[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Υπάρχουν διαφορές στο ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει επειγόντως να ξαναβρεί τη χαμένη ιδεολογική του κατεύθυνση, γιατί τα πολιτικά κόμματα δεν είναι δυνατό να εκφράζουν τα διάφορα κοινωνικά στρώματα αν δεν αποσαφηνίσουν πρώτα τη δική τους ιδεολογική ταυτότητα.

Επομένως η εκκόλαψη των ποδοσφαιρικών «στρατών» των υποστηρικτών των υποψηφίων δεν έχει κανένα νόημα αν δεν διευκρινισθούν κρυστάλλινα οι πολιτικές προσεγγίσεις των μελλοντικών ηγετών. Αλλιώς η διεργασία τούτη θα μεταβληθεί αποκρουστικά σε ένα χυδαίο παιχνίδι κομματικού ανταγωνισμού!

Για ποια ζητήματα πρέπει ενδεικτικά να μιλήσουν οι υποψήφιοι; Κατ΄ αρχάς για τον συνταγματικό χωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος, δηλαδή για ένα πρόβλημα που αφορά έναν στοιχειώδη (δυτικό) εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους.

Γιατί προτάσσω μια τέτοια αναφορά; Γιατί η «ιδιωτικοποίηση» της πίστης αποτελεί δομικό στοιχείο της ευρωπαϊκής ταυτότητας, διότι σε αυτά τα γεωγραφικά μήκη είναι αδιανόητο ένας πρωθυπουργός να αρχίζει τις καθημερινές του ασχολίες με δημόσια προσευχή ( Χάμπερμας Γ.,Η διάσπαση της Δύσης )!

Όμως η προκείμενη αναφορά αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, γιατί όταν ο Κ. Σημίτης προσπάθησε το 2000 να εφαρμόσει και στην Ελλάδα το «αυτονόητο» που ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες (με άλλα λόγια τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες), τότε πολλοί από τη Θεσσαλονίκη σιώπησαν εκκωφαντικά, γιατί δεν ήθελαν προφανώς να χάσουν τις ψήφους εκείνων που επηρεάζονταν άμεσα από την επίσημη Εκκλησία!

Πάνω σε αυτό το ζήτημα η σημερινή ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε ανέκαθεν μια πιο διαυγή στάση, αν και τώρα τελευταία μιλάει μόνο για «διακριτούς ρόλους».

Επομένως οι υποψήφιοι διεκδικητές πρέπει να μας εξηγήσουν σαφώς αν θα διαφυλάξουν στον τόπο μας την «κοσμοθεωρητική ουδετερότητα» της κρατικής εξουσίας- όπως αρμόζει σε ένα δυτικό κράτος- ή εάν θα επιτρέψουν στη θρησκευτική

Η ΕΚΚΟΛΑΨΗ

των ποδοσφαιρικών «στρατών» των υποστηρικτών των υποψηφίων δεν έχει κανένα νόημα αν δεν διευκρινισθούν κρυστάλλινα οι πολιτικές προσεγγίσεις των μελλοντικών ηγετών

ηγεσία να έχει παρεμβατικό λόγο και στα ζητήματα εκείνα τα οποία ανήκουν στη σαφή αρμοδιότητα της εκλεγμένης κυβέρνησης ή άλλων θεσμικών φορέων (όπως ακριβώς έγινε με την ακατανόητη απόσυρση του βιβλίου της ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, όχι γιατί δεν είχε λάθη αλλά γιατί τα βιβλία σε ένα ευρωπαϊκό κράτος δεν αποσύροντα ι κάτω από την πίεση των εθνικιστικών ή των εκκλησιαστικών κύκλων)!

Όμως υπάρχουν και άλλα σοβαρά ιδεολογικά ζητήματα, στα οποία οι επίδοξοι διεκδικητές δεν φαίνεται να έχουν ουσιαστικές αποκλίσεις, όπως λ.χ. στο Ασφαλιστικό. Γιατί κάνω επιλεκτική μνεία σε αυτό το πρόβλημα;

Γιατί το Ασφαλιστικό είναι ένα καυτό πρόβλημα για όλες τις κυβερνήσεις και ο Σαρκοζί στη Γαλλία ετοιμάζεται να ακρωτηριάσει όλα τα «συνταξιοδοτικά προνόμια» των εργαζομένων στις επικίνδυνες και ανθυγιεινές δουλειές. Ωστόσο, οι υποψήφιοι για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν προτείνουν τίποτε ριζοσπαστικό (ή «αριστερό»), ενώ γνωρίζουν καλά ότι η συζητούμενη κρίση είναι κυρίως κρίση χρηματοδότησης και το βασικό δίλημμα κάθε μεταρρυθμιστή έγκειται στο εάν θα συρρικνώσει τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση ή εάν θα επιβάλει έναν φόρο στους πλουσίους- όπως έκαναν παλιότερα οι Γάλλοι σοσιαλιστές-, ώστε να βρεθούν καινούργιοι πόροι που θα τροφοδοτούν τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα του προκείμενου θεσμού (Στεργίου Αγ., «Ελευθεροτυπία» 11/9/2007).

Διαφορές δεν υφίστανται επίσης και στην καταπολέμηση της φτώχειας, αφού οι επίδοξοι διεκδικητές ακολουθούν μάλλον τις κούφιες συνταγές του περίφημου «Τρίτου Δρόμου», ο οποίος παραγνωρίζει προκλητικά το γεγονός ότι ζούμε σε κοινωνίες με μεγιστάνες και φτωχούς.

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Η εκλογή του μελλοντικού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρέπει να γίνει αφού εκτιμηθούν οι ιδεολογικές θέσεις των υποψηφίων πάνω στα παραπάνω σοβαρά ζητήματα, όπως είναι ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος (γιατί από εκεί θα κριθεί αν θέλουμε να είμαστε μια πραγματική δυτική δημοκρατία)! Επίσης πρέπει να εκτιμηθούν προσεκτικά οι θέσεις των διεκδικητών στα τρομακτικά ζητήματα της φτώχειας ή του Ασφαλιστικού (γιατί από εκεί θα αξιολογηθεί αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να είναι μία πολιτική δύναμη της ευρύτερης Αριστεράς)!

Διαφορετικά η διεργασία αυτή θα μετατραπεί σε ένα φθηνό και κυνικό θέαμα, «που θα αποξενώνει ακόμη περισσότερο τους πολίτες από την πολιτική» (Κ. Κράουτς)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