ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Ο Καραμανλής θέλει την ταμπέλα του μεταρρυθμιστή

Εγώ το περίμενα πως κάπως έτσι θα εξελίσσονταν τα πράγματα. Πώς δηλαδή; Να, η κυβέρνηση να ανοίγει το ένα μετά το άλλο τα θέματα, να πέφτουμε όλοι στη λούμπα και να συζητάμε αυτό ή εκείνο και στο τέλος να μην κάνει τίποτε, αλλά εμάς να μας έχει μείνει η εντύπωση ότι ο Καραμανλής κάνει μεταρρυθμίσεις. Εντύπωση αναγκαία για τον Καραμανλή, διότι πού ξέρεις; Το 2008 μπορεί και εκλογές να φέρει, άρα ο… μεταρρυθμιστής, τη θέλει την «ταμπέλα». Και επειδή δεν θέλω να μένει κανείς με την αίσθηση ότι εδώ το βασικό χαρακτηριστικό μας είναι η υπερβολή, προτείνω να αναμένουμε μερικές ημέρες, οπότε και θα σκάσουν μύτη δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι Έλληνες… πετάνε από τη χαρά τους που η κυβέρνηση λύνει το Ασφαλιστικό ή κλείνει την Ολυμπιακή! Θα δείτε κάτι ξεγυρισμένα 75% και 80% να… απαιτούν (πάντα στη λογική τού «σφάξε με αγά μου ν΄ αγιάσω»), λύστε εδώ και τώρα το Ασφαλιστικό, κι ας μου κόβετε τη σύνταξη ή μου ανεβάζετε τα χρόνια που βγαίνω στη σύνταξη, και δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας. Το βλέπω να ΄ρχεται, σαν και τι…

Σαφές μήνυμα
Επίσης αυτό που βλέπω να ΄ρχεται, είναι μια ξεγυρισμένη κρίση στο ΠΑΣΟΚ- κρίση από αυτές που ο Γιώργος πίστευε ότι άφησε πίσω του, με την επανεκλογή του στις 11 Νοεμβρίου. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τού έστειλε ένα σαφές μήνυμα ότι αν θέλει το ΠΑΣΟΚ να πάει μπροστά, θα πρέπει να τους χρησιμοποιήσει όλους. Και όχι μόνο στα λόγια, αλλά επί της ουσίας. Και να φανεί γενναίος απέναντι στους αντιπάλους του. Διότι κανείς ποτέ δεν τα κατάφερε αποκλείοντας όσους δεν του αρέσουν. Όπως επίσης κανείς ποτέ δεν πέτυχε οτιδήποτε χρησιμοποιώντας μόνο τους δικούς του. Επειδή, πρώτον, οι δικοί σου θα είναι δικοί σου έτσι κι αλλιώς, άρα δεν χρειάζεται να τους δώσεις όλα τα αξιώματα για να τους κρατήσεις και, δεύτερον, πολλοί από τους δικούς σου είναι σαφώς υποδεέστεροι από τους άλλους. Κατανοητό;

Μια τρελή κατάσταση
Ελπίζω. Γιατί κάνοντας μια βόλτα στη Βουλή, προχθές, και μιλώντας με διάφορους, άρχισα να αποσταθεροποιούμαι. Να νομίζω ότι ζω αλλού. Σε μια εικονική πραγματικότητα. Σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει. Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μου λένε ότι «εντάξει, μην κοιτάς τι λέμε, η Ολυμπιακή, πρέπει να κλείσει». Και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να επιτίθενται λάβρα κατά του Μαγγίνα «που δεν ξέρει τι του γίνεται και με αυτά που κάνει θα μας διαλύσει». Άσε που βρήκα και βουλευτή της Ν.Δ., ο οποίος πολύ στα σοβαρά μου είπε ότι «δεν είναι αντιπολίτευση αυτή που κάνει το ΠΑΣΟΚ, εμείς είμαστε που κάνουμε πραγματική αντιπολίτευση»! Γενικώς, μια τρελή κατάσταση, η οποία απ΄ ό,τι κατάλαβα έχει δημιουργήσει σύγχυση και στις ηγεσίες των κομμάτων. Αλλιώς, γιατί κάθε τόσο, πότε ο Καραμανλής και πότε ο Γιώργος να επαναλαμβάνουν τη «γραμμή»; Έχουν καμιά όρεξη, νομίζετε;

