[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η ζωή μας μια… κονσέρβα

Τι μπορεί να συμβεί εάν βγεις για ψώνια το Σάββατο το πρωί; Είναι πιθανόν να σκεφτείς… Κι ως γνωστόνσύμφωνα με μια κοσμοθεωρίαείναι κακό να σκέφτεσαι, γιατί συχνά- πυκνά καταλήγεις σε συμπεράσματα που είναι κάθε άλλο παρά θετικά και αισιόδοξα. Μιλιούνια άνθρωποικαταναλωτές είναι συγκεντρωμένοι σε έναν χώρο, πολλών τετραγωνικών μεν, που φαντάζει όμως τόσο μικρός! Και όποιος νιώθει τόσο σίγουρος με τον εαυτό του ώστε να δηλώνει δεξιά και αριστερά πως οι κρίσεις πανικού δεν τον αφορούν, καλύτερα να μην το πει… παραέξω, γιατί μπορεί και να διαψευστεί.

Ευτυχώς, δεν είχα αυτή την εμπειρία. Η κοσμοσυρροή δεν με επηρέασε τόσο ώστε να εκδηλωθεί και ψυχοσωματικά, ψυχολογικά όμως έγινα σμπαράλια. Γιατί; Μα γιατί άρχισα να σκέφτομαι! Τι συμπέρανα; Πως η ζωή μας έχει γίνει… κονσέρβα.

Μια κονσέρβα που συσσωρεύει μέσα της, τις ελάχιστες ελεύθερες ώρες που μας απομένουν. Εκεί στριμώχνονται οι ανάγκες, οι επιθυμίες, οι υποχρεώσεις εκατομμυρίων ανθρώπων.

Το βλέπεις κάθε αργία: όλοι είμαστε συγκεντρωμένοι εκεί, που τις άλλες ημέρες δεν μπορούμε να πάμε. Στοιβαγμένοι στα εμπορικά κέντρα και στα πολυκαταστήματα, στοιβαγμένοι στις λεωφόρους, παγιδευμένοι στην κίνηση και το βράδυ…

στοιβαγμένοι σε ταβέρνες, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης.

Και μετά βγαίνουν στα κανάλια οι ψυχολόγοι και μιλάνε για την ποιότητα ζωής, για τις μικρές καθημερινές χαρές, για το νόημα της ύπαρξης… και άλλα τέτοια. Αλλά, με τέτοιους ρυθμούς- που γίνονται ολοένα και πιο έντονοι- ακόμη και οι συνεδρίες με τον ψυχαναλυτή γίνονται… κονσέρβα θεραπεία για να αντέξει κανείς τη «φαστ φουντ» καθημερινότητα. Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί… χειρότερα!