Νησιά – θησαυροί για Κροίσους

Γουίνεθ Πάλτροου αλλά και Ελ Μακφέρσον και Τζόνι Ντεπ και Λεονάρντο ντι Κάπριο και Νίκολας Κέιτζ και Μελ Γκίμπσον… Ο κατάλογος των διασημοτήτων που απόλαυσαν τις χαρές ενός ιδιωτικού νησιού ή το κατέκτησαν αγοράζοντάς το, μεγαλώνει συνέχεια
Όταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε τον Σκορπιό, η κατοχή νησιού ήταν απλώς άλλη μια πολυτέλεια για τους εκπροσώπους του διεθνούς τζετ σετ. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει, κυρίως, όμως άλλαξαν οι λόγοι που επιβάλλουν στους ενδιαφερόμενους την αγορά γης που περιβάλλεται από θάλασσα: η ανάγκη για απομόνωση, μακριά από τα φώτα του αδιάκριτου Τύπου, και για ασφάλεια ωθεί τους σύγχρονους μεγιστάνες στην απόφαση αγοράς νησιού. Και η ζήτηση δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλη…

Η Γκουίνεθ Πάλτροου πέρασε τρεις μέρες κάποτε σε ένα ερημικό νησί στο Μπελίσε της Κεντρικής Αμερικής. Είπε πως είχε πάρει μαζί της τρία πράγματα: μια σακούλα ρύζι, τρία πορτοκάλια και μια παγίδα για κουνούπια. Παρά τις στερήσεις μάλλον το απόλαυσε. Τώρα, αναζητεί τον δικό της μικρό παράδεισο, κάπου στις Μπαχάμες, όχι πια για να της προσφέρει τη φιλοξενία του για λίγο, αλλά για να τον αγοράσει.

Η ανάγκη για απομόνωση ωθεί σύγχρονους μεγιστάνες στην απόφαση αγοράς νησιού

Ιδανικό, η απομόνωση. Αγοράζεται ο παράδεισος; «Προφανώς», απαντούν οι ιδιότυποι μεσίτες που ερευνούν και μεσολαβούν σε αυτού του είδους τις αγοραπωλησίες. «Οι ανησυχίες για την ποιότητα της ζωής είναι πολύ έντονες στους πελάτες μου», λέει ο Φάραν Βλάντι, κάτοχος των ομώνυμων Νήσων και από τους κορυφαίους μεσίτες στον κόσμο, σε πωλήσεις νησιών. «Ανησυχούν γιατί θέλουν να διατηρήσουν την ιδιωτική τους ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ανησυχούν για τη διεθνή τρομοκρατία αλλά και για την υπερθέρμανση του πλανήτη».

Το σούπερ μοντέλο Ελ Μακφέρσον απευθύνθηκε στη βρετανική Επιτροπή Παραπόνων του Τύπου όταν το περιοδικό «Ηello!» δημοσίευσε φωτογραφίες της στο νησί Μustique, τον αγαπημένο προορισμό, άλλοτε, της πριγκίπισσας Μαργαρίτας. Η Επιτροπή έκρινε ότι η Μακφέρσον είχε κάθε δικαίωμα να μείνει εντελώς μόνη της και αυτό θα έπρεπε να γίνει σεβαστό από τον Τύπο, από τη στιγμή που επέλεξε τον συγκεκριμένο απομονωμένο προορισμό.

Πυρηνική «ομπρέλα». «Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;» αναρωτιέται ο Βλάντι, μιλώντας στο περιοδικό «how to spend it», των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Μια τρομοκρατική επίθεση με πυρηνικά, λέω εγώ. Έτσι, αναζητούμε ένα νησί που θεωρείται ασφαλές, όταν οι άνεμοι είναι με το μέρος μας και δεν κινδυνεύει από τσουνάμι. Στη Νέα Ζηλανδία, για παράδειγμα, οι άνεμοι έρχονται από τον Νότιο Πόλο κι αυτό είναι υπέροχο». Η ειδυλλιακή ασφάλεια που παρέχει- σύμφωνα με τους ειδικούς- η Νέα Ζηλανδία αλλά και ο Καναδάς έχουν καταστήσει τους προορισμούς αυτούς πανάκριβους για την αγορά νησιών. Για παράδειγμα, στη Νέα Ζηλανδία, το νησί Πακατόα, σε απόσταση 45 χλμ. από το Όκλαντ, διατίθεται προς πώληση από δύο μεσιτικούς οίκους αντί του ποσού των 20 εκατομμυρίων ευρώ. Με δύο παραλίες, ένα γήπεδο γκολφ και ξύλινες εγκαταστάσεις διαμονής θεωρείται από τις καλύτερες προσφορές.


Έλληνας μεσίτης στις Μπαχάμες πουλάει νησιά σε μεγιστάνες!

Η αγορά ιδιωτικών νησιών γίνεται, χρόνο με τον χρόνο, όλο και πιο εύκολη υπόθεση. Οι βελτιώσεις στις διεθνείς μεταφορές και η νέα τεχνολογία (ηλιακές γεννήτριες και αιολικά πάρκα, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης και προκατασκευασμένα σπίτια) καθιστούν ακόμη και το πιο απόμακρο νησί επιλογή άνετης διαμονής. Ωστόσο όλα πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά, γιατί συχνά τα εμπόδια εμφανίζονται από εκεί που δεν τα περιμένουν οι υποψήφιοι αγοραστές. Ένας από αυτούς, για παράδειγμα, εγκατέλειψε το όνειρό του, όταν συνειδητοποίησε πως η μεταφορά με ελικόπτερο των απαιτούμενων για την οικοδόμηση υλικών θα του κόστιζε περίπου 3.000 ευρώ την ώρα. «Όλα θα πρέπει να εισαχθούν, ακόμη και οι βίδες», επισημαίνει ο ελληνικής καταγωγής Γιώργος Δαμιανός, πρόεδρος της εταιρείας Damianos Sotheby΄s Ιnternational Realty στις Μπαχάμες, που μεσολαβεί για την πώληση ορισμένων από τα πλέον ωραία νησιά διεθνώς. «Επίσης, υπάρχει πάντα το πρόβλημα του προσωπικού. Αν δεν είναι δικό σου το νησί, μπορείς να τα μαζέψεις και να φύγεις, όμως αν είσαι εσύ ο ιδιοκτήτης, θα πρέπει να βρεις προσωπικό που είναι πρόθυμο να μείνει εκεί, να γνωρίζει από γεννήτριες αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να ζήσει χωρίς κοινωνική ζωή».