«Ύστατη πράξη αγάπης» με διπλή αυτοκτονία

«Έκλεισες τα 82. Συρρικνώθηκες κατά έξι εκατοστά, ζυγίζεις μόνο 45 κιλά και είσαι ακόμη όμορφη, ποθητή. Κλείνουν 58 χρόνια που ζούμε μαζί και σε αγαπώ περισσότερο από ποτέ», έγραφε πριν από έναν χρόνο ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ στο βιβλίο τού «Επιστολή στην Ντ.». Και απευθυνόταν στη γυναίκα της ζωής του Ντορίν, μαζί με την οποία αυτοκτόνησε προχθές στην κατοικία τους στη Βοσνόν, στη Βουργουνδία. Ο 84χρονος φιλόσοφος και δημοσιογράφος πριν από λίγες ημέρες είχε προειδοποιήσει τους οικείους του γι΄ αυτήν την, ύστατη, πράξη αγάπης προς το άλλο του μισό που έπασχε από εκφυλιστική ασθένεια. Θεμελιωτής της πολιτικής οικολογίας και συνιδρυτής του γαλλικού περιοδικού «Νouvel Οbservateur», ο Αντρέ Γκορζ γεννήθηκε στη Βιέννη, από Εβραίο πατέρα και καθολική μητέρα. Οι γονείς του τον έστειλαν στη Λωζάννη για να αποφύγει την κατάταξή του στον γερμανικό στρατό και για να σπουδάσει χημικόςμηχανικός. Εκεί, γνωρίζει δύο πρόσωπα που θα επηρεάσουν τη διαμόρφωση της σκέψης και του χαρακτήρα του: τον Ζαν Πολ Σαρτρ και την Ντορίν. Ο πρώτος θα τον μυήσει στον μαρξιστικό υπαρξισμό και στα ερωτήματα για την ελευθερία του ατόμου. Η δεύτερη θα είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας που θα τον κρατήσει έως το τέλος της ζωής του σε εφηβική εγρήγορση.

Από το φθινόπωρο του 1947 ο Αντρέ και η Ντορίν Γκορζ μοιράστηκαν τα πάντα. Αγωνίστηκαν στους Πολίτες του Κόσμου, συνόδευσαν τον Σαρτρ και τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, γιόρτασαν τον Μάη του ΄68, περιφρόνησαν το χρήμα, την καταναλωτική αφθονία και τη σπατάλη. Όταν ο Αντρέ Γκορζ άρχισε από το 1955 να υπογράφει με το ψευδώνυμο Μισέλ Μποσκέ στο περιοδικό «L΄Εxpress» τα οικονομικά του άρθρα, η Ντορίν διόρθωνε τα χειρόγραφά του. Και όταν, το 1958, χώρεσε τις ιδέες του για την αυτοδιάθεση του ατόμου στο πρώτο του βιβλίο «Ο προδότης», με εισαγωγή Σαρτρ.

Ακολούθησαν και άλλα βιβλία και η κριτική του για τον καπιταλισμό. Αφιέρωσε το αγωνιστικό του πνεύμα στο κίνημα της οικολογίας, σκέφτηκε πάνω στη σύγχρονη εργασία και το 1975 με το «Οικολογία και ελευθερία» έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου προβληματισμού για την οικολογία. «Η οικολογία είναι μία επιστήμη βαθιά αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική», έλεγε σε συνέντευξή του στο «Νouvel Οbservateur». «Η αντίσταση των κατοίκων στην εισβολή των μεγάλων βιομηχανιών στο περιβάλλον της ζωής τους δεν είναι απλή υπεράσπιση της φύσης. Είναι πάλη ενάντια στην καταστροφή ενός κοινού αγαθού».