[ Πρόσωπα ] Ένας διανοούμενος συνδικαλιστής

Ένας μάλλον ασυνήθιστος συνδικαλιστής εξελέγη αυτό τον μήνα πρόεδρος του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού εργατικού συνδικάτου- του γερμανικού ΙG Μetall, που έχει 2,3 εκατομμύρια μέλη.

O Μπέρτολντ Χούμπερ, 57 χρόνων, εξελέγη από τους 500 αντιπροσώπους που συνεδρίασαν στη Λειψία με 92,6% των ψήφων- το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει πετύχει εδώ και 35 χρόνια αρχηγός του συνδικάτου των εργατών της γερμανικής μεταλλουργίας. Εντάχθηκε στο ΙG Μetall όταν ήταν 21 χρόνων και εκπαιδευόταν στη βιομηχανία λεωφορείων Κaessbohrer στη γενέτειρά του, το Ουλμ. Είκοσι οκτώ χρόνων έγινε πρόεδρος της κεντρικής επιτροπής της επιχείρησης. Όταν όμως, μετά την επανένωση της Γερμανίας, το συνδικάτο τού ζήτησε να πάει στη Σαξονία για να στήσει εκεί την περιφερειακή ομοσπονδία του, ο Χούμπερ, ανύπαντρος πατέρας, αρνήθηκε λέγοντας πως πρέπει να μείνει στη Φρανκφούρτη για να ασχοληθεί με την κόρη του.

Ο Χούμπερ ήταν 40 ετών όταν μπήκε στον ηγετικό κύκλο της ΙG Μetall. Το 1985, στα 35 του, είχε εγκαταλείψει τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες για να σπουδάσει Ιστορία, Φιλοσοφία και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης (οι συνάδελφοί του τον αποκαλούν σήμερα «ο φιλόσοφος»). Μιλάει αργά και μετρημένα, όμως αγωνίζεται σκληρά για τα πιστεύω του. Πεποίθησή του είναι πως «η κοινωνική δικαιοσύνη έχει ανάγκη από ισχυρά συνδικάτα». Και τα ισχυρά συνδικάτα έχουν ανάγκη από πολλά μέλη. «Πρέπει να στρατολογήσουμε νέα μέλη και να τα κάνουμε να συμμετάσχουν. Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να φέρουμε σε πέρας με επιτυχία τον αγώνα», τονίζει. Είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SΡD) και παίρνει αποστάσεις από το Λινκσπαρτάι, το Κόμμα της Αριστεράς του Όσκαρ Λαφονταίν. Δηλώνει πως «το ΙG Μetall θα συνομιλεί με κάθε δημοκρατικό κόμμα, όμως δεν θα επιτρέψει να γίνει εργαλείο κανενός». Φυσικά ο Χούμπερ είναι εναντίον του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού, εναντίον της παντοδυναμίας των μετόχων, εναντίον «της πείνας, του πολέμου και της φτώχειας». Όμως δεν το επαναλαμβάνει κάθε τρεις και λίγο στις ομιλίες του. Στη Λειψία, αντί να επιδιώξει τα χειροκροτήματα των συνέδρων εκφωνώντας συνθήματα, τους έφερε αντιμέτωπους με τις ανάγκες του συνδικάτου. Η έκκλησή του για μια «νέα συζήτηση για τις ώρες εργασίας» είναι ενδεικτική. Με την εβδομάδα των 35 ωρών, το ΙG Μetall έθεσε στη δεκαετία του 1980 τον πρώτο λίθο προς την υιοθέτηση πιο ανθρώπινων ωρών εργασίας, δήλωσε προκαλώντας θύελλα χειροκροτημάτων σε μια αίθουσα όπου πολλοί ονειρεύονταν εβδομάδα εργασίας των 32 ή ακόμη και των 30 ωρών. «Περιμένετε», συνέχισε όμως ο Χούμπερ σε έντονο τόνο, γιατί η εβδομάδα των 35 ωρών «δεν είναι κάτι για το οποίο μπορούμε να καυχηθούμε». Στην πραγματικότητα, πρόσθεσε, η «νέα πραγματικότητα της εργασίας» έχει κάνει τους εργαζόμενους να δουλεύουν όχι 35, αλλά γύρω στις 39,9 ώρες την εβδομάδα…