[ Δρόμοι ]

Η Αμερική…
… έχει τόσο μεγάλο πληθυσμό φυλακισμένων που δεν ξέρει τι να τους κάνει. Ξέρει όμως η Γιούνικορ. Η κρατική αυτή…
… εταιρεία έχει στόχο να εκπαιδεύει και να «επανορθώνει» τους φυλακισμένους. Και δεν μιλάμε να τους βάζει να κόβουν χορτάρι ή να πετάνε σκουπίδια, όπως γινόταν παλιά. Πρόκειται για μια τεράστια επιχείρηση που απασχολεί περισσότερους από 20.000

φυλακισμένους-εργαζόμενους οι οποίοι παράγουν χιλιάδες προϊόντα σε τουλάχιστον πενήντα φυλακές της χώρας. Το πιστεύω της είναι: «Το σύστημα δουλεύει, όταν δουλεύουν οι φυλακισμένοι του». Ποιος φτιάχνει τις καλωδιώσεις των πυραύλων Πάτριοτ; Ποιος φτιάχνει τα κράνη και τις στρατιωτικές στολές; Ποιος φτιάχνει τα αλεξίσφαιρα γιλέκα; Η Γιούνικορ φυσικά. Και πάρα πολύ φθηνά. Πληρώνει κάθε φυλακισμένο 23 σεντς την ώρα, που μπορεί να ξεπεράσουν και το ένα δολάριο αν είναι πολύ δουλευταράς. Πληρώνει, που λέει ο λόγος. Του δίνει μονάχα το ένα τρίτο της αμοιβής του για να το ξοδέψει στην καντίνα της φυλακής. Γιατί όταν ο φυλακισμένος δουλεύει, δουλεύει και το σύστημα και το σύστημα διαθέτει και καντίνα. Ας πούμε πως ένας φυλακισμένος χρωστάει ένα πρόστιμο 5.000 δολαρίων. Με 23 σεντς την ώρα, οκτώ ώρες την ημέρα, χωρίς διακοπές, μπορεί να το ξεπληρώσει σε μόλις επτάμισι χρόνια. Ύστερα, ένας φυλακισμένος θέλει αναστολή, δεν θέλει; Ε, δεν τη δίνουν σε όσους αρνούνται να δουλέψουν για τη Γιούνικορ.

Η λογιστική…
… κατάσταση. Αριθμός φυλακισμένων που εργάζονται: 21.205. Εργοστάσια: 108. Συνολικά έσοδα Γιούνικορ: 730 εκατομμύρια δολάρια. Καθαρά κέρδη:

75 εκατομμύρια δολάρια (στοιχεία Ντέιβιντ Γκλεν Κοξ). Το πιο δύσκολο…
… πράγμα, όταν περπατάει κανείς στις καταπράσινες φαρδιές λεωφόρους του Ίρβιν της Καλιφόρνιας, είναι να ρωτήσει τους κατοίκους του γιατί η πόλη τους ανακηρύχθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά η πιο ασφαλής και η λιγότερο βίαιη στις ΗΠΑ. Γιατί είναι τόσο δύσκολο; Επειδή σε αυτή τη νεοσύστατη πόλη των 202.000 κατοίκων δεν υπάρχουν διαβάτες. Κτίστηκε το 1971 από τον αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Ουίλιαμ Περέιρα, ο οποίος απομόνωσε τις ζώνες κατοικίας από τα πάρκα, τα γραφεία και τα εμπορικά κέντρα. Αν κάποιος επισκέπτης καταφέρει να ξεμοναχιάσει έναν κάτοικο και τον ρωτήσει πού βρίσκεται το κέντρο της πόλης, εκείνος θα χαμογελάσει αμήχανα και πιθανότατα θα τον στείλει σε κάποιο εμπορικό κέντρο. Γιατί «κέντρο της πόλης», όπως το ξέρουμε παραδοσιακά, δεν υπάρχει στο Ίρβιν. «Η πόλη είναι σχεδιασμένη έτσι που να μην έχει πού να κρυφτεί ένας κακοποιός», εξηγεί ο εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομίας Ρικ Χάντφιλντ στην εφημερίδα «Λε Μοντ». Το Ίρβιν σχεδιάστηκε ειδικά για να είναι μια ειρηνική πόλη. Από εδώ δεν μπορεί να ψαρέψει δούλους η Γιούνικορ. Το κάνει όμως σε δεκάδες άλλες αμερικανικές πόλεις, όπου το έγκλημα ξαναπήρε την περασμένη χρονιά τα πάνω του: ένας φόνος κάθε 31 λεπτά, ένας βιασμός κάθε 5 λεπτά, μια ένοπλη ληστεία κάθε 1 λεπτό, μια διάρρηξη κάθε 14 δευτερόλεπτα.