[ ΡΙΠΕΣ ] Πυροτεχνήματα

ΑΠΟ όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις που η κυβέρνηση μοιράζει απλόχερα τις τελευταίες ημέρες, η χθεσινή για το Ταμείο Φτώχειας είναι η πλέον κραυγαλέα, η περισσότερο υποκριτική και η λιγότερο πειστική. Αποτελεί μνημείο προχειρότητας και πολιτικαντισμού, αφού δεν συνοδεύεται από κανένα στοιχείο που να εγγυάται την υλοποίησή της και επιδιώκει την υφαρπαγή της ψήφου ιδιαίτερα ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων, όπως είναι τα περίπου δύο εκατομμύρια πολίτες που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. ΣΤΗΝ ουσία αποτελεί μια εξαγγελία εντυπωσιασμού των πολιτών που έγινε την τελευταία… εργάσιμη ημέρα της κυβέρνησης- μιας και σήμερα ο Πρωθυπουργός και οι περισσότεροι υπουργοί φεύγουν για διακοπές. Προφανώς βιάζονταν και δεν είχαν χρόνο να την κάνουν πιο συγκεκριμένη και περισσότερο πειστική. Ούτε να καταρτίσουν κάποιο νομοσχέδιο με το οποίο να προβλέπεται η ίδρυση του νέου Ταμείου και να νομοθετούνται οι πόροι του ώστε να είναι εξασφαλισμένοι- και όχι μόνο προεκλογικοί.

ΤΟ ξαφνικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τους φτωχούς εξηγείται βέβαια από τις προεκλογικές ανάγκες και σκοπιμότητές της. Εκείνο που δεν εξηγείται είναι γιατί, επί τριάμισι χρόνια, όχι μόνο τους αγνόησε αλλά με την πολιτική της έκανε ακόμη δυσκολότερη τη θέση τους. Η αύξηση των έμμεσων φόρων ύψους πάνω από δυόμισι δισεκατομμύρια ευρώ που επέβαλε περισσότερο τους φτωχούς έπληξε, ενώ οι φορολογικές ελαφρύνσεις που καθιέρωσε κυρίως τους οικονομικά ισχυρούς ωφέλησαν. Παράδειγμα, η επαναφορά των αποδείξεων από την οποία δεν μπορούν να επωφεληθούν όσοι έχουν πολύ χαμηλά εισοδήματα και δεν υποβάλλουν φορολογική δήλωση.

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι «η φτώχεια του εκλογικού ταμείου» της Νέας Δημοκρατίας την οδηγεί στο να υπόσχεται και πάλι τα πάντα σε όλους. Αυτό μπορεί να αποδείχθηκε επιτυχημένη συνταγή το 2004, αλλά σήμερα που οι ψηφοφόροι δοκίμασαν την αξιοπιστία της μοιάζει, τουλάχιστον, με έλλειψη πολιτικής φαντασίας.