ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ «Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά»
Το σκηνικό το φαντάζομαι κάπως έτσι. Ο πρόεδρος Κώστας (Καραμανλής) όρθιος στο βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ας πούμε και από κάτω εκπρόσωποι παραγωγικών τάξεων, κοινωνικών φορέων, μεμονωμένων κοινωνικών ομάδων, πολίτες γενικώς. Ο πρόεδρος, με το γνωστό αγέρωχο ύφος, το ελαφρά ανασηκωμένο πηγούνι και τις επιτηδευμένες κινήσεις των χεριών (που κάτι μου θυμίζουν, κάτι μου θυμίζουν, αλλά κωλύομαι να αναφέρω τι και κυρίως ποιον) ανοίγει- λέμε τώρα- «διάλογο με τον λαό», διότι το γνωρίζει και ο πάσα ένας πικραμένος ότι διάλογος με τον λαό ανοίγει μόνο παραμονές εκλογών. Τα υπόλοιπα τριάμισι, τέσσερα χρόνια, ο Πρωθυπουργός, ο κάθε πρωθυπουργός, έχει ανοιχτό διάλογο με τον εαυτό του. Άντε και με τον Προκόπη του ή τον Σιούφα του, τον εκάστοτε Προκόπη ή Σιούφα. Αλλά κυρίως με τον εαυτό του, ο οποίος, τσεκαρισμένο, δεν υπάρχει περίπτωση να του φέρει ποτέ αντίρρηση! Αντίθετα θα επικροτήσει κάθε του κίνηση και σκέψη«μεγάλε, είσαι τεράστιος. Τι λέω, είσαι απερίγραπτα εξαιρετικός»…
Λιποαναρρόφηση
Σ΄ αυτήν τη φάση, λοιπόν, πετυχαίνω τον πρόεδρο Κώστα. Όρθιο στο βήμα να απευθύνεται στο ακροατήριο. Τον ακούω να καθησυχάζει τους πολίτες που συνωθούνται από κάτω. «Ένας ένας, μη σπρώχνετε παρακαλώ, όλοι θα πάρετε».
Έπειτα, σηκώνει τον δείκτη και δείχνει.
– Η κυρία, εκεί πίσω, στην τέταρτη σειρά, τι επιθυμείτε παρακαλώ; Η κυρία, σεμνότυφος, με βλέμμα που περιφέρεται σταθερά στο πάτωμα, σηκώνεται, αποφεύγει φυσικά να κοιτάξει ευθέως τον πρόεδρο, πράγμα ούτως ή άλλως δύσκολο- πώς να αντικρύσεις τον Καραμανλή στα μάτια; Δεν γίνεται. Θα την πάθεις σαν τη γυναίκα του Λωτ! Και λέει κάτι, σχεδόν ψιθυριστά.
– Πιο δυνατά, κυρία μου, δεν σας ακούμε, την ενθαρρύνει ο πρόεδρος Κώστας, που κάτι τέτοια τα πιάνει με τη μία και ξέρει ότι συγκινούν το πλήθος διότι δείχνουν αμεσότητα και επικοινωνιακά χαρίσματα.
– Να, ξέρετε, έχω ένα πρόβλημα με την κυτταρίτιδά μου, σκέφτεστε να πάρετε κάποιο μέτρο;
– Ασφαλώς, κυρία μου, ασφαλώς. Και χαίρω διότι μου δίδετε την ευκαιρία. Κηρύσσω από αυτό εδώ το βήμα πόλεμο στην κυτταρίτιδα και εξαγγέλλω δωρεάν λιποαναρρόφηση για όσους έχουν πρόβλημα!
Θυμηδία
Παρατηρώ μια θυμηδία στο αναγνωστικό μου κοινό και δεν θέλω. Διότι το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι τι την προκαλεί: το πρόβλημα ή αυτή καθαυτή η εξαγγελία; Απορρίπτω και τις δυο αιτίες. Το πρόβλημα ως γνωστόν υπάρχει παντού δίπλα μας- και τώρα που είναι και Αύγουστος κι έχουν γεμίσει οι παραλίες είναι και κάτι παραπάνω από εμφανές- και όσο για την εξαγγελία, τη θεωρώ απολύτως εφικτή. Δηλαδή, πιστεύει κανείς ότι στον παροξυσμό της κυβερνητικής παροχολογίας δεν θα μπορούσε να βρει θέση και μια εξαγγελία για… δωρεάν λιποαναρρόφηση; Για επιδοτούμενη αντιμετώπιση (πρόσεξέ με αναγνώστη μου) του τοπικού πάχους ή της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας; Η κυβέρνηση που υποσχέθηκε «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» θα κωλώσει τώρα μπροστά στα παραπανίσια… κιλά που φέρει ο καθένας πάνω του, αποτέλεσμα- και αυτό- της… καλοζωίας που μας εξασφάλισε η Νέα Δημοκρατία; Δεν νομίζω. Με χρυσά κουτάλια μάς είχαν υποσχεθεί ότι θα τρώμε επί των ημερών τους, το 2004, και ιδού πού οδηγούμαστεστις παροχές για κέντρα αδυνατίσματος!
