«Εγώ μια μέρα θα νικήσω!»
Ο Βάλτερ Βελτρόνι της Γαλλίας θέλει να γίνει η Σεγκολέν Ρουαγιάλ! Πρότεινε την «υπέρβαση» του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στα πρότυπα του ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος, που συνασπίζει (με ηγέτη τον Βελτρόνι) κεντρώους και αριστερούς, και διαβεβαίωσε στο νέο της βιβλίο τους Γάλλους πως «μια μέρα θα ξαναβρεθούνε».
Επτά μήνες μετά την ήττα της στις γαλλικές προεδρικές εκλογές, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ επανέρχεται δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο προτείνοντας μια «υπέρβαση» του Σοσιαλιστικού Κόμματος στα πρότυπα της «ιταλικής Αριστεράς». Και ναι, είναι ξεκάθαρο πως θέλει για τον εαυτό της τον ρόλο του… Βάλτερ Βελτρόνι.
«Το Σοσιαλιστικό Κόμμα πρέπει να πλασαριστεί ως μία κεντρική δύναμη της Αριστεράς, ικανή να συνδυάζει διαφορετικά ρεύματα», από τους κεντρώους του Φρανσουά Μπαϊρού έως την Ακροαριστερά του Ολιβιέ Μπεζανσενό και το κίνημα εναντίον της παγκοσμιοποίησης, έτσι ώστε να «παίρνει ό,τι πιο χρήσιμο υπάρχει σε κάθε ρεύμα σκέψης», δήλωσε η «Σεγκό» σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε η «Le Μonde» στο Παρίσι με θέμα «Η Αριστερά: πώς βγαίνουν από το αδιέξοδο;». «Νομίζω πως πρέπει να πάμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Πρέπει να εφεύρουμε μια υπέρ βαση του Σοσιαλιστικού Κόμματος, των συμμαχιών, των ανοιγμάτων», πρόσθεσε υποδεικνύοντας ως παράδειγμα προς μίμηση «την ιταλική Αριστερά»- δηλαδή το Δημοκρατικό Κόμμα, που ένωσε τον Οκτώβριο εις σάρκα μίαν τους Δημοκράτες της Αριστεράς, μακρινούς κληρονόμους του Κομμουνιστικού Κόμματος, και τη Μαργαρίτα, απόγονο της προοδευτικής πτέρυγας της παλαιάς Χριστιανοδημοκρατίας, υπό τον δήμαρχο της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι. Τον όρο σοσιαλδημοκρατία η Σεγκολέν δεν τον δέχεται πλέον, της φαίνεται «παρωχημένος», υποδηλώνει και λίγο «μια παρέκκλιση προς τη Δεξιά» την οποία η ίδια αποκλείει- αυτό που θέλει είναι ένα «ένα κόμμα και πάλι ελκυστικό». Και ο Βελτρόνι άλλωστε έχει ταχθεί υπέρ της «επανεξέτασης» της λέξης «σοσιαλισμός»…
Οι ελέφαντες και ο… ερωτευμένος
ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ,η Σεγκολέν αποκαλύπτει πως είχε πράγματι προτείνει, όπως φημολογείτο, ανάμεσα στους δύο εκλογικούς γύρους στον Φρανσουά Μπαϊρού να γίνει πρωθυπουργός της εφόσον η ίδια επικρατούσε του Νικολά Σαρκοζί: κι εκείνος είχε επί της αρχής δεχθεί. Το βράδυ όμως που πήγε να τον βρει στο σπίτι του για να οριστικοποιήσουν τη συμφωνία, την παρακάλεσε να μην ανέβει- «σαν τον ερωτευμένο που τρέμει το τέλος ή τον φοβισμένο μοιχό», σχολιάζει με χιούμορ.
Το χιούμορ πάει βέβαια περίπατο όταν πρόκειται για τους «ελέφαντες» του Σοσιαλιστικού Κόμματος, όλους αυτούς που «ορκίστηκαν συνειδητά ή όχι να με συνθλίψουν ή να περιμένουν στο ένα πόδι την πτώση μου για να με αντικαταστήσουν», όπως αναφέρει. Η Σεγκολέν καταγγέλλει το κόμμα, ότι ποτέ δεν αποδέχθηκε τη «διαφορετικότητά της» και τον γενικό του γραμματέα και πρώην σύντροφό της, τον Φρανσουά Ολάντ, ότι της έλεγε συνέχεια «Δεν θα τα καταφέρεις, δεν έχεις δει ακόμα τίποτα από την κτηνωδία τους, δεν είσαι αρκετά ισχυρή».
Στοιχήματα για μονομαχία με τον Μπερτράν Ντελανοέ
ΟΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ στην προσωπική της ζωή, μιλάει σε τρίτο πρόσωπο και ομολογεί πως ένιωσε πολλές φορές απέραντη μοναξιά. Όταν κάνει όμως τη (στοιχειώδη) αυτοκριτική της, επανέρχεται στο «εγώ»: «Ήμουν προετοιμασμένη πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι έλεγαν για τις προεδρικές εκλογές, αναμφισβήτητα όμως λιγότερο από ό,τι θα έπρεπε». Το «διά ταύτα» του βιβλίου, ωστόσο, είναι η ακόλουθη φράση: «Δεν ξέρω ακόμα ούτε το πού ούτε το πότε, ξέρω όμως ότι μια μέρα θα ξαναβρεθούμε. Μια μέρα θα νικήσω». Οι Γάλλοι μπλόγκερς άρχισαν ήδη τα στοιχήματα: η μονομαχία ανάμεσα στην Σεγκολέν Ρουαγιάλ και τον Σοσιαλιστή δήμαρχο του Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ για την ηγεσία του κόμματος (και κατ΄ επέκτασιν για την υποψηφιότητα στις προεδρικές του 2012) τοποθετείται από τους περισσότερους γύρω στον Ιανουάριο.
Η επάνοδος
Η επάνοδος της Σεγκολέν Ρουαγιάλ είναι καλά οργανωμένη (πολύ καλύτερα από την προεκλογική της εκστρατεία, σχολιάζουν οι κακές γλώσσες) και δεν θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια ομιλία μερικών σελίδων, συνδυάστηκε λοιπόν με τις 335 σελίδες του νέου βιβλίου της, που κυκλοφόρησε χθες στη Γαλλία με τίτλο «Η πιο όμορφη ιστορία μου, είστε εσείς». Η ίδια επιμένει πως μόνο εκ των υστέρων θυμήθηκε ότι παραπέμπει σε ένα παλιό τραγούδι της Μπαρμπαρά αφιερωμένο στο γαλλικό κοινό, το «Η πιο όμορφη ιστορία αγάπης μου, είστε εσείς». Αλλά αυτά λίγη σημασία έχουν. Το σημαντικό είναι το περιεχόμενο του βιβλίου, που από άλλους χαρακτηρίζεται ξεκαθάρισμα λογαριασμών και από άλλους απόδοση λογαριασμών- και άνοιγμα καινούργιων.













