Κλειστές πόρτες στις καταγγελίες για κακοποίηση

«Καταγγελίες για την κακοποίηση του αγοριού της οικογένειας και για τις άθλιες συνθήκες όπου ζούσαν αυτά τα δυστυχισμένα παιδιά είχαν γίνει πριν από χρόνια αλλά δεν ενδιαφέρθηκε κανείς».

Μια στενή συγγενής της οικογένειας- από την πλευρά του πατέρα – των παιδιών στο Ίλιον που εκδίδονταν από τη μητέρα τους λύνει τη σιωπή της: «Εγώ προσωπικά έκανα καταγγελία για ξυλοδαρμό πριν από δύο χρόνια. Συνάντησα πόρτες κλειστές. Όλα έπεσαν στο κενό. Προσπαθήσαμε να κάνουμε ό,τι μπορούσαμε για να σώσουμε αυτά τα παιδιά αλλά δεν μας άκουσε κανείς. Είδα το αγοράκι που κυκλοφορούσε με τα μάτια μελανιασμένα. Ήταν πριν από δύο χρόνια.

«ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ»

Μάρτυρας είχε ενημερώσει τις αρμόδιες υπηρεσίες για τα κακοποιημένα παιδιά, πως η μάνα εκδίδεται και έδωσε διεύθυνση

Σήκωσα το τηλέφωνο και επικοινώνησα με μια από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Άρχισαν ουσιαστικά να με ανακρίνουν. Πόσες ώρες λείπετε από το σπίτι, πού βλέπετε εσείς τα παιδιά, ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που μου έκαναν. Προσπαθούσα να τους εξηγήσω ότι υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα στην οικογένεια. Όταν τους είπα για τον ξυλοδαρμό του αγοριού, το μόνο που με ρώτησαν ήταν αν είδα τη μητέρα του να το χτυπάει. Εσείς, μου είπαν, έχετε τη δική σας οικογένεια, εργάζεστε και λείπετε τόσες ώρες από το σπίτι σας. Πού τα είδατε όλα αυτά που μας καταγγέλλετε;».

«Η μητέρα εκδίδεται»
«Επέμενα ότι το παιδί είναι κακοποιημένο και παραμελημένο. Τους εξήγησα ότι η μητέρα εκδίδεται. Τους έδωσα τη διεύθυνση του σπιτιού. Δεν έγινε όμως τίποτα. Τόσα χρόνια κανείς κοινωνικός λειτουργός δεν μου χτύπησε την πόρτα να με ρωτήσει τι γίνεται στην οικογένεια. Ό,τι ήξερα θα τους το έλεγα. Αλλά δεν έγινε κανένας έλεγχος».

Στη γειτονιά της οικογένειας στο Ίλιον – μια τυπική γειτονιά της Δυτικής Αθήνας, με μικρές μονοκατοικίες ανάμεσα σε νεόδμητες πολυκατοικίες – η υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης των τριών παιδιών είναι το μοναδικό θέμα συζήτησης. Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, αυτή τη φορά η γειτονιά είχε μιλήσει, είχε καταγγείλει όσα είχε αντιληφθεί, αλλά χωρίς να ακουστεί.

Κάτοικος στο διπλανό σπίτι από την οικογενειακή πολυκατοικία όπου έμενε η 33χρονη μητέρα με τα κακοποιημένα παιδιά είναι ο κ. Γιώργος Καραφάνταλος: «Αγνόησαν καταγγελίες για την κατάσταση που επικρατούσε στο σπίτι. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν τα ερεθίσματα. Αν έκαναν τις έρευνες που έπρεπε θα είχαν βρει την άκρη».

Τόσο η συγγενής της οικογένειας (σ.σ.: τα στοιχεία της είναι στη διάθεση των «ΝΕΩΝ») όσο και ο κ. Καραφάνταλος επιμένουν ότι κανείς από τη γειτονιά δεν ήξερε, ούτε μπορούσε να γνωρίζει για τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών: «Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι υπήρχε τέτοιας μορφής κακοποίηση», λέει η συγγενής της οικογένειας.

Πήγαν στους παππούδες
«Το κορίτσι δεν το είχαμε δει ποτέ χτυπημένο. Το μικρότερο αδελφάκι της- το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά- το κακοποιούσαν. Πρόπερσι το καλοκαίρι το ακούσαμε να κλαίει σπαρακτικά. Βγήκε στον δρόμο καταμαυρισμένο. Οι παππούδες του- οι γονείς του πα τέρα του, που έχει πεθάνει- έλειπαν και επέστρεψαν το απόγευμα. Το άκουσα που φώναζε “δεν θέλω να ξαναπάω στο σπίτι, με δέρνουν”. Χτύπησα το κουδούνι των παππούδων και τους είπα ότι το παιδί έχει κακοποιηθεί. Η γιαγιά φώναξε τότε τη μητέρα και αυτή άρχισε τις δικαιολογίες ότι το παιδί έπεσε και χτύπησε. Το κράτησαν για μικρό χρονικό διάστημα οι παππούδες του και μετά επέστρεψε στη μητέρα του».

