«Για την Ελλάδα ήξερα την Οδύσσεια και τον Ολυμπιακό»

«Μόλις οι Έλληνες συμμαθητές μου έμαθαν πως είμαι απ΄ τις Σεϋχέλλες, μου είπαν πως η παρουσία μου εδώ είναι κάτι το ασυνήθιστο. “Πώς το σκέφτηκες να έρθεις;” με ρωτούσαν. Οι περισσότεροι στην αρχή με κοιτούσαν περίεργα, δέχτηκα και πειράγματά τους. Τους εξήγησα, όμως, πως για μένα η Ελλάδα είναι η ευκαιρία μου…».

Του πήρε δύο μήνες για να το αποφασίσει. Να «απαρνηθεί» τις φημισμένες εξωτικές Σεϋχέλλες, τις απέραντες παραλίες με τους αμέτρητους φοίνικες της πατρίδας του, για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Τόσα θα χρειαστεί για τις σπουδές του ο Χανς Ραντιγκόντε, 22 ετών σήμερα, ένας από τους έντεκα αλλοδαπούς που ορκίστηκαν στις 12 Οκτωβρίου, ως πρωτοετείς δόκιμοι, στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στον Πειραιά.

«Ήρθα εδώ από το νησί Μαχέ, συμπλήρωσα ήδη έναν χρόνο παραμονής κι έχω προσαρμοστεί. Τη λέξη “Ελλάδα” την είχα ξανακούσει και πιο πριν. Ήξερα για τον τουρισμό της χώρας σας, την “Οδύσσεια” και τον Ολυμπιακό, παρακολουθούσα και στη χώρα μου αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ- θα ΄θελα κάποια στιγμή να πάω και στο Καραϊσκάκη», λέει στα «ΝΕΑ» με τα σπαστά ελληνικά του.

Ένα χρόνο πριν, ενώ υπηρετούσε στις Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδας του, πληροφορήθηκε πως η Ελλάδα διέθετε για πρώτη φορά θέση σε δόκιμο αξιωματικό του Ναυτικού απ΄ τις Σεϋχέλλες, στο πλαίσιο συνεργασίας των δύο χωρών. Είδε τότε, όπως λέει, πως επαγγελματικά το μέλλον του περνούσε πρώτα από εδώ. «Πέντε χρόνια μακριά από την πατρίδα και

«Στο μέλλον θα είμαι από τους λιγοστούς αξιωματικούς στη χώρα μου, θα έχω καλό μισθό και θα μπορώ να βοηθήσω την οικογένειά μου»

μόνος μου είναι πολλά, σκεφτόμουν. Τελικά, όμως, μέτρησε περισσότερο πως στο μέλλον θα είμαι από τους λιγοστούς αξιωματικούς στη χώρα μου, θα έχω καλό μισθό και θα μπορώ να βοηθήσω την οικογένειά μου, τα τρία αδέλφια και την αδελφή μου, όλα τους μικρότερα».

Περιζήτητος. Από την πρώτη κιόλας στιγμή της παρουσίας του στην ελληνική Σχολή σήμανε «συναγερμός». Αστραπιαία έγινε… περιζήτητος. «Οι Έλληνες μου ζητούσαν να πάμε μαζί διακοπές στην πατρίδα μου, το καλοκαίρι. Οι προτάσεις είναι κιόλας πολλές!», λέει με χαμόγελο. Για την ώρα, πάντως, ο Χανς ρίχνει βάρος στα μαθήματά του. «Είμαι πολύ ευχαριστημένος, ήδη έμαθα πράγματα που δεν ήξερα. Μαθαίνουμε και Ιστορία, θα μου άρεσε να μάθω ακόμη περισσότερη- η δική μου χώρα δεν έχει σπουδαίο παρελθόν πίσω της. Στην Ακρόπολη, όπου πήγα πέρυσι με τη Σχολή, εντυπωσιάστηκα, είναι φανταστική!», έχει να πει.

