«Δουλεύω με το όνειρο και τη μαζική κουλτούρα»
«Άμεσα δεν με αφορά η πολιτική τέχνη, αλλά έμμεσα περνούν μηνύματα πολιτικά και κοινωνικά μέσα από τα έργα μου», λέει στα «ΝΕΑ» η φετινή νικήτρια του βραβείου ΔΕΣΤΕ Λουκία Αλαβάνου
«Είναι μεγάλη τιμή για μένα που πήρα το βραβείο ΔΕΣΤΕ, σε μια χρονιά μάλιστα που ο συναγωνισμός ήταν πολύ δυνατός», λέει στα «ΝΕΑ» η Λουκία Αλαβάνου, η φετινή νικήτρια του εικαστικού βραβείου ΔΕΣΤΕ, που απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε Έλληνες καλλιτέχνες έως 40 ετών με συνεπή πορεία στον χώρο της τέχνης. Αγχωμένη με την ξαφνική δημοσιότητα, ξενυχτισμένη μετά το επινίκιο γλέντι και επιφυλακτική στις δηλώσεις της, η 28χρονη κόρη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκου Αλαβάνου προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει τη σύνδεσή της με τον πατέρα της διατηρώντας χαμηλό προφίλ. Τη βράβευση, ωστόσο, δεν την απέκλειε, όπως παραδέχεται, αλλά δεν μπορούσε και να την προβλέψει δεδομένων των υπόλοιπων καλών συμμετοχών.
«Πρόκειται για ένα από τα πιο ολοκληρωμένα και χαρακτηριστικά έργα μου», υποστηρίζει η Λουκία Αλαβάνου για τη διπλής προβολής
ΙΝFΟ
Έκθεση των υποψηφίων για το βραβείο ΔΕΣΤΕ έως το τέλος Οκτωβρίου στο Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ (Φιλελλήνων 11 και Εμμ. Παππά, Νέα Ιωνία, τηλ. 210-2758.490).
βιντεοεγκατάσταση «Chop Chop»- μία σύνθεση από καλτ ταινίες τρόμου και κινούμενα σχέδια που λειτουργεί ως σχόλιο στη μαζική κουλτούρα- με την οποία κέρδισε το βραβείο. «Μου αρέσει να δουλεύω με εικόνες που οικειοποιούμαι και να καταπιάνομαι με έναν συνδυασμό βίντεο- κολλάζ και γλυπτικής, ώστε να βγάλω το βίντεο που είναι ταυτισμένο με την οθόνη και τον κινηματογράφο στον χώρο», εξηγεί. Όσο για το περιεχόμενο; «Οι εικόνες που χρησιμοποιώ παραπέμπουν στο όνειρο, καθώς κινούνται με τη διαδικασία του ελεύθερου συνειρμού, ώστε να θυμίζουν τη λειτουργία του ονείρου».
Η επόμενη μέρα μετά τη διάκριση θα βρει τη Λουκία Αλαβάνου να δουλεύει και όσον αφορά το χρηματικό έπαθλο- 10.000 ευρώ- δεν έχει αποφασίσει ακόμη πώς θα αξιοποιήσει. «Θα ήθελα πολύ να συνεχίσω τις σπουδές μου, αλλά μάλλον θα τα ρίξω στην παραγωγή, διότι το βίντεο δεν έχει έσοδα», λέει η νεαρή καλλιτέχνις που σπουδάζει και εργάζεται εδώ και οκτώ χρόνια στο Λονδίνο. «Το οφείλω στο Λονδίνο ότι έγινα καλλιτέχνις. Προσφέρει πολλές ευκαιρίες και παρά τον σκληρό ανταγωνισμό αφήνει χώρο για όλους».














