6 μέρες

1.Περίπου 100.000

εργαζόμενοι (σύμφωνα με εκτιμήσεις)

συναντήθηκαν στην πανεργατική απεργία της Τρίτης + ένας καλόγερος = 100.001! Όλες οι δυνάμεις συνασπισμένες διαμαρτυρήθηκαν για το ασφαλιστικό, την ακρίβεια, την ανεργία, το λουκέτο που απειλεί την Ολυμπιακή. Οι συνδικαλιστές όμως διατηρούν αμφιβολίες αφού η πολιτική αναλγησία δεν φαίνεται να «σπάει», ακόμη κι αν κατέβει ο Θεός ο ίδιος!

2. «Γεια σου Τζορτζ». «Γεια σου κι εσένα, Γκρίμσον! Σε τι οφείλω αυτή τη χαρά;». «Απλώς ήθελα να σου διαβιβάσω τους χαιρετισμούς μου και να σε καλέσω στην Ισλανδία». Παραλίγο να πέσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην τηλεφωνική παγίδα που του έστησε ο 16χρονος Ισλανδός. Αντί γι΄ αυτό, ο έφηβος δέχθηκε στο σπίτι του επίσκεψη από την τοπική Αστυνομία. Ο ίδιος ωστόσο δηλώνει κάτι παραπάνω από χαρούμενος, αφού η σκανταλιά του τον έκανε διάσημο. 3. Ευέλικτες συμφωνίες, τέλος! «Κάθετοι» ήταν οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. στη Διάσκεψη του Μπαλί, οι οποίοι… έτριξαν τα δόντια στην Αμερική για τις περιβαλλοντικές ατασθαλίες της. Το αίτημα άλλωστε είναι σαφές: μείωση των εκπομπών αερίων κατά 25%-40% έως το 2012. Οι ΗΠΑ, πάλι, στρίβουν διά των…

συγκεκριμένων δεσμεύσεων. Για πόσο ακόμη;

4. Τον ρουν του χρόνου κατάφερε να αλλάξει ο Τσάβεζ, πηγαίνοντας πίσω τους δείκτες των ρολογιών κατά 30΄. Έτσι, η Βενεζουέλα πέρασε σε άλλη χρονική διάσταση, χαράσσοντας τη δική της, ξεχωριστή πορεία στον χρονοτόπο! Ο στόχος; Να αυξηθεί η παραγωγικότητα της χώρας. Η πρωτοτυπία; Καμία! Το ίδιο έργο έχει ξαναπαιχτεί: η επαρχία Νιουφάουντλαντ έχει μισή ώρα διαφορά από άλλες επαρχίες στην ακτή του Ατλαντικού, το Πακιστάν έχει μισή ώρα διαφορά από την Ινδία, ενώ το Νεπάλ πάει 15 λεπτά μπροστά!

5.Το καλό πράγμα (δεν) αργεί (πάντα) να γίνει. Την περασμένη Τετάρτη, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι διαπραγματευτές συναντήθηκαν, πραγματοποιώντας την πρώτη επίσημη συνομιλία τους έπειτα από επτά ολόκληρα χρόνια. Τι συνέβη; «Μηδέν επί μηδέν ίσον μηδέν» και αρκετή ένταση. Εξ ου και το συγκρατημένο (αν όχι παγωμένο) χαμόγελο του διαμεσολαβητή, Τόνι Μπλερ.

6.Η πινακίδα αναρτήθηκε στους δρόμους των Βρυξελλών, δίπλα από τα κεντρικά γραφεία της Ε.Ε. Χιουμοριστική αλλά πέρα για πέρα αληθινή: την Τετάρτη πανηγύριζε ο πολιτικός κόσμος στην Πορτογαλία, όπου και υπεγράφη η Συνθήκη της Λισαβώνας. Ουδείς έλειπε από αυτό το ιστορικό γεγονός, ούτε βέβαια η σαμπάνια (… εκτός από τον Βρετανό πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, που προτίμησε να μείνει μακριά από τα φλας της δημοσιότητας και τη Λισαβώνα ώστε να μην αποτελέσει «κόκκινο πανί» για τον λαό του, που προβάλλει αντιστάσεις).