Με έκπληξη κοντοστάθηκε και μπροστά στους Ευζώνους, στο Σύνταγμα- «εγώ δεν θα μπορούσα να μείνω τόση ώρα ακίνητος», παραδέχεται. Χωρίς να έχει βρει ακόμη άλλον συμπατριώτη του στην Αθήνα, συνηθίζει να κάνει παρέα με Καμερουνέζο φίλο του, τον οποίο γνώρισε εδώ. Μαζί θα πιουν τον καφέ τους στις εξόδους τους, συνήθως στο Θησείο και στην Κυψέλη. «Και με τους Έλληνες συμμαθητές μου τα πάω μια χαρά. Ωστόσο, προς το παρόν, δεν έχουμε αρχίσει να βγαίνουμε μαζί. Ουσιαστικά τώρα, φέτος, τους γνωρίζω, μια και για έναν χρόνο έκανα μαθήματα ελληνικής γλώσσας με συμμαθητές μόνο αλλοδαπούς», εξηγεί.

Έστω και άνευ Έλληνα ξεναγού, τις ελληνικές συνήθειες τις έμαθε μια χαρά! «Τρώω πολύ σουβλάκι, και με το τζατζίκι! Εδώ στη Σχολή έμαθα και τον μουσακά, που επίσης μου αρέσει ιδιαίτερα!». Φραπέ έχει και στη χώρα του, εκεί, όμως, δεν έχει κατοίκους… φωνακλάδες. «Μιλάτε πολύ δυνατά έξω στους δρόμους και κάνετε πολύ θόρυβο», παρατηρεί. Του αρέσει, αντίθετα, που, όπως και στις Σεϋχέλλες, απολαμβάνει από πολύ κοντά τη θάλασσα. Το βλέμμα του πέφτει και στις Ελληνίδες. «Ωραίες είναι, αλλά προτιμώ τις δικές μας κοπέλες».


Η… Τατιάνα στο Ναυτικό!

Την πύλη της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, στον Πειραιά, πέρασε πρόσφατα και μαθήτρια απ΄ το εξωτερικό, η πρώτη που γίνεται δεκτή. Παιδί οκταμελούς οικογένειας, η δεκαοκτάχρονη Τατιάνα Οντουά απ΄ το Καμερούν βαδίζει εδώ και τρεις βδομάδες στα… χνάρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη, πρόλαβε μάλιστα να δει και τη θρυλική ταινία της «Η Αλίκη στο Ναυτικό»! «Δεν ήξερα πως είμαι η πρώτη αλλοδαπή γυναίκα που θα φοιτήσει στη Σχολή αυτή, εδώ μου το είπαν- βρήκα και δύο αγόρια απ΄ την πατρίδα μου. Χάρηκα, μ΄ αρέσει αυτή η πρωτιά, γι΄ αυτό και θέλω, όταν αποφοιτήσω, να είμαι το ίδιο καλή με τους άνδρες συναδέλφους μου. Στην ηλικία μου, στην πατρίδα μου είναι πολύ δύσκολο να βρεις κοπέλες που να έχουν τελειώσει ακόμα και το λύκειο», λέει στα «ΝΕΑ» και εξηγεί πως ο πατέρας της την προετοίμαζε από μικρή για σπουδές στη Γαλλία. Η ίδια, ωστόσο, επέλεξε, διαφορετικά. «Προσωπικά, ήθελα να μείνω στο Καμερούν, αλλά δεν πέρασα στο πολυτεχνείο. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα βρεθώ στο Ναυτικό, αποφάσισα, όμως, να έρθω μόλις έμαθα πως εδώ υπάρχει θέση υψηλού επιπέδου. Αργότερα, αν μου το επιτρέψουν οι γονείς μου, θα ήθελα να συνεχίσω τις σπουδές μου, με μεταπτυχιακά και διδακτορικό πάνω στον ναυτικό τομέα. Κάποια στιγμή, πάντως, θα γυρίσω στη χώρα μου, θα ήθελα να κάνω και οικογένεια», σημειώνει.