ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Πανηγύρια

O λόγος στους αναγνώστες. Η Μάνια Κάπα, Θεοφ. Καΐρη 3, 40 Εκκλησιές, Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Είναι νύχτα εκλογών. Έχουν βγει τα πρώτα αποτελέσματα κι εγώ μένω εμβρόντητη μπροστά στην τηλεόραση και δεν το πιστεύω. Πού είμαι;

Πού βρίσκομαι; Σε ποια χώρα ζω εγώ; Ακούω ήδη από το κέντρο της πόλης τα κορναρίσματα. Πανηγυρίζουν. Ποιοι πανηγυρίζουν, κύριε;

Ποιοι είναι αυτοί; Ήταν τόσο ευχαριστημένοι, λοιπόν, από την κυβέρνηση της Ν.Δ. και την ξαναψήφισαν, και βγαίνουν και στον δρόμο να πανηγυρίσουν; Τι καλό τους συνέβη αυτή την τριετία, που εγώ δεν το κατάλαβα;

Αυξήθηκε το εισόδημά τους;

Μειώθηκαν οι φόροι τους;

Είχαν τα παιδιά τους ικανοποιητική εκπαίδευση; Ή μήπως δεν πέρασαν από κανένα νοσοκομείο; Πού ζούσαν αυτά τα χρόνια;

Ντρέπομαι, κύριε. Πρώτα για την πόλη μου. Τη Θεσσαλονίκη μου. Για τους συμπολίτες μου. Που επέλεξαν νομάρχη αυτόν τον άνθρωπο, που μόνο γέλια προκαλεί στα κανάλια. Και για τον δήμαρχό μας, τον Κύριο Μαρκήσιο, που μόνο στο τρίτο πρόσωπο μιλάει για την αφεντιά του.

Δίδυμο αχτύπητο. Ντρέπομαι τώρα και για τη χώρα μου, που βουλιάζει κάτω από τη διαφθορά. Για τους συμπατριώτες μου, με την ασθενική τους μνήμη.

Ξέχασαν, κύριε, την πτώση του Σινούκ, τους κουμπάρους, τις «ζαρντινιέρες» που χτυπούσαν τα παιδιά τους, ξέχασαν τα ομόλογα, ξέχασαν τις υποκλοπές, ξέχασαν τον Αλογοσκούφη, που με τις γκάφες του μας έβαλε σε «επιτήρηση» η Ε.Ε., ξέχασαν τον ανεκδιήγητο Πολύδωρα, που με την ανικανότητά του διέλυσε την Πυροσβεστική (και όχι μόνο), γεγονός είχε ως συνέπεια την τραγωδία της Πελοποννήσου; Τόσο γρήγορα λοιπόν ξεχάστηκαν όλα αυτά; Δεν είχα την απαίτηση να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, κύριε.

ΟΧΙ. Το ξέρω ότι ήταν δύσκολος ο αγώνας του Παπανδρέου ενάντια σε μια χρόνια αρρωστημένη νοοτροπία. Αλλά μια ψήφο εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του, την ήθελα. Προς αυτόν τον τίμιο άνθρωπο με τις καλές προθέσεις και τα ιδανικά, που μας κοιτάει με βλέμμα καθαρό και θέλει μια άλλη Ελλάδα, υπερήφανη, τίμια, άξια να σταθεί δίπλα σε κάθε πολιτισμένο ευρωπαϊκό κράτος. Δεν τον τιμήσαμε. Δεν τον πιστέψαμε. Δεν μας βόλευε; Δεν ξέρω. Ένα πράγμα ξέρω όμως: ότι εμείς οι Έλληνες θέλουμε λαμόγια και καταφερτζήδες να μας κυβερνούν».