«Κάνω ταινίες για να προκαλέσω την τύχη»

«Η κάθαρση στη συνείδηση του θεατή» είναι ο στόχος των ταινιών του Μπέλα Ταρ, που προβάλλονται σε αφιέρωμα στην Αθήνα
«Όλες οι ανθρώπινες ιστορίες έχουν ειπωθεί. Εκείνο που θέλω με τις ταινίες μου είναι να προσεγγίσω το συναίσθημα που πνίγει ή απογειώνει την ανθρώπινη ψυχή», τονίζει ο Ούγγρος σκηνοθέτης Μπέλα Ταρ, που βρίσκεται στην Αθήνα για αφιέρωμα στο έργο του
«Εκείνο που μ΄ ενδιέφερε, τριάντα χρόνια τώρα, από τα 22 μου ήταν να μπορέσω να πλησιάσω την ψυχή του ανθρώπου και να αναδείξω την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το βλέμμα και τη σκέψη με κινηματογραφικά μέσα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από άλλους σκηνοθέτες», έλεγε χθες στην Αθήνα ο Ούγγρος σκηνοθέτης Μπέλα Ταρ, που ομολογεί: «Ξεκίνησα για φιλόσοφος, αλλά βρήκα προσωπική έκφραση στον κινηματογράφο».

«Οι ταινίες είναι το μοναδικό μέσο πιστοποίησης της ζωής μας κι όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει ούτε ανεξαρτησία, ούτε ελευθερία, μόνο λεφτά και πολιτική, αφιερώθηκα ψυχή τε και σώματι να γυρίζω ταινίες», λέει ο αριστερός- κάποτε- Μπέλα Ταρ, τον οποίο θαυμάζουν και έχουν ομολογήσει ότι «κοπιάρουν» σκηνοθέτες όπως ο Γκας βαν Σαντ και ο Τζιμ Τζάρμους. «Παλιά πίστευα ότι άμα αλλάξει η κοινωνία, θα αλλάξει και ο άνθρωπος, αλλά τώρα πιστεύω ότι αυτό είναι ένα πολύ βαθύτερο, οντολογικό θέμα, που δεν ξέρω αν ποτέ θα διαλευκανθεί».

Φτάνει, δε, στο σημείο να δηλώσει ότι «πιθανότατα, κάνω ταινίες για να προκαλέσω την τύχη, για να είμαι ταυτόχρονα ο πιο ταπεινωμένος και- για λίγες μόνο στιγμές- ο πιο ελεύθερος άνθρωπος στον κόσμο». Λόγια που πίσω τους κρύβουν τις δυσκολίες, τις οποίες αντιμετωπίζει για να βρει χρηματοδότες για τις «υψηλής αισθητικής, θεματικής, αλλά και φιλοσοφικής δύναμης ταινίες του» όπως έχουν χαρακτηριστεί από μερικούς από τους επιφανέστερους κριτικούς, όπως η Σούζαν Σόνταγκ ή ο Ρ ότζερ Έμπερτ.

Το αφιέρωμα στο έργο του οργανώνεται από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (πριν από πέντε χρόνια είχε κάνει αφιέρωμα στο έργο του) και την εταιρεία Νew Star, και θα περιλαμβάνει και την επίσημη πρεμιέρα της νέας ταινίας του «Ο άνθρωπος από το Λονδίνο».

Γεννημένος το 1955 στο Πεκ της Ουγγαρίας, ο Μπέλα Ταρ άρχισε να πειραματίζεται με τον κινηματογράφο, σε ηλικία μόλις 16 ετών, γυρίζοντας ερασιτεχνικά super 8. Αργότερα εργάστηκε στον Εθνικό Οίκο Πολιτισμού και Ανάπλασης. Τα ερασιτεχνικά φιλμάκια του τράβηξαν την προσοχή των ανθρώπων του στούντιο Βela Βalazs και με τη βοήθειά τους γύρισε την πρώτη του ταινία, «Οικογενειακή φωλιά».

«Δεν χτυπήσαμε την πόρτα να μας ανοίξουν, αλλά τη ρίξαμε με μια κλωτσιά», λέει για εκείνη την περίοδο ο Μπέλα Ταρ, ο οποίος ακολούθησε έκτοτε έναν προσωπικό δρόμο εκ νέου ανακάλυψης του εαυτού του και του σινεμά, μια διαδρομή με αναπάντεχους όσο και γοητευτικούς σταθμούς .

ΙΝFΟ

Αναδρομικό αφιέρωμα με 8 μεγάλου μήκους ταινίες του και 4 μικρού, στο «Τριανόν» (Κοδριγκτώνος και Πατησίων), από απόψε έως 31 Οκτωβρίου

Και ένα επτάωρο έπος

Το αφιέρωμα στον Μπέλα Ταρ αρχίζει απόψε στις 18.00

με την ταινία «Οι αρμονίες του Werckmeister» και στις 20.30 θα προλογίσει ο ίδιος την τελευταία του ταινία «Ο άνθρωπος από το Λονδίνο», από διήγημα του Ζορζ Σιμενόν, την οποία θεωρεί «φιλμ νουάρ του μυαλού». Οι άλλες ταινίες είναι: «Οικογενειακή φωλιά» (1977), «Ξενοδοχείο Μagnezit» (1978), «Ο αουτσάιντερ» (1981), «Προκατασκευασμένες σχέσεις», «Μάκβεθ» (1982), «Φθινοπωρινό αλμανάκ» (1985), «Κολαστήριο» (1988), «Το τελευταίο καράβι» (1990), το επτάωρο «Satantango» (1994), «Ταξίδι στην ουγγρική πεδιάδα» (1995), «Visions of Εuropa».