Φοιτητική στέγη

Μάθημα πρώτον: Ακρίβεια

Ενοίκια-χρυσάφι για γκαρσονιέρες και δυάρια καλούνται να πληρώσουν οι οικογένειες που τα παιδιά τους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους.

Η στέγαση είναι το σοβαρότερο πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν για δύο λόγους:

1.Πρώτον, γιατί κατά κοινή παραδοχή το δίκτυο των φοιτητικών και σπουδαστικών εστιών είναι ελλειμματικό, καθώς καλύπτει ανάγκες ενός μικρού τμήματος των φοιτητών. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι οι συνθήκες διαβίωσης στις εστίες χαρακτηρίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις κακές: παλιά κτίρια με φθορές, μικρά δωμάτια, υδραυλικές εγκαταστάσεις που δεν λειτουργούν, έλλειψη κεντρικού συστήματος θέρμανσης, μπάνια που πέφτουν σοβάδες…

2.Δεύτερον, εξαιτίας του μεγάλου ύψους των ενοικίων των προσφερομένων διαμερισμάτων στις περισσότερες πόλεις στις οποίες εδρεύουν τα εκατοντάδες τμήματα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Όσο πιο μικρή είναι η πόλη και όσο πιο απροετοίμαστη σε υποδομές τόσο τα ενοίκια εκτοξεύονται στα ύψη. Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις οι φοιτητές αντιμετωπίζονται σαν τους «τουρίστες του χειμώνα», ένα είδος δηλαδή «γαλακτοφόρων αγελάδων» που αυξάνουν τον όγκο των συναλλαγών των επιχειρήσεων και τα εισοδήματα των ενοικιαστών ακινήτων… Έτσι, δεν είναι καθόλου σπάνιο ακόμα και για μια γκαρσονιέρα το ενοίκιο να φθάνει και τα 300 ευρώ, ενώ εκτός από τα κρούσματα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας είναι αξιοσημείωτη η υποβαθμισμένη ποιότητα των ενοικιαζομένων διαμερισμάτων και δωματίων.

Αν και οι χιλιάδες θέσεις που θα μείνουν και φέτος κενές στα ΤΕΙ της περιφέρειας «πατούν φρένο» στα ενοίκια των σπιτιών, δεν παύει το έξοδο αυτό να αποτελεί τον οικονομικό εφιάλτη των οικογενειών των οποίων τα παιδιά σπουδάζουν εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας. Το ενοίκιο επιβαρύνεται και με ένα ποσό κοινοχρήστων της τάξης του 10-15% κατά μέσο όρο και έτσι και τα δυο μαζί αποτελούν για τους φοιτητές τις κυριότερες και τις πλέον ανελαστικές δαπάνες.


«Το καλοκαίρι σου ζητούν το σπίτι για να το νοικιάσουν μέχρι τον Σεπτέμβρη σε τουρίστες»

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ τα ακριβά ενοίκια, οι φοιτητές που σπουδάζουν σε νησιά όπου υπάρχουν τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ έχουν να αντιμετωπίσουν και μια μορφή προσωρινής «έξωσης»: «Πολλοί ιδιοκτήτες ζητούν να παραδώσεις το διαμέρισμα τον Ιούνιο, μόλις τελειώσεις την εξεταστική, γιατί θέλουν να το νοικιάσουν το καλοκαίρι σε τουρίστες. Σου το ξαναεπιστρέφουν πάλι τον Σεπτέμβριο» λέει η φοιτήτρια στο ΤΕΙ Λευκάδας Ευαγγελία Ντρούκα. «Άλλοι πάλι έχουν και δικό τους κλειδί- υποτίθεται για δική σου ασφάλεια- αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνο για να σε ελέγχουν διαρκώς» συνεχίζει η φοιτήτρια, η οποία μένει σε μια μικρή γκαρσονιέρα, που της κοστίζει 270 ευρώ. Οι τιμές στα περισσότερα σπίτια, όπως εξηγεί, κυμαίνονται μεταξύ 270 και 300 ευρώ. «Δεν είναι πολύ δύσκολο να βρεις, αλλά τα περισσότερα είναι μακριά από τη σχολή και η συγκοινωνία δεν είναι καθόλου καλή. Μέσα στη Χώρα οι τιμές είναι πιο υψηλές. Το μόνο θετικό είναι ότι σχεδόν όλα είναι επιπλωμένα» προσθέτει.