Όλα τα περιμένω
Εδώ έφτασαν στο σημείο να δώσουν δωρεάν αποκωδικοποιητές στα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα κέντρα αδυνατίσματος θα τους μαράνουν; Όλα τα περιμένω, όλα. Διότι άμα φτάνεις στο σημείο να δίνεις στο άτομο με ειδικές ανάγκες έναν αποκωδικοποιητή δωρεάν, προκειμένου να του καλύψεις το σκέλος «θεάματα», στο γνωστό «δωρεάν άρτος και θεάματα», καταλαβαίνουμε όλοι ότι εσύ δεν ορρωδείς μπροστά σε τίποτα. Μα, σε τίποτε όμως. Μια άλλη κυβέρνηση θα φρόντιζε ίσως να εξαλείψει ή να περιορίσει τον κοινωνικό αποκλεισμό του ατόμου με ειδικές ανάγκες, να του εξασφαλίσει ίσες ευκαιρίες στη δουλειά, να κάνει ευκολότερη την πρόσβασή του στις δημόσιες υπηρεσίες (υπουργεία, συγκοινωνίες, κοινόχρηστους χώρους). Ακόμη και το πώς θα περπατάει ανεμπόδιστα στους δρόμους. Να του κάνει δηλαδή καλύτερη τη ζωή, την έτσι κι αλλιώς δύσκολη ζωή του. Η κυβέρνηση Καραμανλή για όλα αυτά δεν έχει κάνει τίποτε. Νομίζει ότι τα προβλήματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες θα λυθούν με περισσότερη τηλεόραση! Να τους κλείσει δηλαδή σπίτι ακόμη περισσότερο! Εύγε σ΄ όποιον το σκέφτηκε και διπλά εύγε σ΄ αυτούς που το υλοποίησαν…
Στην Εκκλησία 30 εκατ. ευρώ
Εκλογές έρχονται, θα δουν πολλά τα μάτια μας και περισσότερα φυσικά θα ακούσουν τα αυτιά μας! Αν έχουμε ώς το τέλος της προεκλογικής περιόδου αυτήν την αίσθηση σε κανονική λειτουργία, διότι με όλα αυτά τα… κουφά που ακούμε- αυτές τις προεκλογικού χαρακτήρα κανονιές- δύσκολα θα τη γλιτώσουμε. Θα κουφαθούμε στο τέλος και να μου το θυμάστε. Εγώ στα όριά μου έφτασα τις προάλλες που άκουσα ότι η κυβέρνηση θα δώσει και στην Εκκλησία 30 εκατομμύρια ευρώ! Δηλαδή έλεος. Με τριάντα εκατομμύρια ευρώ μπορεί να γίνουν δέκα σχολεία που λέει ο λόγος, η Εκκλησία τι θα τα κάνει; Ουδόλως ενδιαφέρει κανέναν από την κυβέρνηση ο συγκεκριμένος προβληματισμός και ως εκ τούτου τον αποσύρω. Προφανώς, τα 30 εκατομμύρια δίνονται για να πάρουν γραμμή οι πιστοί, ποια είναι η κυβέρνηση που βοηθάει την Εκκλησία μας; Η κυβέρνηση Καραμανλή. Α, τότε να την ψηφίσουμε.
Να την ψηφίσετε, δεν λέω, αλλά εκείνο το θρήσκευμα στις ταυτότητες που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο πρόεδρος Κώστας (και είχε υπογράψει και στο δημοψήφισμα του Χριστόδουλου, από κοινού με τη σύζυγο Νατάσα), ακόμη να επανέλθει. Άθρησκοι είμαστε στις ταυτότητες!
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Το ΠΑΣΟΚ «περί άλλα τυρβάζει» O φίλος μου ο Αχιλλέας, παιδί από σπίτι και με έντονες δημοκρατικές ευαισθησίες, βλέποντας τις κυβερνητικές εξαγγελίες να πέφτουν βροχή, με ρωτάει συνεχώς «τι κάνει το ΠΑΣΟΚ».
– Το ΠΑΣΟΚ «περί άλλα τυρβάζει», του απάντησα, χρησιμοποιώντας μια φράση που έλεγαν και παλιά οι δημοσιογράφοι, τότε δηλαδή που το επάγγελμα είχε και μια άλφα υπόσταση.
Χαμένοι στις παραλίες αρχηγός και στελέχη, (με ελάχιστα μικρά διαλείμματα όπως προχθές) απολαμβάνουν τις ωραίες ημέρες και τις ακόμη ωραιότερες νύχτες του Αυγούστου και δίνουν ραντεβού «για μετά τις 20 του μηνός». Καμία αντίρρηση, αλλά όταν ο άλλος, ο πρόεδρος Κώστας δηλαδή, είναι εγκατεστημένος στο Μαξίμου, βλέπει κάθε μέρα έναν υπουργό κι έπειτα εκείνος τραβάει από μια εξαγγελία, συγγνώμη, αλλά δεν είναι και πολύ σόι εσύ να κάνεις διακοπές, λες και είσαι δημόσιος υπάλληλος. Μόλις 40 μέρες μάλιστα πριν στηθούν οι κάλπες- γιατί τόσες είναι περίπου ώς τις εκλογές. Εκτός πια κι αν ξέρεις κάτι περισσότερο που εμείς δεν ξέρουμε, οπότε εσύ μεν καλά κάνεις, εμείς όμως κακώς ασχολούμαστε και χαλάμε τη ζαχαρένια μας- ενίοτε και τις καρδιές μας με φίλους και γνωστούς. Καλά να περνάτε πάντως, σύντροφοι…














