[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Οπωσδήποτε την Κυριακή

Τι περιμένεις από μια σκληρή και εργάσιμη Δευτέρα όταν έχει προηγηθεί μια τόσο μίζερη Κυριακή; Την εβδομαδιαία μου δυσθυμία την αφιερώνω εξ ολοκλήρου σε εκείνους που έτσι αστόχαστα είχαν τη φαεινή ιδέα να νομοθετήσουν τη θανατική μου καταδίκη. Να φτάσουν τη χοληστερίνη μου στο φεγγάρι, να αποσαθρώσουν εντελώς τα οστά μου, να μπουκώσουν το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό μου, να κάνουν σμπαράλια την όποια ευκινησία μου, να με καταστήσουν τόφαλο, να μου την κατασπάσουν εν τέλει, καθηλώνοντάς με στον καναπέ στεγνή από ενδορφίνες και υπερπλήρη τσαντίλας και τριγλυκεριδίων.

Η απόφαση να κλείνουν τα γυμναστήρια τις Κυριακές είναι καθαρή εγκληματική ενέργεια κατά της δημόσιας υγείας. Κυρίως δε κατά της μερίδας των πολιτών που έχουν την κακή συνήθεια να είναι εργαζόμενοι, άρα δεν έχουν τον χρόνο να γυμναστούν μεσοβδόμαδα. Σαν αυτόκλητη εκπρόσωπος των συγκεκριμένων «αθλίων» αναλαμβάνω την ευθύνη να ζητήσω όχι μόνον από τον ιατρικό κόσμο αλλά και από τον ίδιο τον υπουργό Υγείας να αποτρέψει το μακροπρόθεσμο αυτό ξεκλήρισμα και να μου επιτρέψει να ξανανέβω στον διάδρομο την Κυριακή το πρωί, αφού πάρκα στη γειτονιά μου δεν έχω κι ούτε συνηθίζω να παίρνω τον αέρα μου στα καμένα μας δάση. Τόσο μάλιστα ευγενικός και τόσο fit που είναι ο κύριος Αβραμόπουλος, είμαι σίγουρη πως θα καταλάβει ότι το θέμα είναι ζωής και θανάτου και ότι ανήκει εκατό τοις εκατό στη σφαίρα της πολιτικής του ευθύνης.

Ειδάλλως, ας κλείσει τις Κυριακές και τα νοσοκομεία. Από Δευτέρα ας πεθάνουμε ομαδικώς…