Αρνούνται το κινεζικό «ολοκαύτωμα» οι Ιάπωνες

Στην ιστορία έμεινε ως «ο βιασμός της Νανκίνγκ» και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Θύματα ήταν Κινέζοι άμαχοι και θύτης ο ιαπωνικός αυτοκρατορικός στρατός.
Εβδομήντα χρόνια από τότε, η Ιαπωνία εξακολουθεί να αμφισβητεί το μέγεθος της θηριωδίας
«Μισώ πραγματικά τους Ιάπωνες. Με βίασαν όταν ήμουν έντεκα χρόνων. Προσπάθησα να αυτοκτονήσω τρεις φορές από τότε». Η Ζιανγκ Ξιούχονγκ είναι σήμερα 81 ετών και της είναι αδύνατον να ξεχάσει αυτό που έζησε τον Δεκέμβριο του 1937, όταν ο ιαπωνικός στρατός εισέβαλε στην πόλη Νανκίνγκ της Κίνας ρίχνοντας τα τείχη της

ΑΡΙΘΜΟΙ

Περισσότερες από 80.000 γυναίκες κάθε ηλικίας βιάσθηκαν και ακόμη περισσότερες δολοφονήθηκαν

πρωτεύουσας της δυναστείας των Μινγκ έπειτα από τρεις ημέρες πολιορκίας. Αυτόπτες μάρτυρες, Κινέζοι και Δυτικοί, ανέφεραν ότι οι άμαχοι βασανίστηκαν, κάηκαν ή θάφτηκαν ζωντανοί, αποκεφαλίστηκαν ή πυροβολήθηκαν μαζικά. Περισσότερες από 80.000 γυναίκες κάθε ηλικίας βιάσθηκαν και ακόμη περισσότερες δολοφονήθηκαν ή υποχρεώθηκαν σε σεξουαλική δουλεία. Οι Κινέζοι εκτιμούν ότι οι Ιάπωνες εισβολείς σκότωσαν 300.000 αμάχους. Ωστόσο, πολλοί στην Ιαπωνία υποστηρίζουν ότι ο αριθμός αυτός ήταν πολύ μικρότερος.

Τα θύματα
Σήμερα, ο αριθμός των θυμάτων αμφισβητείται ακόμη και από έγκυρες εφημερίδες στην Ιαπωνία, όπως η «Γιομιούρι Σίμπουν». «Η κινεζική κυβέρνηση δεν έχει αναθεωρήσει τον αρχικό ισχυρισμό της για 300.000 θύματα. Ασφαλώς σημειώθηκαν πολλές εκτελέσεις και βιαιότητες κατά των αμάχων, σύμφωνα με αρχεία και μαρτυρίες της εποχής. Πάντως, έχει υποστηριχθεί ότι τα θύματα ήταν περίπου 40.000

και ότι μόνο μερικοί από αυτούς τους θανάτους ήταν δολοφονίες που παραβίαζαν τις διεθνείς συνθήκες», σημειώνει σε κύριο άρθρο της η εφημερίδα, καλώντας σε σινοϊαπωνική ιστορική μελέτη του ζητήματος.

Αν και το άρθρο είναι ισορροπημένο και φαινομενικά ορθολογικό, τίθεται ένα ερώτημα: Τι θα είχε συμβεί στη Γερμανία αν ένας ιστορικός έλεγε ότι τα θύματα του Ολοκαυτώματος ήταν μόνο 600.000 και ότι μόνο μερικοί από αυτούς τους θανάτους ήταν δολοφονίες που παραβίαζαν τις διεθνείς συνθήκες; Σε κάθε περίπτωση, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί τη δύναμη μιας μαρτυρίας. «Εξαιτίας της βιαιότητας του βιασμού ήταν πολύ δύσκολο για μένα να κάνω παιδιά. Έκανα μόνο ένα και μου πήρε τρεις μέρες και τρεις νύχτες για να το γεννήσω», διηγείται η Ζιανγκ Ξιούχονγκ. «Θυμάμαι μια μέρα όταν ήμουν στο χωράφι και οι Ιάπωνες τρυπούσαν με τις ξιφολόγχες τους τις θημωνιές από ρύζι για να δουν αν κρυβόταν κανένας εκεί. «Στις μεγαλύτερες θημωνιές έβαλαν φωτιά. Είδα ανθρώπους να καίγονται ζωντανοί».


Ο ναζιστής που έγινε σωτήρας

ΑΡΚΕΤΟΙ κινηματογραφιστές, μεταξύ των οποίων και ο Όλιβερ Στόουν, θέλουν να μεταφέρουν τον «βιασμό της Νανκίνγκ» στη μεγάλη οθόνη. Ένας από τους βασικότερους μάρτυρες της σφαγής και κεντρικό πρόσωπο στα κινηματογραφικά σενάρια είναι ο Τζον Ρέιμπ, ενθουσιώδες μέλος του Ναζιστικού Κόμματος. Ο Ρέιμπ προσέφερε ως καταφύγιο τη βίλα στην οποία έμενε, ενώ επιστράτευσε Δυτικούς ιεραποστόλους, επιχειρηματίες και πανεπιστημιακούς που δημιούργησαν μια ουδέτερη ζώνη καρφώνοντας στο έδαφος σημαίες με το σήμα του Ερυθρού Σταυρού. Τελικά, κατάφερε να διασώσει περισσότερους από 250.000 ανθρώπους. Όπως σημειώνει στο ημερολόγιό του οι 300.000 που δεν κατάφεραν να περάσουν στη Διεθνή Ζώνη Ασφαλείας, έπεσαν θύματα του «βιασμού της Νανκίνγκ».


Με μια ματιά

● ΣΤΙΣ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ του 1937 ο ιαπωνικός αυτοκρατορικός στρατός εισέβαλε στην πρωτεύουσα της εθνικιστικής Κίνας Νανκίνγκ. ● ΓΙΑ ΕΞΙ ολόκληρες εβδομάδες οι Ιάπωνες στρατιώτες επιδόθηκαν σε πάσης φύσεως βιαιότητες κατά του άμαχου πληθυσμού.

● ΣΥΜΦΩΝΑ με εκτιμήσεις, περίπου 80.000

γυναίκες κάθε ηλικίας έπεσαν θύματα βιασμού. ● ΠΕΡΙΠΟΥ 300.000

άνθρωποι, ο μισός πληθυσμός της πόλης, έχασαν τη ζωή τους τις έξι βδομάδες της σφαγής.