«Αγαπημένε μου Αδόλφε…»

Στην αρχή αιφνιδιάστηκε. Ο Γερμανός ιστορικός είχε βρεθεί μπροστά σε ένα υλικό αναμφισβήτητης αξίας για το οποίο ελάχιστοι είχαν γνώση: ήταν επιστολές προς τον Χίτλερ.

Περισσότερες από 20.000. Από φίλους, αντιπάλους του, Εβραίους αλλά και ξένους. Ο Χένρικ Έμπερλε συγκέντρωσε τις πιο αντιπροσωπευτικές σε ένα βιβλίο, το οποίο παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, και το διέθεσε στην κρίση του κοινού. «Γιατί είναι σημαντικό να δείξουμε ολόκληρη την εικόνα», είπε. Οι επιστολές προς τον Χίτλερ αποτελούν μια μοναδική μαρτυρία για τις αντιδράσεις των πολιτών κατά την 20ετία 1925-1945. Από τότε δηλαδή που ο Χίτλερ εξέδωσε το αυτοβιογραφικό Μein Κampf (Ο Αγών μου), με λεπτομέρειες για την ιδεολογία και τις φιλοδοξίες του, μέχρι τη στιγμή που έδωσε τέλος στη ζωή του, στο καταφύγιο του Βερολίνου. «Σε αυτές τις επιστολές μπορεί κανείς να διαβάσει για τα συναισθήματα απλών ανθρώπων», λέει ο Έμπερλε.

Τα παιδιά
«Σ΄ αγαπώ. Απάντησέ μου, σε παρακαλώ. Η Τζίνα σου»: το γράμμα της 7χρονης Τζίνα είναι ένα από τα πολλά που έστειλε η οικογένειά της το 1935. Σε ένα άλλο οι γονείς της σημειώνουν πως η μικρή τους κόρη έτρεφε τόσο μεγάλο θαυμασμό για τον Χίτλερ που ήθελε να τον παντρευτεί. «Τα γράμματά σας έφεραν μεγάλη χαρά στον Φίρερ», τους απάντησε ο Άλμπερτ Μπόρμαν, αδερφός του έμπιστου του Χίτλερ, Μάρτιν Μπόρμαν. Οι επιστολές αυτές εντάσσονται στο αρχείο που με μεγάλη επιμέλεια τηρούσε το ναζιστικό καθεστώς. Από το Βερολίνο μεταφέρθηκαν στη Μόσχα από τον Σοβιετικό Στρατό, όπου και έμειναν κλειδωμένες για περισσότερο από 60 χρόνια. Αν και κάποιες είδαν το φως της δημοσιότητας (όπως εκείνη του Έρικ Λούντερντορφ, βετεράνου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος εξέφραζε τις αντιρρήσεις του για την καταπάτηση των ελευθεριών από τους ναζί), στην πλειονότητά τους τηρήθηκαν μακριά από το αναγνωστικό κοινό. Μέχρι τη στιγμή που βρέθηκαν μπροστά στον Έμπερλε, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μάρτιν Λούθερ στο Χάλε της Γερμανίας. Το βιβλίο του, 476 σελίδων, έχει τον τίτλο Βriefe Αn Ηitler (Επιστολές στον Χίτλερ) και εκδόθηκε πριν από λίγες μέρες. Όπως επισημαίνει ο συγγραφέας, οι πρώτες επιστολές εκφράζουν υποστήριξη στο ναζιστικό πρόγραμμα αλλά και απορίες. Στη συνέχεια, από το 1933 ώς το 1939, περίοδος ανόδου των ναζί στην εξουσία και έναρξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα γράμματα αυξήθηκαν σημαντικά. Το 1945 ελάχιστοι εξέφραζαν πια την αλληλεγγύη τους προς τον Χίτλερ.


«Δεν είναι δικό της λάθος»

«Μείναμε άναυδοι όταν πληροφορηθήκαμε ότι αν και εγώ έχω δικαίωμα ψήφου, η σύζυγός μου, που έχει στιγματιστεί και είναι κατώτερη λόγω της εβραϊκής της καταγωγής, δεν το έχει. Αποφάσισα λοιπόν να σας ζητήσω το εξής:

παρακαλώ, εξαλείψτε την εβραϊκή καταγωγή της συζύγου μου, που δεν είναι δικό της λάθος… Έτσι, η σύζυγος και τα παιδιά μου θα σας εμπιστευτούν και θα γίνουν ενθουσιώδεις υποστηρικτές σας, ευγνωμονώντας σας για όλη σας τη ζωή».

Φραντς Ίπιτς αρχιμουσικός στρατιωτικής μπάντας Ζάλτσμπουργκ