Τα συμπτώματα και η θεραπεία του κερατόκωνου

Ο κερατοειδής με κωνοειδές σχήμα παραμορφώνει το φως που διαθλάται στο εσωτερικό του ματιού, με συνέπεια θολερές και παραμορφωμένες εικόνες που αποτελούν και τα πρώτα συμπτώματα του κερατόκωνου.

Ο κερατόκωνος προσβάλλει κυρίως νεαρούς ανθρώπους (τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται κατά την εφηβεία ή στην αρχή της τρίτης δεκαετίας ζωής). Η νόσος εξελίσσεται συνήθως με αργούς ρυθμούς για 10 έως 20 χρόνια και στη συνέχεια σταματά να εξελίσσεται. Αρχίζει, δηλαδή, συνήθως γύρω στα 15 και η εξέλιξή της «παγώνει» στα 35 χρόνια.

Παρά τη συνεχιζόμενη έρευνα, το αίτιο του κερατόκωνου παραμένει άγνωστο. Γενικά, θεωρείται κληρονομική πάθηση, με τις πιθανότητες να έχει κερατόκωνο ένας εξ αίματος συγγενής κάποιου πάσχοντος να είναι μία στις δέκα.

Ευτυχώς, όμως, η συγκεκριμένη οφθαλμοπάθεια δεν εκδηλώνεται κλινικά σε παραπάνω από ένα μέλος κάθε οικογένειας, γεγονός που ως φαίνεται οφείλεται σε κάποιους ιδιαίτερους παράγοντες στη ζωή κάθε ανθρώπου, που μπορεί να «ξυπνήσουν» την εκδήλωσή της.

Αν και ο κερατόκωνος δεν είναι τόσο συχνός όσο οι άλλες διαθλαστικές ανωμαλίες (μυωπία, υπερμετρωπία και αστιγματισμός), υπάρχουν περιοχές όπου τα κρούσματα είναι ιδιαίτερα αυξημένα (λ.χ. στη Σαντορίνη, στη Ρόδο και στην Κύπρο), για λόγους που δεν έχουν εξακριβωθεί.

Η βάση της θεραπείας του κερατόκωνου είναι η χορήγηση ειδικών φακών επαφής, οι οποίοι προσφέρουν καλύτερη όραση δίχως όμως να διορθώνουν την πάθηση. Όταν η όραση δεν είναι πλέον ικανοποιητική με γυαλιά ή φακούς, συνιστάται χειρουργική θεραπεία, συνήθως με μεταμόσχευση κερατοειδούς (κερατοπλαστική).

Άλλες επεμβάσεις που μπορεί να δοκιμαστούν είναι η ειδική εφαρμογή θερμότητας στον κερατοειδή (θερμοκερατοπλαστική), η προσθήκη συμπληρώματος κερατοειδικού ιστού (επικερατοφακία), η τοποθέτηση ενδοστρωματικών δακτυλίων και η χρήση υπεριώδους φωτός (UVΑ) σε συνδυασμό με βιταμίνη του συμπλέγματος Β.

Ο Αναστάσιος-Ιωάννης Κανελλόπουλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Οφθαλμολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης