[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Βασίλης Μουλόπουλος

(ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «αξίζουμε κάτι καλύτερο από τη Ν.Δ.»)

Υπάρχει μια διάχυτη διάθεση στη χώρα, ένα πράγμα υπόγειο που δεν μετρείται με τις ψήφους, που δεν κάνει δηλώσεις, που δεν κραυγάζει στα τηλεπαράθυρα: ένα μείγμα λήθαργου, κυνισμού και θυμού. Στις συζητήσεις του κόσμου για το σκάνδαλο της ημέρας δεν διακρίνεται έκπληξη αλλά κυνισμός. Λες και όλοι γνώριζαν ή υπέθεταν, λες και η κοινωνία είχε προεξοφλήσει τις αποκαλύψεις. Στην κοινωνία έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι όλα μπορούν να συμβούν. Ότι οι πολιτικοί δεν ορρωδούν προ μηδενός και ουδενός. Όλα είναι θεμιτά, όλα είναι δυνατά: η φοροκλοπή, το φακελάκι, η εξαγορά δημόσιων λειτουργών, δικαστικών αποφάσεων, δημόσιων προμηθειών, δημόσιων θέσεων. Ο παράνομος πλουτισμός σε όλους τους τομείς, σε όλες τις καταστάσεις, στη δημόσια και στην ιδιωτική καθημερινότητα. Δεν γνωρίζω πώς μπορώ να ονομάσω αυτή τη συλλογική κακοδιαθεσία, αυτό το ανικανοποίητο, αυτή τη θλίψη που πλανάται στην ατμόσφαιρα. Σίγουρα οφείλεται στην επιδείνωση της οικονομικής κρίσης. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Υπάρχει μια νευρικότητα, μια αντίδραση του τύπου «άι σιχτίρ, φτάνει πια», μια διάχυτη αίσθηση ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο, ως άνθρωποι, ως λαός.

(«Το Βήμα»)