ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ένα παιχνίδι σκάκι με το καθεστώς

«Oλυμπιακή δόξα χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα δεν γίνεται. Για τον λόγο αυτό, σας ζητάμε να κάνετε μια χειρονομία που θα αλλάξει το κεντρικό σύνθημα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, «Οne World, Οne Dream», σε κάτι βαθύτερο και πανανθρώπινο. Πιστεύουμε πως το ολυμπιακό σύνθημα πρέπει να είναι «Οne World, Οne Dream, the Same Ηuman Rights», ένα σύνθημα που θα δώσει νέα ώθηση στην οικοδόμηση της πραγματικής κοινωνικής αρμονίας». Αυτά αναφέρονται σε ανοιχτή επιστολή προς τον Κινέζο πρόεδρο Χου Τζιντάο που υπογράφεται από 40 διανοούμενους (πανεπιστημιακούς καθηγητές, συγγραφείς, δημοσιογράφους, οικολόγους) και κυκλοφορεί μέσω του Διαδικτύου. Τα ονόματά τους δεν έχουν γίνει γνωστά για προφανείς λόγους. Μπορεί να κάνει όμως κανείς τη βάσιμη υπόθεση ότι δεν περιλαμβάνεται ανάμεσά τους ο Ζανγκ Γιμού. Γιατί σε ένα χρόνο από σήμερα, ο πιο γνωστός σκηνοθέτης της Κίνας θα εγκαινιάσει τους Αγώνες.

Ο άλλοτε αντιφρονών αποφάσισε λοιπόν όχι μόνο να υποταχθεί στον προπαγανδιστικό μηχανισμό του Πεκίνου, αλλά και να γίνει ο πιο προβεβλημένος εκφραστής του; «Εσείς οι Δυτικοί έχετε ένα πρόβλημα», απαντά στον ανταποκριτή της « Κοριέρε» ο άνθρωπος που γύρισε τα «Κόκκινα Φανάρια» και τον «Ήρωα». «Όταν μιλάτε για την Κίνα είτε δεν γνωρίζετε τίποτα είτε τείνετε να βλέπετε τα πράγματα άσπρο- μαύρο. Η Κίνα είναι ένας σύνθετος κόσμος, αλλάζει, ακολουθεί δικούς του δρόμους. Η κουλτούρα μας δεν προχωρεί με απόλυτες αλήθειες, αναζητεί πιο σύνθετα σχήματα για τα καθημερινά προβλήματα. Η ζωή είναι μεγάλη και κουραστική».

Ναι, υπάρχει λογοκρισία στην Κίνα, ο Ζανγκ δεν έχει πρόβλημα να το παραδεχθεί. Όχι, ένας Κινέζος σκηνοθέτης δεν μπορεί να τα βάλει με το καθεστώς, γιατί τότε δεν θα είχε καμιά ελπίδα να δουλέψει. Αλλά στη ζωή δεν είσαι υποχρεωμένος να διαλέξεις ανάμεσα στη σύγκρουση και τον συμβιβασμό. Υπάρχει και η στρατηγική, όποιος παίζει σκάκι το γνωρίζει. Να έχεις υπομονή. Να προσπαθείς να καταλάβεις. Και να κινείς τα πιόνια σου την ώρα που πρέπει. Το σύστημα που υπάρχει στην Κίνα είναι παλιό και άκαμπτο, δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε οι Κινέζοι θέλουν κάτι τέτοιο. Το όνειρο του Ζανγκ Γιμού είναι να γυρίσει μια ταινία για την Πολιτιστική Επανάσταση, μια σελίδα της κινεζικής ιστορίας που παραμένει ταμπού. Θα είναι ένα ρουά ματ εναντίον του καθεστώτος; «Όχι, μονάχα μια απειλή προς τη βασίλισσα, ένας συνήθης ελιγμός. Έτσι κι αλλιώς, είναι κάτι μακρινό». Μήπως θα είναι άλλη μια χολιγουντιανή ταινία, όπως η «Απαγορευμένη Πόλη» που γύρισε πέρυσι; «Το αντίθετο: η τελευταία μου ταινία γεννήθηκε από την ανάγκη να συμβάλω στην επιβράδυνση της εισβολής του Χόλιγουντ στην Κίνα. Κι αυτό μόνο με εμπορικές ταινίες μπορεί να γίνει».

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com