Γράμματα στις Ματιές Ντροπή μας!

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Τάσος Βούτσας, Λιβαδειά, γράφει: «Διαβάζω στις στήλες των “ΝΕΩΝ”: “Άγριος ξυλοδαρμός καθηγητή Φυσικής, ο οποίος θέλησε απλά να μανταλώσει την εξώθυρα γιατί νύχτωσε”. Αλλού: “Καθηγητής της Φαρμακευτικής του ΑΠΘ καταγγέλλει και καταθέτει φωτογραφικό υλικό από διακίνηση ναρκωτικών στον χώρο του προαυλίου”.

Για να λογαριάσουμε, λοιπόν, καθώς προχωρούμε: 1969-1977, επτά χρόνια φοιτητής Ιατρικής ΑΠΘ. Στα δύσβατα χρόνια.

Δικτατορία και Μεταπολίτευση.

Αλλαγή δεικτών της Ιστορίας.

Φτερούγισε πάνω μας με βίαιο και βάναυσο τρόπο. Το όρνιο τους.

Κερδίσαμε τελικά. Σ΄ αυτόν το χώρο όπου τώρα γίνεται ασύστολη διακίνηση ναρκωτικών, τότες εγένετο ελεύθερη πολιορκημένη διακίνηση ιδεών. Κυρίως αριστερών. Αν ήσουνα τυχερός σου τύχαινε κάποια προφυλάκιση, λιγάκι φάλαγγα με παραλλαγές.

Ξημέρωμα, η ώρα τέσσερις.

Βαλαωρίτου, στο Βαρδάρι.

Τσουβαλιασμένος σε ένα ΟΡΕL CΑDΕΤΤ. Περικυκλωμένος από 4 πραιτωριανούς της τοπικής χούντας. Τετραδάκος, Μπουζιάνης. Τους άλλους τους ελησμόνησα. Τότες που άντεχε το τομάρι μας. Στα 22 μας.

Θυμάμαι, ο χώρος ελεύθερος, χωρίς σιδερένια κάγκελα τριγύρω. Στο καθαρό γρασίδι. Εκεί όπου ζήσαμε τους πρώτους πλατωνικούς έρωτές μας. Τώρα σιωπή. Σύριγγες ηρωίνης. Πανεπιστημιακό άσυλο, κουραφέξαλα, όταν προπηλακίζονται καθηγητάδες και φυλακίζονται 19χρονοι φοιτητές γιατί απλά εσκόνταψαν στις ζαρντινιέρες του Πολύδωρα.

Ελάτε να λογαριάσουμε τους νεκρούς μας. Τα ιδανικά μας. Τις ιδέες μας. Τις ελπίδες μας. Γράφω στο ΑΠΘ, ώρα 4 που χαράζει.

Ντροπή τους. Ντροπή μας. Ντροπή σας».

Ο Α. Μαντάς, Κω 5, Χολαργός, γράφει μεταξύ άλλων:

«Δυστυχώς ή ευτυχώς (ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω) τα ΜΜΕ είναι το μοναδικό όπλο που έχει μείνει στον μέσο Έλληνα, που δεν έχει “μπάρμπα στην Κορώνη”, που όμως έχει κομματική προτίμηση (η ιδεολογία είναι ξεπερασμένη) και δεν έχει επίσης τη διάθεση να τρέχει στα “γραφεία υπουργών” (δυστυχώς έτσι μας καταντήσανε) για το αυτονόητο».