«Με σόκαρε η αγωνία των ετοιμοθανάτων»

«Είδα την πρώτη έκρηξη, με θύματα αρκετούς ανθρώπους· φρόντισα να μείνω μακριά, γιατί η εμπειρία μου έλεγε πως σε ελάχιστο χρόνο θα ακολουθήσει και δεύτερη. Πράγματι, σε τριάντα δευτερόλεπτα, μια βόμβα 20 κιλών σκόρπισε τον θάνατο. Παρ΄ ότι τραυματισμένος, κατάφερα και τράβηξα μερικές φωτογραφίες, μέχρι που κατέρρευσα…».

Στον Λίβανο, πέρυσι, φωτογράφιζε, την ώρα που ο ισραηλινός στρατός βομβάρδιζε σε απόσταση αναπνοής. Και πριν από δύο εβδομάδες για πρώτη φορά τραυματίσθηκε αρκετά σοβαρά. Ο Έλληνας φωτορεπόρτερ του Αssociated Ρress (ΑΡ) Λευτέρης Πιταράκης σώθηκε από θαύμα. Τώρα αναρρώνει από το τραύμα που του προκάλεσε θραύσμα το οποίο διαπέρασε τον δεξιό και κατέληξε στον αριστερό μηρό του. Ήταν ένα από τα θύματα της διπλής βομβιστικής επίθεσης στο Καράτσι του Πακιστάν, το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ακολουθούσε κι ο ίδιος την τεράστια εορταστική αυτοκινητοπομπή για την επιστροφή της πρώην πρωθυπουργού, Μπεναζίρ Μπούτο, στη χώρα, έπειτα από οκτώ χρόνια αυτοεξορίας. «Χιλιάδες υποστηρικτές της πανηγύριζαν, χόρευαν.

Οι επιζήσαντες των πολέμων, ιδιαίτερα τα παιδιά, με σοκάρουν πιο πολύ απ΄ ό,τι η θέα ενός πτώματος. Ο πόλεμος είναι ίδιος, οι φωτογραφίες όπου οι άμαχοι ζητούν φαγητό είναι πάντα οι ίδιες, σοκαριστικές…

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΗΚΕ

όταν έγιναν οι εκρήξεις που προκάλεσαν τον θάνατο 140 οπαδών της Μπούτο που γιόρταζαν την επιστροφή της στη χώρα

Συνόδευαν την πλατφόρμα του φορτηγού που τη μετέφερε στα προάστια της πόλης, όταν σημειώθηκε η πρώτη έκρηξη. Περιμένοντας και δεύτερη επίθεση, δεν έτρεξα προς το σημείο της πρώτης· κράτησα απόσταση πενήντα μέτρων κι αυτό τελικά με έσωσε…», περιγράφει στα «ΝΕΑ». «Αιμορραγούσα, ευτυχώς όμως δεν είχε χτυπηθεί η αρτηρία. Είμαι εκπαιδευμένος στις πρώτες βοήθειες, κατάφερα να παραμείνω ψύχραιμος και προσπάθησα να σταματήσω, όσο μπορούσα, το αίμα. Για ένα δεκάλεπτο, συνέχισα να βγάζω φωτογραφίες του μακελειού· όταν πλέον δεν μπορούσα άλλο και κατέρρεα, φρόντισα να ασφαλίσω το υλικό που είχα τραβήξει, δίνοντάς το σε συνάδελφο από το πρακτορείο μου. Ένας τρίτος, Πακιστανός φωτορεπόρτερ του ΑΡ, με πήγε με τη μοτοσυκλέτα του στο νοσοκομείο. Τα είκοσι λεπτά που χρειάστηκαν για να φτάσουμε μου φάνηκαν ώρες…», περιγράφει.

