πληθώρας ακριβών πρώτων υλών (μετάλλων και δημητριακών), αλλά ταυτόχρονα πυροδοτείται και από άλλους παράγοντες:

– Τη γνωστή κερδοσκοπική τάση που χαρακτηρίζει την ελληνική αγορά, τόσο στο επίπεδο της παραγωγής όσο και στο επίπεδο εμπορίας βασικών καταναλωτικών αγαθών.

– Την έλλειψη ανταγωνισμού σε σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

– Την ανεπάρκεια των μηχανισμών ελέγχου της αγοράς, η οποία ακόμη και σε συνθήκες απελευθέρωσης δεν μπορεί να είναι ασύδοτη ούτε και αυτορρυθμιζόμενη.

Αυτές είναι οι ελληνικές ιδιομορφίες που κρατούν τον ελληνικό πληθωρισμό πάνω από τον μέσο όρο του αντίστοιχου πληθωρισμού των άλλων χωρών της ευρωζώνης.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θα περίμενε κανείς από την κυβέρνηση να προστατεύσει τα χαμηλά εισοδήματα μέσα από τα μοναδικά μέσα που διαθέτει, όπως είναι η φορολογική πολιτική και το κοινωνικό κράτος. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Στο όνομα, όπως πάντα, της «εξυγίανσης» των δημόσιων οικονομικών.