Η πιο ουσιαστική καταγγελία έγινε τον περασμένο Απρίλιο στον Δήμο Ιλίου- και αυτή τη φορά για το αγόρι της οικογένειας. «Η καταγγελία αφορούσε τον ξυλοδαρμό του αγοριού και τις συνθήκες διαβίωσής του», είπε στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Ιλίου Ν. Ζενέτος. «Αμέσως κινήθηκαν οι διαδικασίες. Δυστυχώς σε έναν δήμο 130.000 κατοίκων υπάρχει μόλις ένας κοινωνικός λειτουργός. Και πάλι πιστεύω ότι λειτουργήσαμε όπως έπρεπε. Απευθυνθήκαμε στον εισαγγελέα, έγινε δικαστήριο τον Μάιο και την επιμέλεια των τριών παιδιών την πήραν οι γονείς της μητέρας τους. Τα παιδιά μεταφέρθηκαν στο σπίτι της οικογένειας των παππούδων τους στο Ολυμπιακό Χωριό. Τους τελευταίους οκτώ μήνες είναι ασφαλή και παρακολουθούνται από κοινωνικούς λειτουργούς».


4 στον ανακριτή με διώξεις για κακουργήματα

ΕΝΩΠΙΟΝ του ανακριτή, προκειμένου να απολογηθούν, οδηγούνται αύριο οι κατηγορούμενοι για τη σεξουαλική και σωματική κακοποίηση των τριών παιδιών στο Ίλιον. Πρόκειται για την 33χρονη μητέρα ενός εντεκάχρονου κοριτσιού, τον 42χρονο φίλο της, έναν 83χρονο και έναν 60χρονο ιερέα. Η μητέρα και ο φίλος της κατηγορούνται ότι εξέδιδαν και κακοποιούσαν την κόρη της και δύο ακόμη παιδιά- ένα αγόρι και ένα κορίτσι- φιλικής της οικογένειας, ενώ οι άλλοι δύο κατά τη δικογραφία βίαζαν τα παιδιά πληρώνοντας τη μητέρα και τον φίλο της.

Εις βάρος τους έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος μεταξύ άλλων για βιασμό ανηλίκων κατ΄ εξακολούθηση και παιδική πορνογραφία.
Πήραν τα 3 παιδιά από τη μάνα αλλά της άφησαν το μωρό!

ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ των αποκαλύψεων για τη σεξουαλική κακοποίηση του κοριτσιού και των άλλων δύο ανήλικων παιδιών της οικογένειας που συγκατοικούσε με τη μητέρα των παιδιών άρχισε να ξετυλίγεται πριν από περίπου δύο εβδομάδες. Ο 42χρονος με τον οποίο συζούσε η μητέρα μαζί με τον 83χρονο ο οποίος κατηγορείται για τους βιασμούς επιχείρησαν να απαγάγουν το κορίτσι από το σχολείο του Ολυμπιακού Χωριού.

Η μητέρα των παιδιών, όπως λένε γείτονες και συγγενείς, αντιμετωπίζει πρόβλημα διανοητικής υστέρησης, ενώ ο πατέρας των τριών πρώτων της παιδιών (έχει τέσσερα και είναι έγκυος στο πέμπτο) αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα- πέθανε πριν από πέντε χρόνια.

«Λόγω της κατάστασής της δεν μπορούσε να φροντίσει ούτε τον εαυτό της, πόσω μάλλον τα παιδιά της. Στην αρχή ζούσαν μαζί με την οικογένεια οι γονείς της, αλλά μόλις τους κληρώθηκε το σπίτι στο Ολυμπιακό χωριό έφυγαν». Λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε στο σπίτι ο 42χρονος με τον οποίο συζούσε, που επίσης κατηγορείται για τον βιασμό του 11χρονου κοριτσιού.

Η μητέρα των ανήλικων έκανε και άλλο ένα παιδί- επτά μηνών σήμερα- ενώ είναι και πάλι έγκυος. «Για να καταλάβετε τον παραλογισμό των κοινωνιών υπηρεσιών: έγινε το δικαστήριο, απομάκρυναν τα τρία παιδιά και της άφησαν το μωρό. Δηλαδή ήταν ακατάλληλη για τα τρία παιδιά της, αλλά ήταν κατάλληλη να μεγαλώσει το μωρό. Δεν είμαστε εμείς που ζούσαμε δίπλα τους οι αδιάφοροι. Ανελέητη είναι η Πολιτεία», καταλήγει η συγγενής της οικογένειας.