Η κατάσταση στο νοσοκομείο σε τίποτα δεν διέφερε απ΄ το σημείο της έκρηξης. «Σε κοινή θέα έβλεπες παντού δεκάδες διαμελισμένα πτώματα. Οι γιατροί έτρεχαν πανικόβλητοι. Το πιο συνταρακτικό από όλα όμως, αυτό που ποτέ δεν θα ξεχάσω, είναι η εικόνα των σοβαρά τραυματισμένων που καταλάβαιναν ότι δεν είχαν παρά μερικά λεπτά ζωής και σωριασμένοι σε κοιτούσαν ελπίζοντας για βοήθεια…

Ομιλία στο Γαλλικό Ινστιτούτο
Ο Λευτέρης Πιταράκης μιλά απόψε, στις 8.30,

στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Σίνα 31) στο πλαίσιο του τριήμερου αφιερώματος στο φωτορεπορτάζ. Στη διάλεξή του θα παρουσιάσει θέματα που αφορούν στις ηθικές πρακτικές και τη δημοσιογραφική δεοντολογία στη φωτογραφία- ρεπορτάζ. Στην ίδια εκδήλωση, θα μιλήσουν και οι διακεκριμένοι φωτορεπόρτερ Γιάννης Μπεχράκης και Νίκος Πηλός. Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με το κοινό.

LΙΝΚS:

● www.lightstalkers.org/lefterispitarakis

«Ο φόβος είναι το απόλυτο φυλαχτό

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ εννέα χρόνια ο Λευτέρης Πιταράκης ανήκει στο δυναμικό του διεθνούς πρακτορείου, με τις φωτογραφίες του να μοιράζονται σε πάνω από 15.000 συνδρομητές παγκοσμίως και να τις βλέπουν καθημερινά περισσότεροι από δύο δισεκατομμύρια (!) άνθρωποι. «Νιώθω δέος όταν συνειδητοποιώ ότι οι φωτογραφίες μου ενημερώνουν όλο τον κόσμο. Οι εικόνες στο Καράτσι έπρεπε να κυκλοφορήσουν, ο κόσμος έπρεπε να μάθει τι ακριβώς έγινε…», εξηγεί. Ο Λευτέρης Πιταράκης έχει καταγράψει ακόμη πιο άγρια ντοκουμέντα που πάντα, όπως λέει, θα τον συγκλονίζουν. «Πάντα σοκάρεσαι. Πώς, αλήθεια, μπορείς να μείνεις ανεπηρέαστος από μια πραγματική σφαγή; Όταν μπροστά στα μάτια σου γυναίκες και παιδιά χάνουν τη ζωή τους σαν σε χολιγουντιανή ταινία;», αναρωτιέται.

Πάντως η εμπειρία, κυρίως από τα πέντε χρόνια της «θητείας» του στη Μέση Ανατολή, βοηθά τον 33χρονο Αθηναίο φωτορεπόρτερ. «Τα μέρη αυτά είναι ΄΄σχολείο΄΄. Σου χρησιμεύει, όχι για να αποστασιοποιηθείς από τη φρίκη, αλλά για να δημιουργήσεις εκείνο το φίλτρο που θα σου επιτρέψει να συνεχίσεις κανονικά τη δουλειά σου, να αποτυπώσεις την ωμή πραγματικότητα, να τη μεταφέρεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Και βέβαια φοβάμαι και προσέχω. Ο φόβος όμως είναι το απόλυτο φυλαχτό. Θα συνεχίσω όσο αντέξω».


Με τη φωτογραφική μηχανή από τα 15 του

Με τη φωτογραφική μηχανή ανά χείρας από τα 15 του, στα 18 του ο Λευτέρης Πιταράκης (φωτό κάτω) κάνει το χόμπι του δουλειά. Σπουδάζει σε Ελλάδα και Αγγλία με ειδίκευση στη φωτοει-δησεογραφία, ενώ παίρνει και μαθήματα από τον βραβευμένο Γιάννη Μπεχράκη. Από το 1998 εργάζεται για το Αssociated Ρress, για το οποίο αναλαμβάνει επικίνδυνες αποστολές το 1999, στα Σκόπια. Έχει βραβευθεί με το «Οverseas Ρress Club John Faber Group Αward», το 2002, στη Νέα Υόρκη. Από το 2005 εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του στo Λονδίνο. Οι εικόνες του, πέρυσι, από τον πόλεμο Ισραήλ- Χεζμπολάχ, στον Λίβανο, τον έφεραν φιναλίστ για το βραβείο Ρulitzer 2007.