[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Παγκοσμιοποίηση, Ε.Ε. και μεταρρυθμίσεις

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ της Συνθήκης της Λισαβώνας (Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης) την ερχόμενη εβδομάδα (13/12) κλείνει και τυπικά, για το ορατό μέλλον τουλάχιστον, η περίοδος των θεσμικών αναζητήσεωνπροβληματισμού- αποφάσεων για την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Η Ένωση θα εστιάσει από εδώ και πέρα τις προσπάθειές της στην προώθηση της πολιτικής ατζέντας για τη διαμόρφωση πολιτικών και μέσων που θα απαντούν στις τρέχουσες προκλήσεις της κοινωνίας και οικονομίας της Ευρώπης. Ως μείζονος σημασίας πρόκληση θεωρείται αυτή της διαχείρισης και διαμόρφωσης της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης. Και πάνω στην πρόκληση αυτή θα συζητήσει και αποφασίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες την ερχόμενη εβδομάδα (14/12). Ωστόσο ευρύτερα γίνεται αποδεκτό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστά το απολύτως ενδεδειγμένο πλαίσιο που μπορεί να διαμορφώσει τις πολιτικές και δράσεις εκείνες που θα επιτρέψουν στις χώρες-μέλη της να προσαρμοσθούν επωφελώς στη δυναμική της παγκοσμιοποίησης. Η προσαρμογή όμως αυτή απαιτεί ως βασική προϋπόθεση την ικανότητα της Ένωσης συνολικά, και κάθε χώρας-μέλους ξεχωριστά, να προωθήσει τις αναγκαίες κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις που θα έχουν ως στόχο τον εκσυγχρονισμό των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων για τη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών. Η λεγόμενη «Στρατηγική της Λισαβώνας» στοχεύει ακριβώς σ΄ αυτόστην προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την ευρωπαϊκή οικονομία. Και ήδη ορισμένες χώρες καταγράφουν θετικά αποτελέσματα στη διαδικασία προώθησης της στρατηγικής της Λισαβώνας. Μια μελέτη όμως (από το Εuropean Ρolicy Centre- ΕΡC) επισημαίνει ξανά και επιτακτικά την αναγκαιότητα μεταρρύθμισης της αγοράς εργασίας των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αλλά και των εκπαιδευτικών συστημάτων. Οι χώρες που θα μπορέσουν να πραγματοποιήσουν την «προσαρμογή» αυτή θα μπορέσουν τελικά να επωφεληθούν από την παγκοσμιοποίηση και να μεγιστοποιήσουν την ευημερία των πολιτών τους. Αλλά ενώ υπάρχουν χώρες-μέλη που είναι δεκτικές στις μεταρρυθμίσεις, άλλες χώρες-μέλη εμφανίζονται να λατρεύουν το status quo. Είναι οι χώρες που δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα, που η λέξη μεταρρύθμιση είναι ανάθεμα. Η προοπτική των χωρών αυτών δεν είναι βέβαια ρόδινη. Και, δυστυχώς, είναι φανερό σε ποια κατηγορία ανήκει η Ελλάδα…

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.