[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τα παιδάκια του σήμερα και του χθες…

Πριν από μερικές μέρες είχα ένα… mail στον υπολογιστή μου. «Οι παρακάτω εικόνες σού θυμίζουν τίποτα;». Με ανυπομονησία άνοιξα τους δύο φακέλους, αν και ήμουν βέβαιη πως θα πέσω πάνω σε ένα από αυτά τα mail με τις καρδούλες και τα χαριτωμένα γατάκια και σκυλάκια, τα οποία θα πρέπει να στείλω σε 10 φίλους για να μου συμβεί κάτι πολύ ωραίο μέσα στην ημέρα. Στην αντίθετη περίπτωση, θα είχα κακοτυχία για τον επόμενο μήνα.

Στο πρώτο mail εμφανίστηκαν εικόνες από κινούμενα σχέδια της δεκαετίας του ΄80. Οι Θάντερκατς, με την Τσιτάρα και τον Πάνθρο, ο δαιμόνιος Σούπερ Μπίλι και η γλυκιά Κάντι- Κάντι. Η αλήθεια είναι ότι χρόνια τώρα αναρωτιέμαι ποιο ήταν το τέλος της σειράς, αλλά κανείς από αυτούς που έχουν δει το παιδικό, δεν ήξερε. Σειρά είχε η Φρουτοπία, με τον Αιμίλιο το Μήλο και τα υπόλοιπα φρούτα και λαχανικά που επαναστατούσαν κατά του μανάβη. Και τέλος, ο Παπαστρούμφ, η Στρουμφίτα και όλο το στρουμφοχωριό.

Στο δεύτερο πάλι, φωτογραφίες από παλιά παιχνίδια. Ο Πατατούφας με τα πολύχρωμα μαλλιά, που σε κάθε γενέθλια ή γιορτή, μου έφερναν κι από έναν. Ο Αγκαλίτσας- Μελισσάκι που, όταν τον έπαιρνες αγκαλιά, φωσφόριζε τη νύχτα. Πρέπει να τον αποχωρίστηκα όταν πια πήγα πρώτη φορά στο σχολείο. Αλλά και η κλασική κούκλα, η Μπάρμπι, που είχα κάνει όλους τους πειραματισμούς, αφήνοντάς την στο τέλος με ένα πόδι κι ένα χέρι. Ωραίες εποχές, αν και δεν απέχουν πολύ από το σήμερα. Τα παιδάκια του σήμερα και της πολυκατοικίας όμως παίζουν μόνο με το playstation και τα ηλεκτρονικά. Κρίμα!