Κόκκινο πανί στην αρένα

Στη Μαδρίτη «Γκαλάκτικος» ήταν οι παίκτες του Ολυμπιακού! Για πρώτη φορά οι διαφορά ανάμεσα σε έναν κολοσσό του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και μια ελληνική ομάδα υπήρξε τόσο μικρή. Τι κατέθεσε ο Ολυμπιακός στο αχανές «Μπερναμπέου»;

●●● Μια υπερηφάνεια που αναζητείται εδώ και χρόνια. Οι «κόκκινοι» είχαν τη στάμπα των μαχητών, έβγαζαν ψυχή και πάθος και στην ταυτότητά τους έγραφε «δεν τα παρατάμε ποτέ»! Το βράδυ της Τετάρτης ο Ολυμπιακός του Τάκη Λεμονή έδειξε κάτι παραπάνω. Δεν ήταν μια ομάδα που έβγαζε τα εσώψυχά της στο γήπεδο, αλλά ένα σύνολο που έπαιζε ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Δεν κρατούσε άμυνα με «νύχια και δόντια». Δεν μπήκε στον αγώνα με στόχο να διατηρήσει ή να πάρει θετικό αποτέλεσμα. Τα διάφορα κόμπλεξ ανήκουν στο παρελθόν. Ο Ολυμπιακός έκανε με τον Στολτίδη το πρώτο σουτ του ματς. Άγγιξε το 3-2 με το σουτ του Τζόλε. Χάιδεψε την ισοφάριση με την κεφαλιά του Νούνιες. Και είδε το όνειρο τού 3-3 να καταρρέει όταν μεταβλήθηκε σε… Τιραμόλα ο Κασίγιας και έδιωξε το γυριστό σουτ του Κοβάσεβιτς. Τόσες απανωτές ευκαιρίες, ουδέποτε έκανε ομάδα δέκα παικτών απέναντι στη Ρεάλ σε ματς εκτός έδρας.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ στο παιχνίδι με τη Λάτσιο έκανε προσπάθεια να βαδίσει στο μονοπάτι της αυτοπεποίθησης. Τρέκλισε και δεν διαχειρίστηκε καλά το υπέρ του 1-0. Στη Βρέμη, κέρδισε βαθμούς και ηθικό για τη συνέχεια. Τα συμπλέγματα έμειναν στη Γερμανία. Με τη Ρεάλ, ο Ολυμπιακός έδωσε ένα τεστ και μέτρησε δυνάμεις. Η απόσταση από τους ισχυρούς, μικραίνει. Η Ρεάλ ναι μεν διαθέτει σούπερ παίκτες ( Φαν Νιστελρόι και Ρομπίνιο), έχει όμως και τον τέως αναπληρωματικό Γκούτι ή τον άσημο Γκάγκο. Το φετινό ρόστερ του Ολυμπιακού ελάχιστα υπολείπεται σε αξία, αντίστοιχο σοβαρών ευρωπαϊκών ομάδων. Ο Γκαλέτι αποτελεί μια μεταγραφή-εύρημα. Ο Λούα Λούα παραλίγο να βγει προφήτης με τις προβλέψεις του. Ο Λεντέσμα τρέχει για πολλούς στη μεσαία γραμμή. Ο Κοβάσεβιτς παίρνει από τους χέρι τους υπόλοιπους και τους λέει «πάμε για τη νίκη». Οι ξένοι παίκτες έβαλαν στο μικροβιολογικό εργαστήριο του Ρέντη νέο αίμα στον Ολυμπιακό. Το DΝΑ της ομάδας διαθέτει υψηλό βαθμό πίστης και εμπειρίας. Ο Ολυμπιακός δεν παλεύει με στόχο να μην χάσει. Ζητεί τη νίκη. Και δεν είναι μικρό πράγμα να γυρίζει το ματς δύο φορές και να στέκεται άριστα με 10 παίκτες. Κι όμως, μέχρι πρόσφατα μιλούσαν οι αδαείς για μέτρια φυσική κατάσταση. Τι έχουν να πουν άραγε για την άρτια δουλειά του προπονητή φυσικής κατάστασης, τού Νίκου Καρύδα; ΚΥΡΙΩΣ, ο Ολυμπιακός βρήκε έναν διαφορετικό προπονητή στην πορεία του χρόνου. Ο Λεμονής δεν έχει σχέση με τον τεχνικό της πρώτης περιόδου, όταν εντελώς άπειρος και δίχως δάφνες, κυνηγούσε μετά μανίας το γκολ. Δεν πρόκειται καν για τον άνθρωπο που στο παιχνίδι με τη Λάτσιο έψαχνε την ισοπαλία ή να μην ηττηθεί. Ο Λεμονής, μετά το παιχνίδι κόντρα στη Βέρντερ, αισθάνθηκε την ανάγκη να βγάλει προς τα έξω όλες τις ιδέες του. Μεταθέτει τους Γκαλέτι-Τζόλε και τους αλλάζει συνέχεια τις πτέρυγες δράσης. Φέρνει προς το κέντρο της άμυνας τον Πατσατζόγλου για να κλείσουν οι τρύπες. Βάζει τον Κοβάσεβιτς αντί τού Λούα Λούα και δίνει το έναυσμα για φουλ επίθεση. Αποσύρει τον Λεντέσμα και ψάχνει το θετικό αποτέλεσμα. Ξεχνά τις θεωρίες για «ηρωικές ήττες και προσπάθειες» και ζητεί θριάμβους και αληθινές επιτυχίες. Τα ηχηρά ονόματα που ήρθαν στον Ολυμπιακό επιτρέπουν στην ομάδα να συμπεριφέρεται σαν τον χαμαιλέοντα κατά τη διάρκεια του ματς. Προσαρμόζεται σε όλες τις καταστάσεις και σε πολλά συστήματα. Οι ξένοι τραβούν και βελτιώνουν τους Ελληνες. Αλλά όχι μόνον αυτούς. Μαζί τους, ανεβαίνει και ο ίδιος ο Λεμονής, βγαίνει από το καβούκι του και αποκτά ευρωπαϊκή νοοτροπία.

Όπως όλος ο Ολυμπιακός!


Αιχμάλωτος στην Πόλη

Η φιναλίστ του περυσινού τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ, η Λίβερπουλ, αγωνιά για την πρόκρισή της στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης. Και ο Ισπανός τεχνικός, Ράφα Μπανίτεθ, αντιδρά με χαρακτηριστικό τρόπο μετά το δεύτερο γκολ της Μπεσίκτας…


Έγιναν «κολλητοί» στο Λιμάνι

Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς απέκτησε έναν «κολλητό» φίλο μέσα σε λίγους μήνες στον Ολυμπιακό. Πρόκειται για τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Οι δύο Σέρβοι γνωρίζονταν από τη θητεία τους στην εθνική ομάδα, αλλά εδώ, πού τους χάνεις πού τους βρίσκεις, μαζί είναι. Χθες το πρωί στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης κάθονταν παρέα στην αίθουσα αναχωρήσεων, ενώ ο υψηλόσωμος φορ έδειχνε «βυθισμένος» σε σελίδες ισπανικής εφημερίδας, που περιέγραφε το παιχνίδι στο «Μπερναμπέου». Μπροστά τους, δύο πιτσιρικάδες έπαιζαν ποδόσφαιρο και ο ένας φορούσε φανέλα του Λουτσιάνο Γκαλέτι. Ήταν ο γιος του Πέτρου Κόκκαλη.