[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Καθαρές λύσεις

ΤΡΙΑ στιγμιότυπα σε πηγαδάκια στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ αποτυπώνουν με ενάργεια το κλίμα που επικρατεί στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Περιφερειακό στέλεχος πλησιάζει στενό συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου που εκείνη την ώρα συνομιλεί με δημοσιογράφο. Αφού συζητούν για λίγα λεπτά, απομακρύνεται και ο συνομιλητής του, απευθυνόμενος στον τρίτο της παρέας λέει:

«Αυτός μου φαίνεται κρυπτο-βενιζελικός».

Λίγο αργότερα, επίσης στενός συνεργάτης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δέχεται «επίθεση» από φίλους και συνεργάτες του. «Πώς είναι δυνατόν να χαιρετάς και να μιλάς με τους βενιζελικούς;» τον ρωτάνε σχεδόν ανακριτικά. Ενώ σε άλλο πηγαδάκι, υποστηρικτής του κ. Βενιζέλου υφίσταται τις παρατηρήσεις έτερου συμμαχητή του, που τον επιπλήττει σφόδρα γιατί «χαριεντίστηκε» με σύντροφό του, ο οποίος έχει εκφραστεί ανοικτά υπέρ του Γιώργου.

Η ιστορία ενίοτε επαναλαμβάνεται, αλλά ως φάρσα, κατά τη ρήση του Κάρολου Μαρξ. Για το ΠΑΣΟΚ ελλοχεύει ο κίνδυνος να επαναληφθεί ως τραγωδία. Διότι ο εθνικός διχασμός (βενιζελικοίβασιλικοί) προηγήθηκε της Μικρασιατικής Καταστροφής. Και ο διχασμός, που πιστοποιήθηκε πανηγυρικά κατά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος (παπανδρεϊκοίβενιζελικοί), μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μία εκλογική συρρίκνωση που θα συνιστά, αναπόδραστα, την καταστροφή του ΠΑΣΟΚ.

Πώς θα συνυπάρξουν από τη 12η Νοεμβρίου όλοι μαζί, μετά τις κατηγορίες που αλληλοεκτοξεύτηκαν ένθεν κακείθεν; Οι υπονομευτές με τους «πιστούς»; Οι προετοιμάζοντες την ήττα με όσους πάλευαν για τη νίκη; Εκείνοι που πλούτισαν με εκείνους που φτώχυναν; Οι…

άρχοντες των δαχτυλιδιών με τους «πρίγκιπες» και οι βουλιμικοί για εξουσία με τους «ανίκανους»;

Ιδίως όταν φαίνεται ότι δεν ήταν ακριβώς σύντροφοι, με την κυριολεκτική έννοια του όρου… Και αν το 1996 οι μανιχαϊστικές συγκρούσεις στο ΠΑΣΟΚ ήταν το ίδιο ή και ακόμη σκληρότερες, η συγκολλητική δύναμη της κυβερνητικής εξουσίας επέτρεψε να σκεπαστούν κάτω από το χαλί. Τώρα είναι πράγματι η ώρα της δικαίωσης του Κώστα Σημίτη: Για καθαρές λύσεις…