Παράσταση για έναν ρόλο οι εκλογές στη Ρωσία

Σε έναν εκλογικό μαραθώνιο, που θα λήξει με την εκλογή του διαδόχου του Βλαντίμιρ Πούτιν, εισέρχεται από την εβδομάδα αυτή η Ρωσία. Την ίδια ώρα, το Κρεμλίνο προσπαθεί να καταπνίξει κάθε ανεξάρτητη φωνή που έχει απομείνει.

Η ημερομηνία ήταν λίγο πολύ γνωστή, αλλά επισημοποιήθηκε με προεδρικό διάταγμα που υπεγράφη χθες και θα δημοσιευτεί την εβδομάδα αυτή στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως: στις 2 Δεκεμβρίου θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές. Αλλά για το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών δεν υπάρχει και μεγάλη αγωνία, καθώς το κόμμα Ενωμένη Ρωσία, που πρόσκειται στο Κρεμλίνο, κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στο κόμμα αυτό 59%. Τα άλλα δύο ή τρία κόμματα που αναμένεται να περάσουν

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΠΟΥΤΙΝ

Όλοι περιμένουν ποιον θα «χρίσει» διάδοχό του. Θα εκδηλώσει την προτίμησή του την περίοδο των βουλευτικών εκλογών

το όριο του 7% και να εισέλθουν στη Βουλή (η Δίκαιη Ρωσία με 9%, οι κομμουνιστές με 18% και οι υπερεθνικιστές του Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι με 7%) πρόσκεινται κι αυτά στο Κρεμλίνο ή στον Πούτιν- παρόλο που το Κομμουνιστικό Κόμμα διατηρεί και μια δική του εκλογική βάση.

Η αντιπολίτευση
Απέναντι σ΄ αυτά τα «προεδρικά» κόμματα, η αντιπολίτευση εμφανίζεται κατακερματισμένη ανάμεσα στο φιλελεύθερο στρατόπεδο (όπου κυριαρχεί το Ιabloko) και στην Άλλη Ρωσία, με επικεφαλής τον πρώην πρωταθλητή του σκακιού Γκάρι Κασπάροφ. Εντελώς αποκλεισμένα από την τηλεόραση, που ελέγχεται σχεδόν στο σύνολό της από το κράτος, τα κόμματα αυτά αγωνίζονται να επιβιώσουν. «Η αντιπολίτευση δεν έχει κανέναν τρόπο να εκφράσει τις ιδέες της», λέει ο Σεργκέι Παρκομένκο από τον ραδιοφωνικό σταθμό Ηχώ της Μόσχας, ένα από τα ελάχιστα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης που έχουν απομείνει. «Παραμένει έτσι ένας όμιλος ερασιτεχνών που συζητούν σε επίπεδο καφενείου».

Όλο το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται έτσι στις προεδρικές εκλογές που θα γίνουν τον ερχόμενο Μάρτιο. Καθώς ο άρχων του Κρεμλίνου έχει δεσμευτεί ότι δεν θα τροποποιήσει το Σύνταγμα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία για τρίτη θητεία, όλοι περιμένουν το όνομα του ανθρώπου που θα «χρίσει» διάδοχό του. Σύμφωνα με εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, ο Πούτιν θα εκδηλώσει την προτίμησή του την περίοδο των βουλευτικών εκλογών. Δύο είναι μέχρι στιγμής οι «δελφίνοι»: ο πρώην υπουργός Άμυνας και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σεργκέι Ιβανόφ, που έχει πολλαπλασιάσει τελευταία τις εμφανίσεις του στην τηλεόραση, και ο επίσης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Οι κρεμλινολόγοι δεν αποκλείουν, πάντως, και το σενάριο του «τρίτου ανθρώπου».

Όσο για την προεκλογική εκστρατεία, ο Παρκομένκο την περιγράφει ως εξής: «Θα κυριαρχήσει η ιδέα μιας Ρωσίας περικυκλωμένης από εχθρούς και απειλές, καθώς και εικόνες παλιών βομβαρδιστικών αεροπλάνων που αναλαμβάνουν και πάλι υπηρεσία».

Κατασταλτικά μέτρα
Στη διάρκεια αυτής της εκστρατείας θα ενταθούν όμως και τα κατασταλτικά μέτρα. Όπως επισημαίνει η ανταποκρίτρια της Μοντ στη Μόσχα Μαρί Ζεγκό, αυτόν το μήνα θα ξεκινήσουν οι πρώτες δίκες με τη νέα κατηγορία του «εξτρεμισμού», η οποία προβλέπει ποινή κάθειρξης έως οκτώ ετών για διατάραξη της δημόσιας τάξης. Ο πρώτος που θα δικαστεί είναι ο Πιοτρ Γκαγκάριν, ένας συνταξιούχος 71 ετών από την πόλη Οριόλ που κατηγορείται ότι εκδήλωσε «υπερβολικά δυνατά» τη δυσαρέσκειά του προς τον τοπικό κυβερνήτη. Στις 24 Σεπτεμβρίου θα αρχίσει στη Μόσχα και η δίκη ενός άλλου «εξτρεμιστή», του πολιτικού αναλυτή Αντρέι Πιοντκόφσκι, ο οποίος κατηγορείται ότι υποθάλπει τον «εξτρεμισμό» με τα άρθρα που έγραψε τα τελευταία επτά χρόνια και συγκέντρωσε τώρα σε δύο βιβλία του…


Προειδοποιεί για την αυταρχική στροφή της Μόσχας

ΗΤΑΝ οι καλύτεροι φίλοι του Πούτιν. Οι θερμοί υπέρμαχοι των ανοιγμάτων προς τη Ρωσία. Αλλά σήμερα έχουν πάρει αντίθετους δρόμους. Ο ένας, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, στρογγυλοκάθεται στο διοικητικό συμβούλιο της Gazprom, που είναι ο οικονομικός μοχλός της εξωτερικής πολιτικής του Ρώσου προέδρου. Ο άλλος, ο Γιόσκα Φίσερ, προειδοποιεί με άρθρο του στη «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» για την «αυταρχική στροφή» και την «ιμπεριαλιστική πολιτική» της σημερινής Ρωσίας.

Η Ρωσία αναζητεί έναν νέο ρόλο ως παγκόσμια δύναμη και για τον λόγο αυτόν δείχνει τα δόντια της, γράφει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. Μερικές από τις ενδείξεις αυτής της αλλαγής είναι η τοποθέτηση της ρωσικής σημαίας στον Βόρειο Πόλο, οι απειλές εναντίον της Ευρώπης εξαιτίας της πρόθεσής της να εγκαταστήσει ένα αμερικανι- κό αντιπυραυλικό σύστημα, οι επιθέσεις των χάκερ εναντίον της Εσθονίας και, φυσικά, οι εκβιασμοί με όπλο το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.

Η μετάβαση από τη συνεργασία στην ανοιχτή σύγκρουση αφορά προς το παρόν περισσότερο το στυλ παρά την ουσία, συνεχίζει ο Φίσερ. Στην εξωτερική πολιτική, όμως, μια αλλαγή του στυλ μπορεί να μετατραπεί σε μείζονα στρατηγική μεταβολή. Πόσω μάλλον όταν συνοδεύεται από τον ασφυκτικό έλεγχο ολόκληρου του συστήματος.