«Άνοιξα ένα κουτί με θησαυρούς εικόνων»

«Ο κόσμος από ψηλά είναι εξαιρετικά όμορφος», λέει στα «ΝΕΑ» ο εκατομμυριούχος φωτογράφος Ρόμπερτ Χάας που είδε τη Λατινική Αμερική από αεροπλάνο και το καταθέτει σε νέο βιβλίο

ΙΝFΟ

Ρόμπερτ Χάας, «Μέσα από τα μάτια του κόνδορα», Έκδοση Νational Geographic, σελ.
208, τιμή: 25 ευρώ. Στα βιβλιοπωλεία και στο τηλ. 210-
3658.700 και στο http://www.
shop21.gr.

«Όταν κοιτάς τον πλανήτη από ψηλά εξαφανίζεται ό,τι θεωρούμε ζωτικής σημασίας εδώ κάτω. Είτε ζεις στη Νέα Υόρκη, είτε στην Αθήνα, για παράδειγμα, κάθε μέρα συναντάς κόσμο. Όταν βρίσκεσαι ψηλά μπορεί και να περάσουν τρεις μέρες χωρίς να έχεις συναντήσει κανέναν. Τότε συνειδητοποιείς πως ο πλανήτης δεν κυριαρχείται από τους ανθρώπους όπως συμβαίνει στην επιφάνεια, πως δεν υπάρχουν άνθρωποι παντού. Δεν βλέπεις λαούς και σύνορα, δεν διακρίνεις διαφορετικές θρησκείες», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ρόμπερτ Χάας, ο πολυεκατομμυριούχος αυτοδίδακτος φωτογράφος και συνεργάτης του Νational Geographic που επί δύο χρόνια ταξίδεψε με αεροπλάνα και ελικόπτερα για να αποτυπώσει σε 70.000

έγχρωμα καρέ την ποικιλόμορφη και μυστηριώδη όψη της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής και του Μεξικού.

Οι πιο ελκυστικές, οι πιο δραματικές, οι πιο περίεργες είναι εκείνες που πήραν το διαβατήριο για να μπουν στο βιβλίο του που μόλις κυκλοφόρησε και στα ελληνικά και σε 20 χώρες ταυτόχρονα «Με τα μάτια του κόνδορα». Φωτογραφίες που ξαφνιάζουν με τη δύναμή τους, αλλά και προκαλούν τον θεατή να τις ανακαλύψει καθώς δεν πρόκειται μόνο για παγωμένες βουνοκορφές και εντυπωσιακά ηφαίστεια, αλλά και για εικόνες που αφήνουν τη φαντασία να ταξιδέψει καθώς η πρώτη ματιά δεν αποκαλύπτει όλη την αλήθεια τους. Εικόνες που επιχειρούν να τηρήσουν την ισορροπία ανάμεσα στα τοπία και τα ίχνη που έχει αφήσει ο άνθρωπος, ανάμεσα στα άγρια θηρία και τα κατοικίδια, την έρημο και το νερό, δημιουργώντας ένα βιβλίο που μοιάζει με πολύχρωμο καμβά.

«Επέλεξα τη Λατινική Αμερική επειδή είναι πιο κοντά στην πατρίδα μου και όμως παραμένει άγνωστη. Ήταν σαν να άνοιγα ένα κουτί με θησαυρούς, που ήταν δίπλα μου και δεν το είχε αγγίξει κανείς. Προσπάθησα να δείξω τη μεγαλοπρέπεια, την ομορφιά, τη διαφορετικότητα της Λατινικής Αμερικής», εξηγεί ο αυτοδίδακτος Ρόμπερτ Χάας που συνεργάζεται με το Νational Geographic και έχει ήδη ασχοληθεί επί δεκαετία με την Αφρική, με αποτέλεσμα να εκδώσει το βιβλίο «Μέσα από τα μάτια των θεών».

Πώς όμως από 70.000 φωτογραφίες κατέληξε στις συγκεκριμένες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο; «Στηρίζομαι κυρίως στη δική μου αντίδραση απέναντι σε κάθε φωτογραφία. Αν η πρώτη αντίδραση είναι συναισθηματικά δυνατή, σημαίνει πως έχει περάσει το πρώτο τεστ. Και μετά λαμβάνω υπόψη μου τις αντιδράσεις του κοινού σε προηγούμενες δουλειές μου. Για παράδειγμα αρέσουν οι αφηρημένες φωτογραφίες μου, εκείνες που τις κοιτάς και δεν ξέρεις τι δείχνουν ακριβώς. Μετράει όμως και η συνολική εικόνα του βιβλίου, ώστε να γυρίζεις τη σελίδα και να μην ξέρεις τι περιμένεις».

Όσο για τις δυσκολίες του εγχειρήματος; «Είναι επικίνδυνο και παράτολμο διότι καλείσαι να τραβήξεις φωτογραφίες με την πόρτα του αεροπλάνου ανοιχτή, πετώντας πάνω από απομονωμένες περιοχές. Μπορεί να προτίμησα κάποια στιγμή να πω στον πιλότο να σταματήσουμε για σήμερα ή να πέσαμε σε καταιγίδα και να αισθάνθηκα ότι ήταν υπερβολικό να συνεχίσω, αλλά ποτέ δεν το έβαλα κάτω. Γι΄ αυτό όμως και οι φωτογραφίες είναι διαφορετικές, διότι δεν είναι εύκολο να τις τραβήξεις».


«Οδηγούμαι από το ένστικτο»

«Πάντα με παρακινούσαν εικόνες διαφορετικές από εκείνες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Γι΄ αυτό και ενθουσιάστηκα με τις αεροφωτογραφίες, διότι μπορείς να προσεγγίσεις περιοχές που δεν είναι προσιτές από το έδαφος, όπως ηφαίστεια ή παγετώνες ή γωνιές του πλανήτη πολύ απομακρυσμένες.

Σκοπός μου είναι να δείξω στο κοινό εικόνες που δεν μπορεί να δει μόνος του ή που δεν ξέρουμε καλά», λέει ο εκτός των άλλων καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, Ρόμπερτ Χάας, που «ερωτοχτυπήθηκε» με τη φωτογραφία το 1994, σε ένα ταξίδι του στην Αφρική, αν και «δεν είχα την πρόθεση να γίνω φωτογράφος», όπως παραδέχεται. «Άρχισα να τραβάω πολλές φωτογραφίες, να το απολαμβάνω και να το παίρνω περισσότερο στα σοβαρά. Εξάλλου πάντα ήθελα να ασχοληθώ με την τέχνη, να κάνω κάτι δημιουργικό και η φωτογραφία με προσείλκυσε γιατί μου αρέσει να δημιουργώ εικόνες. Δεν έκανα ποτέ μαθήματα, ούτε ακολούθησα τις οδηγίες κάποιου.

Οδηγούμαι από το ένστικτό μου».