Δίκτυο

Αξίζει τον κόπο;

Ξύπνησε μνήμες μέσα μου η συναυλία του Ζμπίγκνιεβ Πράισνερ. Ειδικά η σουίτα από κινηματογραφικές μουσικές του που παίχτηκε στο Ηρώδειο. Μνήμες Κισλόφσκι. Η Ελζμπιέτα Τοβάρνιτσκα- η κρυστάλλινη Φωνή του Πράισνερ και του Κισλόφσκιστη σκηνή, οι μουσικοί, η χορωδία και οι εικόνες, τα πρόσωπα στο πανί, τα άρρηκτα δεμένα με τις μουσικές, δεν άργησαν… Ορμητικά άρχισαν να ξεπηδούν: Εναρκτήρια σεκάνς από τη «Διπλή ζωή της Βερόνικα», η χορωδία, η βροχή που αρχίζει να πέφτει, ζουμάρισμα στο άσπιλο πρόσωπο της Ιρέν Ζακόμπ καιπρώτη φορά- να ΄χω μισοσηκωθεί απ΄ το κάθισμα του σινεμά- εμβρόντητος απ΄ την τόση ομορφιά-, τα πρόσωπα της Γκρατσίνα Ζαπολόφσκα στη «Μικρή ερωτική ιστορία», της Ζουλιέτ Μπινός στο «Μπλε», της Ζιλί Ντελπί στο «Λευκό», της Ιρέν Ζακόμπ και πάλι στο «Κόκκινο», εκείνο το αγόρι που στραγγαλίζει, ψυχρά, αδίστακτα, τον ταξιτζή στη «Μικρή ιστορία για ένα φόνο»… Και στο τέλος ο «Ύμνος για την Ενοποίηση της Ευρώπης» από το «Μπλε»- τα υπέροχα λόγια για την Αγάπη του Απόστολου Παύλου στα ελληνικά. Κατηφόριζα από το Ηρώδειο και- δεν ξέρω αν γίνομαι αχάριστος με τα τόσα ωραία ή και συγκλονιστικά που έχω δει κι ακόμα βλέπω στον κινηματογράφο- σκεφτόμουνα: Ο Ταρκόφσκι πέθανε, ο Κισλόφσκι πέθανε, ο Μπέργκμαν πέθανε… Αξίζει τον κόπο να υπάρχει σινεμά;


Ήταν όλοι εκεί

Και να που η γενιά του νέου ελληνικού κινηματογράφου, η οποία είχε έρθει σε ρήξη με το παλιό εμπορικό σινεμά και ύψωσε το ανάστημά της στη δεκαετία του ΄70, όχι μόνο μεγάλωσε ή γέρασε, αλλά άρχισε να μετράει και τις απώλειές της. Μια τέτοια- η τρίτη μετά τη Φρίντα Λιάπα και την Τώνια Μαρκετάκη- ήταν η ξαφνική απώλεια του Νίκου Νικολαΐδη στα 67 του χρόνια. Μα στην κηδεία της Παρασκευής στο νεκροταφείο της Κηφισιάς ήταν όλοι οι άλλοι αυτής της γενιάς εκεί. Για να πουν το στερνό αντίο στον Νίκο Νικολαΐδη. Τον πιο «οργισμένο» σκηνοθέτη της γενιάς τους. Δίπλα στη σύντροφό του Μαρί Λουίζ Βαρθολομαίου και τα δυο παιδιά τους, Συμεών και Θοδώρα, που ήταν συντετριμμένα αλλά στέκονταν με αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια, παραβρέθηκαν δεκάδες σκηνοθέτες και ηθοποιοί του ελληνικού κινηματογράφου. Ανάμεσά τους ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο Νίκος Περράκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, η Μπέτυ Λιβανού, ο Μάνος Ευστρατιάδης, ο Γιώργος Παπαλιός, ο Ανδρέας Τσιλιφώνης, ο Σταμάτης Τσαρουχάς, η Μισέλ Βάλεϊ, ο Τάκης Σπυριδάκης, η Ισαβέλα Μαυράκη, ο Θάνος Αναστόπουλος, ο Χάρης Παπαδόπουλος, ο Κωνσταντίνος Τζούμας, ο Χρήστος Βαλαβανίδης και τόσοι πολλοί άλλοι.

Και ο Ντίνος Κατσουρίδης που διάβασε συγκινημένος τον επικήδειο.


Στα βήματα των μυστών

Είκοσι χιλιόμετρα γεμάτα μνημεία όλων των εποχών χωρίζουν το Δίπυλο, την κεντρική είσοδο της αρχαίας Αθήνας στον Κεραμεικό, από το Ιερό της Ελευσίνας. Και ένας χρήσιμος χάρτης με φωτογραφίες και ιστορικά σημειώματα γι΄ αυτά τα 28 μνημεία της Ιεράς Οδού και της Ελευσίνας, που κυκλοφόρησε στα πλαίσια του προγράμματος Vistoria- Ιστορικά τοπία της Ευρώπης, της κοινοτικής πρωτοβουλίας Ιντερέγκ ΙΙΙ νότια ζώνη, κάνει εφικτή την ανακάλυψη αυτής της διαδρομής που ακολουθούσαν οι μύστες. Σημειώνουμε: Κεραμεικός, Ιερά Πύλη, τουρκική κρήνη στη Γεωπονική Σχολή, Κήπος Διομήδους στο Χαϊδάρι, Μονή Δαφνίου, Ιερό Αφροδίτης στου Σκαραμαγκά, ρείτοι στη λίμνη Κουμουνδούρου, Μεσαιωνικός Πύργος- που έδωσε το όνομα στον Ασπρόπυργο-, ρωμαϊκή γέφυρα, Ιερό Δήμητρος στην Ελευσίνα. Ωραία ιδέα για μια εξόρμηση, γεμάτη εκπλήξεις και κρυμμένες ομορφιές.