Κακοποιημένα παιδιά φιλοξενούνται για ημέρες στα κρατητήρια

Περισσότερες από πεντακόσιες καταγγελίες σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης εις βάρος ανηλίκων φτάνουν κάθε χρόνο στην Εισαγγελία Ανηλίκων. Ωστόσο, οι κοινωνικοί λειτουργοί που καλούνται να εξετάσουν τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας δεν επαρκούν. «Η Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων λειτουργεί μόνο με τρεις κοινωνικούς λειτουργούς που προορίζονται για όλο τον Νομό Αττικής. Το προσωπικό μας σε καμία περίπτωση δεν είναι επαρκεί, ενώ έχουμε ανάγκη και από ψυχολόγους, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε ούτε έναν», λέει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων, αντιεισαγγελέας εφετών Ειρήνη Πανταζή- Μελίστα. Ωστόσο, σημειώνει ότι η Εταιρεία δεν είχε δεχτεί την παραμικρή καταγγελία για τη φρικιαστική υπόθεση με τη συστηματική κακοποίηση των δύο παιδιών στο Ίλιον.

Από την πλευρά τους, δικαστές και εισαγγελείς που κατά καιρούς ασχολήθηκαν με υποθέσεις ανηλίκων έχουν, όπως ομολογούν, βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούν να προσφέρουν βοήθεια ακόμη και σε βεβαιωμένα περιστατικά κακοποίησης παιδιών, γιατί δεν υπάρχει κενή θέση σε Ίδρυμα ή στη Στέγη Φιλοξενίας Ανηλίκων που να μπορεί να τα δεχθεί. Μάλιστα, δικαστές και εισαγγελείς σημειώνουν ότι υπάρχουν περιπτώσεις, όπουαναγκαστικά- τα παιδιά προκειμένου να προστατευτούν από το οικογενειακό τους περιβάλλον φιλοξενούνται για μέρες σε κρατητήρια Αστυνομικών Τμημάτων. Και αυτό, γιατί οι εισαγγελείς ανηλίκων δεν έχουν τις απαιτούμενες υποστηρικτικές υπηρεσίες ώστε να μπορούν άμεσα να παρεμβαίνουν και να διερευνούν το συντομότερο δυνατόν όλες τις καταγγελίες.

Συνολικά, στη χώρα μας λειτουργούν επτά Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων, σε Αθήνα, Πειραιά, Αλεξανδρούπολη, Κοζάνη, Καρδίτσα, Βόλο και Ηράκλειο, ενώ παλαιότερα λειτουργούσε και στη Θεσσαλονίκη. Σε ορισμένες από αυτές τις υπηρεσίες δεν υπάρχει κανένας κοινωνικός λειτουργός. Κατά γενική ομολογία- δικαστών και εισαγγελέων- αυτό που λείπει δεν είναι μόνον το νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, αλλά και οι οργανωτικές δομές για την εφαρμογή των νόμων. «Ο ρόλος του κοινωνικού λειτουργού δεν εξαντλείται στη διερεύνηση της καταγγελίας. Οφείλει να παρακολουθεί το περιστατικό. Να έρχεται σε επαφή με την οικογένεια, τους δασκάλους, το σχολικό περιβάλλον και βέβαια με το ίδιο το παιδί, ώστε να διαμορφώσει άποψη», λένε δικηγόροι που έχουν ασχοληθεί με τέτοιες υποθέσεις. Επισημαίνουν δε, ότι «οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν πρέπει, όπως συμβαίνει κάποιες φορές, απλώς να διεκπεραιώνουν τις καταγγελίες, αλλά να τις ερευνούν προσεκτικά».

Τρεις προτάσεις
Με αφορμή την ιστορία της κακοποίησης των τριών ανήλικων στο Ίλιον, η πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων επαναφέρει στο τραπέζι τρεις παλαιότερες προτάσεις:

1. Να δημιουργηθεί ο θεσμός του οικογενειακού δικαστή.

2. Να συγκροτηθεί Κέντρο Άμεσης Βοήθειας και Στήριξης, όπου ένα κακοποιημένο παιδί θα μπορεί να φιλοξενείται εκεί για όσο χρειαστεί μέχρι να βρεθεί κατάλληλο περιβάλλον.

3. Να αναπτυχθεί ο εθελοντισμός και να υπάρχουν στις Εισαγγελίες κατάλογοι με συγκεκριμένα πρόσωπα που θα μπορούν να «φιλοξενούν» κακοποιημένα παιδιά.