420 ευρώ για 20 τετραγωνικά!

«Έχουμε απογοητευθεί. Είδαμε ένα στούντιο 20 τετραγωνικών στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για το οποίο μας ζήτησαν 420 ευρώ. Αποφασίσαμε να κοιτάξουμε και λίγο πιο μακριά και κλείσαμε και ραντεβού με μεσίτη, το οποίο που θα μας κοστίσει επιπλέον».

O κ. Βάιος Μπούρης, μαζί με τη σύζυγό του Ευαγγελία Αποστολάκη πήγαν από την Καρδίτσα στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να βοηθήσουν την κόρη τους Παρασκευή στην ανεύρεση σπιτιού, η οποία πέρασε φέτος στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Η αναζήτηση στέγης εξελίσσεται σε αγώνα δρόμου για χιλιάδες φοιτητές και τους γονείς τους κάθε χρόνο, ενώ οι γκαρσονιέρες και τα δυάρια κοστίζουν χρυσάφι στις περισσότερες φοιτητουπόλεις της χώρας. «Δεν είναι εύκολο για μια μέση οικογένεια που ενδεχομένως έχει να σπουδάσει δύο ή περισσότερα παιδιά να αντεπεξέλθει οικονομικά, όταν τα ενοίκια είναι τόσο υψηλά», λέει στα «ΝΕΑ» ο φοιτητής της Νομικής Στέλιος Μηνοβγιούδης από τα Γιαννιτσά. Μαζί με τον αδερφό του Δημήτρη, ο οποίος σπουδάζει στη Φαρμακευτική, μένουν σε ένα τριάρι στους Αμπελοκήπους«για να μοιράζουμε τις αποστάσεις», όπως εξηγεί. Το ενοίκιο για το σπίτι, το οποίο έχει ξεπεράσει την 30ετία, είναι 480 ευρώ. «Αν θέλεις να βρεις ένα σχετικά καλό σπίτι σε λογική τιμή, θα πρέπει να ψάξεις πολύ. Δύσκολα θα βρεις κάτι στα επίπεδα που επιθυμείς», λέει η φοιτήτρια του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιά Αλέξια Δάρρα από το Μαρτίνο Φθιώτιδας. Μέχρι πρότινος έμενε σε μια γκαρσονιέρα 40 τετραγωνικών μέτρων στον Πειραιά και πλήρωνε 400 ευρώ τον μήνα. Όταν όμως χρειάστηκε περισσότερο χώρο, σε μικρή απόσταση από το παλιό της διαμέρισμα, βρήκε και νοίκιασε ένα τεσσάρι με 500 ευρώ. Αλλά και στη Θεσσαλονίκη η υπόθεση φοιτητική στέγη αποδεικνύεται προβληματική. Οι τιμές παρέμειναν στα ίδια περσινά υψηλά επίπεδα, ωστόσο οι φοιτητές αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες, κυρίως με τα σπίτια του κέντρου της πόλης, πολλά από τα οποία είναι αρκετά παλιά και παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα. «Ευκαιρίες» τον Νοέμβριο
«Στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι απογοητευτικά. Οι ιδιοκτήτες ζητούν υπέρογκα ποσά για διαμερίσματα-τρύπες ή με πολλές ζημιές από την πολυκαιρία. Χαρακτηριστικά, μου ζήτησαν για ένα μικρό δυάρι σε περιοχή πολύ μακριά από το πανεπιστήμιο και χωρίς συγκοινωνία 600 ευρώ! Αλλού μου ζήτησαν για μια γκαρσονιέρα σε καινούργια πολυκατοικία 580 ευρώ», λέει στα «ΝΕΑ» η φοιτήτρια του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Η/Υ της Πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ Δήμητρα Κοκκινά. «Η καλύτερη περίοδος για να βρει κανείς σπίτι είναι κατά τον Νοέμβριο, όταν θα αφήνουν όσοι καταφέρνουν να πάρουν πτυχίο τα δικά τους. Οι ιδιοκτήτες, προκειμένου να μην τα αφήσουν άδεια για μια σεζόν, θα κάνουν- με παζάρια- λίγο καλύτερες τιμές», εκτιμάει.