Τους έχουν ζώσει τα φίδια
Προφανώς για να «μαντρώσουν» όλους αυτούς που αλληθωρίζουν προς τα εδώ ή προς τα εκεί. Αίφνης, στη Νέα Δημοκρατία γνωρίζω ότι υπάρχει μεγάλη ανησυχία τελευταίως σε σχέση με τους «αντάρτες» που κάθε τρεις και λίγο διαφοροποιούνται από τις επίσημες θέσεις του κόμματος. Για να το εξηγήσω πιο καλά, μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν τους ανησυχούσε το ότι έβγαιναν διάφοροι βουλευτές και έλεγαν το ένα ή το άλλο, που ήταν διαφοροποιημένο από την επίσημη θέση της κυβέρνησης. Για την ακρίβεια δεν τους ανησυχούσε τόσο. Εδώ όμως και μερικές εβδομάδες τους έχουν ζώσει τα φίδια στο Μαξίμου και τη Ρηγίλλης, διότι όπως πληροφορήθηκα- και πριν από εμένα ασφαλώς και εκείνοι- ορισμένοι από τους «αντάρτες» αποφάσισαν να «συγχρονίσουν» το βήμα τους. Και όχι απλώς να το «συγχρονίσουν», αλλά ανέλαβε να τους καθοδηγήσει και κάποιος που δεν είναι «αντάρτης»- διότι δεν του επιτρέπεται λόγω της θέσης που κατέχει. Έχουν, δηλαδή, κεντρική καθοδήγηση. Λυπάμαι που δεν μπορώ να πω περισσότερα- δεσμεύομαι, καταλαβαίνετε-, αλλά το πράγμα φαίνεται να είναι πολύ σοβαρό, εξ ου και η ανησυχία του Καραμανλή.

Και του χρόνου
Και στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι καλύτερα τα πράγματα, μη νομίζετε- όσοι τέλος πάντων το νομίζετε, διότι οι περισσότεροι έχετε, υποθέτω, επίγνωση της κατάστασης. Για να ακριβολογώ, είναι μία από τα ίδια. Αυτό δηλαδή που οι γιαγιάδες μας θα περιέγραφαν, χωρίς πολλά πολλά, με τη φράση: «Τι είχες Γιάννη; Ό,τι είχα πάντα». Να για παράδειγμα, έμαθα έστω και με καθυστέρηση, αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να μεταφέρεις κάτι που έχει ενδιαφέρον, ότι την Κυριακή εκείνη που ο Γιώργος έφτιαχνε τη γραμματεία της ΚΟΕΣ και καθυστερούσε και περνούσαν οι ώρες και ο κατάλογος δεν ερχόταν, η όλη εμπλοκή οφειλόταν στο ποιος θα έμπαινε επικεφαλής της γραμματείας και ως εκ τούτου αυτοδικαίως θα αναλάμβανε και τη διοργάνωση του Συνεδρίου. Η πρόθεση του Γιώργου ήταν να βάλει, όπως έκανε τελικά, τον Χρ. Πολυζωγόπουλο, λέγεται όμως ότι τη θέση απαιτούσε- μετ΄ επιτάσεως- και η Φώφη Γεννηματά. Η οποία όχι μόνο απαιτούσε, αλλά δεν αποδεχόταν και καμιά άλλη πρόταση. Και έσβηνε και έγραφε ο Γιώργος, και μιλούσε και στα τηλέφωνα, και ξανά πάλι από την αρχή, κι έτσι φτάσαμε από το απόγευμα της Κυριακής που θα δινόταν ο κατάλογος να δημοσιοποιηθεί κοντά στα μεσάνυχτα. Και του χρόνου, που λένε…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Θα προχωρήσουν άμεσα στις ενοποιήσεις Ταμείων

Δεν είναι και τόσο αθώα η… ντροπαλή, μέχρις παρεξηγήσεως δηλαδή, στάση που κρατάει η κυβέρνηση στο Ασφαλιστικό- κάνω διάλογο, αλλά δεν λέω τι προτείνω, γιατί με διακατέχει μια σεμνότης. Πληροφορούμαι εγκύρως ότι στις προθέσεις του υπουργείου Απασχόλησης είναι… να βάλει χέρι στις συντάξεις και όσων έχουν προσληφθεί προ του 1993! Και μάλιστα με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που θα ισχύσουν για τους μετά το ΄93 προσληφθέντες. Επίσης, η… σεμνότυφη κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει στις ενοποιήσεις Ταμείων άμεσα, μη αναμένοντας αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων των Ταμείων, όπως σαφώς αναφέρει ο νόμος Ρέππα: θα κάνει τις ενοποιήσεις με υπουργικές αποφάσεις, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μη γίνουν οι ενοποιήσεις. Τι άλλο είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης; Να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της την επιταγή του νόμου Ρέππα, σύμφωνα με την οποία προϋπόθεση για την κάθε ενοποίηση είναι η ύπαρξη αναλογιστικής μελέτης. – Τι χρειάζονται οι μελέτες, ρε παιδιά; Εδώ ενοποιήσεις θέλουν, ενοποιήσεις θα κάνουν. Άλλωστε, με μια… ενοποίηση, ξεχνιέμαι…