«Θα νοικιάσω σπίτι όταν πάρω το πτυχίο»

«Μόνο για το ενοίκιο του σπιτιού πληρώνω 400 ευρώ τον μήνα. Άλλα 500 ευρώ ξοδεύω για το φαγητό και τα υπόλοιπα προσωπικά μου έξοδα. Δεν μπορώ να πω ότι στερούμαι πράγματα αλλά ούτε ότι έχω το υψηλότερο επίπεδο ζωής. Όλα προσπαθώ να τα κάνω- φυσικά με μέτρο».

O φοιτητής Αλέξανδρος Κατσιώτης μετακόμισε πριν από δύο χρόνια από την Πρέβεζα στην Αθήνα για να σπουδάσει στο τμήμα της Νομικής. Αναγκάστηκε, όμως, όπως λέει να μείνει σε ένα δυάρι στο Περιστέρι αφού η φοιτητική μέριμνα στην Ελλάδα είναι υποτυπώδης. «Οι φοιτητικές εστίες δεν επαρκούν για όλους. Εγώ, για παράδειγμα δεν είμαι απ΄ αυτούς που δικαιούνται ένα φοιτητικό δωμάτιο σε εστία λόγω του εισοδήματος των γονιών μου. Παράλληλα, δεν δικαιούμαστε ούτε καν επιδοτήσεις ενοικίου ή άλλα επιδόματα όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης», λέει στα «ΝΕΑ».

Σημειώνεται ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν παρατηρείται μεγάλη έλλειψη φοιτητικών εστιών όπως στην Ελλάδα. Επιπλέον, οι δαπάνες τους για τη φοιτητική

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ

Οι δαπάνες των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών για σίτιση και στέγαση των φοιτητών είναι τετραπλάσιες από ότι στην Ελλάδα

μέριμνα- τη σίτιση και τη στέγαση- είναι τετραπλάσια σε σύγκριση με τη χώρα μας. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο κρατικός προϋπολογισμός αναμένεται να αυξήσει ελάχιστα τις πιστώσεις στη φοιτητική μέριμνα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (54,8 εκατ. ευρώ από 49,8 εκατ. ευρώ το 2006).

400 ευρώ για μια γκαρσονιέρα!
Ο Αλέξανδρος είναι ένας από τους χιλιάδες φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους και αναγκαστικά εξαρτώνται από την τσέπη των γονιών τους. Για το ενοίκιο, το φαγητό, τις μετακινήσεις και τα τρέχοντα προσωπικά τους έξοδα πληρώνουν έως και 1.000 ευρώ το μήνα! Είναι ενδεικτικό ότι το ενοίκιο για μία γκαρσονιέρα μόλις 40 τετραγωνικών φτάνει τα 400 ευρώ. Περισσότερα είναι τα έξοδα για τους φοιτητές που επιλέγουν να μείνουν σε δυάρι διαμέρισμα σε περιοχές κοντά στις πανεπιστημιακές σχολές. Για παράδειγμα, στην περιοχή του Ζωγράφου η τιμή για ένα καινούριο δυάρι ξεκινά από 420 ευρώ και φτάνει μέχρι και τα 540. Μικρή είναι διαφορά σε σχέση με τα δυάρια 10ετίας ή 20ετίας. Στην κατηγορία των… μεταναστών φοιτητών υπολογίζεται ότι βρίσκονται περίπου 150.000 νέοι. Και απ΄ αυτούς μόλις το 10% βρίσκει στέγη σε φοιτητική εστία.

Την ίδια στιγμή, οι γονείς τους αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και παράλληλα να κάνουν… αιματηρή οικονομία προκειμένου να συντηρήσουν δύο σπίτια. Είναι αναγκασμένοι να περιορίζουν ή και να κόβουν εξόδους, εκδρομές, διακοπές και κάθε είδους διασκέδαση ώστε τα χρήματα που θα εξοικονομήσουν να πάνε στα παιδιά τους. Άλλωστε, το ετήσιο κόστος για τις σπουδές των «μεταναστών» φοιτητών κυμαίνεται από 8.000 έως και 10.000 ευρώ. Γι΄ αυτό χιλιάδες είναι οι οικογένειες που αναγκάζονται να πάρουν δάνεια για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της φοιτητικής ζωής.

Τσουχτερές είναι όμως οι σπουδές και για τους νέους που φοιτούν σε πανεπιστήμια της πόλης τους: Μπορεί να γλυτώνουν τα υψηλά έξοδα του ενοικίου ωστόσο, μία «σφιχτή» φοιτητική ζωή, όπως λένε, κοστίζει περισσότερα από 500 ευρώ το μήνα.

Ο φοιτητής επί πτυχίω στη Νομική, Κώστας Τσουκαλάς μένει στο σπίτι των γονιών του, στη Βούλα. Αυτό όμως δεν σημαίνει, όπως λέει στα «ΝΕΑ», ότι τα έξοδα του είναι μηδαμινά. «Λείπω αρκετές ώρες από το σπίτι. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν καθημερινά να τρώω έξω και να μετακινούμαι συνεχώς. Συνεπώς χρειάζομαι περίπου 200 ευρώ». Όπως συμπληρώνει, για τη διασκέδαση- που τις περισσότερες φορές επιλέγει να είναι οικονομική- καθώς και για τα υπόλοιπα προσωπικά του έξοδα χρειάζεται ακόμα 400 ευρώ. Χρήματα που τα καταβάλλει η οικογένειά του καθώς ο ίδιος ακόμη δεν εργάζεται. Αυτός είναι ο λόγος, λέει, που δεν μένει μόνος του σε δικό του σπίτι. «Η μέση ελληνική οικογένεια δεν μπορεί να αντέξει τα έξοδα και ενός δεύτερου σπιτιού».

200 ευρώ… στον δρόμο
Υπάρχουν όμως και οι φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο διαμονής τους αλλά φιλοξενούνται σε συγγενικά ή φιλικά σπίτια. Η 23χρονη φοιτήτρια Αριστέα Καζάκου μπορεί να ζει μακριά από το σπίτι της αλλά δεν είναι απόλυτα ανεξάρτητη. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια μένει στην Αθήνα μαζί με την αδερφή της σε ένα διαμέρισμα στο Γαλάτσι. «Είμαι α πό τους τυχερούς φοιτητές αφού δεν έχω να αγχώνομαι για το ενοίκιο ή το τι θα φάω. Πάντα σπιτικό φαγητό με περιμένει», λέει. Όπως αναφέρει, τα έξοδά της επικεντρώνονται στις μετακινήσεις αλλά και στις αγορές ή τις εξόδους. «Οι συγκοινωνίες δεν με βολεύουν γι΄ αυτό και αναγκάζομαι να παίρνω καθημερινά ταξί για να κατέβω στη σχολή. Αυτή η μετακίνηση όμως μου κοστίζει περίπου 200 ευρώ τον μήνα, ενώ τα υπόλοιπα έξοδα φτάνουν τα 350 ευρώ». Κι όλα αυτά είναι χρήματα που της στέλνουν οι γονείς από την Κυπαρισσία. Σκοπεύει μάλιστα, όπως λέει, να μετακομίσει μόλις πάρει στα χέρια της το πτυχίο της Νομικής. «Αλλά και πάλι το πρώτο διάστημα οι γονείς μου θα είναι αυτοί που θα με συντηρούν. Άλλωστε δύσκολα μπορεί ένας νέος να σταθεί μόνος του, χωρίς βοήθεια. Τα 600 ή 700 ευρώ που είναι ο βασικός μισθός δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσεις όλα τα έξοδα ενός νοικοκυριού».