[ Δρόμοι ]

Ένα φάρμακο…
… για την κατάθλιψη που έχει κυριεύσει τους πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών, καθώς ακούνε τις κυβερνήσεις τους να λένε πως σε μερικά χρόνια δεν θα μπορούν να πληρώνουν τις συντάξεις. Η συνταγή για το φάρμακο βασίζεται σε κάτι που λέει ο ΖανΠολ Φιτουσί: «Η σύνταξη είναι η μεταβίβαση πλούτου από αυτούς που παράγουν σε εκείνους που δεν παράγουν πια». Όποια τεχνάσματα κι αν μηχανεύονται οι κυβερνήσεις, λέει ο Γάλλος οικονομολόγος, αυτή η απλή αρχή θα παραμένει πάντα η ίδια.

Το επίπεδο…
… των συντάξεων σε μια χώρα εξαρτάται επομένως από τον πλούτο που παράγεται (που τον μετράμε με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) και φυσικά από τον αριθμό των συνταξιούχων. Έστω μια τέτοια χώρα, η Γαλλία, ας πούμε. Το 2004, το ΑΕΠ της Γαλλίας ανερχόταν σε 1,6 τρισ. ευρώ. Με μέση ετήσια αύξηση 2,5%, θα έχει διπλασιαστεί σε 23 χρόνια. Δηλαδή, το 2027, το γαλλικό ΑΕΠ θα ξεπεράσει τα 3,2 τρισ. ευρώ. Το 2004, οι συντάξεις αντιστοιχούσαν στο 12,5% του ΑΕΠ. Ανέρχονταν δηλαδή σε 0,2 τρισ. ευρώ (1,6×12,5%) και άφηναν άλλα 1,4 τρισ. ευρώ για τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας. Το 2027 εκτιμάται ότι το γαλλικό ΑΕΠ, δηλαδή ο συνολικός πλούτος που παράγει η χώρα, θα ξεπεράσει τα 3,2 τρισ. ευρώ. Οι συντάξεις τότε θα αντιστοιχούν στο 18,5% του ΑΕΠ. Θα ανέρχονται δηλαδή στα 0,6 τρισ. ευρώ (3,2×18,5%), αφήνοντας άλλα 2,6 τρισ. ευρώ για να τα μοιραστούν οι υπόλοιποι πολίτες της χώρας.

Οι κυβερνήσεις…
… (όχι μόνο της Γαλλίας, που βρίσκεται στην 5η θέση της παγκόσμιας κατάταξης πλούτου, αλλά και της Ελλάδας που βρίσκεται στην 28η) θρηνούν παρ΄ όλα αυτά από τώρα πως αύριο μεθαύριο δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν τις συντάξεις και ωθούν τους εργαζόμενους στην ιδιωτική ασφάλιση. Εδώ θα μας φανεί ίσως χρήσιμη μια διαπίστωση του Ερίκ Τρεγκιέ στο οικονομικό περιοδικό «Challange»: «Ποτέ άλλοτε οι 500 πλουσιότερες οικογένειες της χώρας μας δεν είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται τόσο γρήγορα. Μέσα σε έναν χρόνο έφτασαν τα 250 δισ. ευρώ. Αυτές οι περιουσίες αντιστοιχούν τώρα στο 15% του ΑΕΠ, έναντι μόλις 6% πριν από μια δεκαετία». Ας το ξαναρίξουμε στους υπολογισμούς. Οι μισθοί και τα ημερομίσθια αντιστοιχούν στο 52% του γαλλικού ΑΕΠ. Δηλαδή, οι 500 πλουσιότεροι Γάλλοι καταβροχθίζουν ποσά που αντιστοιχούν στο 30% των συνολικών αμοιβών που παίρνουν τα 24 εκατομμύρια εργαζομένων της χώρας (1,6×52%x30%=250).

Δεν χρειάζεται…
… να είναι κανείς φωστήρας στα οικονομικά για να καταλάβει το πρόβλημα. Υπάρχει μια τεράστια συγκέντρωση πλούτου στον έναν πόλο της κοινωνίας, αλλά οι μόνες που δεν τον βλέπουν είναι οι κυβερνήσεις. Αντί να βάλουν χέρι σε αυτόν τον πλούτο και να τον μοιράσουν πιο δίκαια στο κοινωνικό σύνολο, ψεύδονται αδιάκοπα πως τα αιτήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων οδηγούν το κράτος τους στη χρεοκοπία.