Επενδύουν σε κέρδη από παραδοσιακά προϊόντα

Στις νέες διατροφικές προτιμήσεις των Ελλήνων καταναλωτών ποντάρουν τα παραδοσιακά παντοπωλεία, τα οποία το τελευταίο διάστημα ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο σαν τα μανιτάρια στην Αθήνα αλλά και σε άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις.

Τα καταστήματα αυτά πριν από μία πενταετία δεν ξεπερνούσαν σε αριθμό τα 7-8 σε όλο το Λεκανοπέδιο, αλλά σήμερα υπολογίζεται ότι μαζί και με εκείνα που δεν πωλούν αμιγώς παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα ξεπερνούν τα 50.

Στα ράφια τους μπορεί κανείς να βρει κάθε Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) της ελληνικής γης: από παραδοσιακά τυριά, ελαιόλαδα, όσπρια, μαρμελάδες, γλυκά κουταλιού, παξιμάδια και βουτήματα, μέχρι κάθε λογής εδέσματα (άγριο σταμναγκάθι Κρήτης, λιαστή τομάτα), λικέρ, αποστάγματα όπως ούζα και τσίπουρα, ακόμη και χειροποίητα σπιτικά σαπούνια από ελαιόλαδο.

ΝΕΑ ΜΟΔΑ

Ενδιαφέρον για να στήσουν τέτοιους χώρους, με τη μορφή τού shop in shop, εκδηλώνουν μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ

Πέντε από τα πιο γνωστά ονόματα στον χώρο είναι το «Παντοπωλείο της Μεσογειακής Διατροφής» με δύο καταστήματα (στο κέντρο της Αθήνας και στη Γλυφάδα), η «Μεσογαία» στην Πλάκα, η «Πανδαισία» στην Αγία Παρασκευή, ο «Μανδραγόρας» στον Πειραιά και το «Ευοί Βάκχε» στη Δάφνη, ενώ υπάρχει πλήθος άλλων μικρών καταστημάτων, εστιατορίων και ξενοδοχείων που στηρίζουν τα προϊόντα της ελληνικής γης. Και οι αλυσίδες
Είναι τόσο δυναμική η νέα αυτή τάση, ώστε ο όμιλος Οlympos Ρlaza (απαρτίζεται από τις εταιρείες Εverest, Ρapagalino, La Ρasteria και Shell) δημιούργησε πιλοτικά σε 2 από τους 11 πολυχώρους που διαχειρίζεται επί των Εθνικών Οδών καταστήματα παραδοσιακών ελληνικών προϊόντων, ενώ ενδιαφέρον για να στήσουν τέτοιους χώρους, με τη μορφή τού shop in shop, εκδηλώνουν μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ.

Κοινά χαρακτηριστικά των καταστημάτων αυτών είναι ότι συνεργάζονται αποκλειστικά με Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους πιστοποιημένων παραδοσιακών προϊόντων τα οποία είναι περιορισμένης παραγωγής καθώς μη βιομηχανοποιημένα, ότι τα είδη που έχουν στα ράφια τους δεν εμπεριέχουν συντηρητικά και ότι βασίζονται σε σπιτικές συνταγές. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι επιχειρήσεις αυτές και σε ό,τι αφορά τη στήριξη του εισοδήματος του μικρού Έλληνα παραγωγού και των συνεταιρισμών και μάλιστα σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολη γι΄ αυτούς (αλλαγές της ΚΑΠ, συνεχής αύξηση κόστους παραγωγής, κ.λπ.).

Διασώθηκαν τοπικά προϊόντα
Η λειτουργία τους ανέδειξε και διέσωσε εκατοντάδες τοπικά προϊόντα τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν εξαφανιστεί από τον χάρτη της ελληνικής γαστρονομίας, όπως για παράδειγμα το μανιάτικο σύγκλινο, το απάκι Ρεθύμνου, ο καβουρμάς Θράκης, η σιφναίικη Μανούρα, τα φασόλια Πρεσπών και πολλά άλλα. Κι όλα αυτά συμβαίνουν παρά την έλλειψη συγκροτημένης πολιτικής στήριξης από τους αρμόδιους φορείς προς τους τοπικούς παραγωγούς που συνεχίζουν να επιμένουν ρομαντικά, αδυνατώντας συχνά λόγω της απόστασης από τα μεγάλα αστικά κέντρα να διαθέσουν τα προϊόντα τους.

Επέκταση- ανάπτυξη
Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου εγχειρήματος να είναι το «Παντοπωλείο της Μεσογειακής Διατροφής», το οποίο μετά το πρώτο κατάστημα επί της Σοφοκλέους στο κέντρο της Αθήνας άνοιξε πρόσφατα ένα δεύτερο, στη Γλυφάδα, ενώ κάνει σχέδια και για άλλα καταστήματα: ένα στα βόρεια προάστια και ένα στη Θεσσαλονίκη. Όπως λέει η υπεύθυνη του καταστήματος Γλυφάδας, κ. Έφη Μαντά, «συνεργαζόμαστε με περισσότερους από 65 παραγωγούς και 16 συνεταιρισμούς από όλη την Ελλάδα, στα ράφια μας φιλοξενούνται πάνω από 1.100 παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα και στο κατάστημα έρχονται να ψωνίσουν πελάτες ακόμη και από τη Σαρωνίδα».

Αλωνίζεις την Ελλάδα
Ένας από τους πρώτους που ασχολήθηκαν, πριν από οκτώ χρόνια, με τα παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα είναι και ο Νίκος Κατράκης, που διατηρεί το κατάστημα «Εμπορικόν» στο Αιγάλεω. «Για να πετύχεις στον χώρο, πρέπει να αλωνίζεις συνεχώς την Ελλάδα από άκρη σε άκρη για να ανακαλύψεις καινούργια παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα, αλλά και να αναπτύξεις διαπροσωπικές σχέσεις με τους παραγωγούς αυτούς, οι οποίοι στην πλειονότητά τους διαθέτουν την παραγωγή τους μόνο στην τοπική αγορά και σε έναν πολύ στενό κύκλο πελατών», λέει ο κ. Κατράκης. Τα προϊόντα αυτά μπορεί να είναι κατά μέσον όρο κατά 15% ακριβότερα από τα αντίστοιχα βιομηχανοποιημένα, αφού η παραγωγή τους είναι περιορισμένη και τα μεταφορικά όλο και ανεβαίνουν, ωστόσο όπως λένε όλοι οι ειδικοί «ακριβώς επειδή πρόκειται για εποχικά είδη, είναι υψηλότατης διατροφικής αξίας».