Περίοδος ευτυχίας

Οι προπονητές των ομάδων μπορεί να διανύουν ακόμη τις ευτυχισμένες ημέρες των φιλικών αγώνων, αλλά οι σελίδες του ημερολογίου φέρνουν όλο και πιο κοντά τις επίσημες πρεμιέρες, τα αποτελέσματα των οποίων θα έχουν άλλο ειδικό βάρος.

Με όσα έχουμε παρακολουθήσει μέχρι τώρα θα πρέπει να θεωρήσουμε ως πιθανότερο ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός θα παρουσιαστούν στο πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι που θα ανοίξει και την αυλαία του νέου πρωταθλήματος στις 26 του μήνα χωρίς να βρίσκονται στον μεγαλύτερο βαθμό ετοιμότητας. Αυτό έως ένα σημείο είναι λογικό και ίσως θα μπορούσε κανείς να δικαιολογήσει τους Πεσέιρο και Λεμονή, αλλά το πιο σοβαρό πρόβλημα έχει να κάνει με τις αποφάσεις που καλούνται να πάρουν οι κόουτς σε ό,τι αφορά τους ποδοσφαιριστές που θα συγκροτήσουν τη μάχιμη ενδεκάδα.

Γιατί μπορεί οι προπονητές να λένε συχνά- πυκνά ότι η ομάδα τους διαθέτει 25 (και βάλε) ισάξιους ποδοσφαιριστές, αλλά κακά τα ψέματα, η ενδεκάδα είναι αυτή που μετράει και δίνει τίτλους. Ας μην ξεχνάμε και τις εκπλήξεις που μας προέκυψαν την προηγούμενη αγωνιστική σεζόν στο… Κύπελλο Ελλάδας με το Χαϊδάρι και τον ΠΑΣ Γιάννινα.

ΚΑΙ ΕΠΙ τούτου έχουμε να επισημάνουμε ότι στους δύο αιώνιους υπάρχουν ακόμη αρκετές ελλείψεις σε θέσεις σημαντικές, ενώ έχουν αποκτηθεί ποδοσφαιριστές που μάλλον θα δυσκολευτούν για να βρουν τη δική τους θέση μέσα στην ομάδα. Ο Ολυμπιακός είναι γνωστό ότι αναζητεί παίκτη για την αντικατάσταση του Νέρι Καστίγιο όπως και αριστερό χαφ, ενώ παράλληλα έχει στο βάθος του μυαλού του και το θέμα της μεταγραφής ενός ακόμη κεντρικού αμυντικού. Ίδιο παίκτη (σέντερ μπακ) θέλει και ο Παναθηναϊκός που μπορεί να πήρε τον Ενακαρίρε, αλλά υπάρχουν και οι τραυματισμοί του Μόρις και του Σιόντη, ενώ από την επίθεση μάλλον λείπει ένας ψηλός φορ για περισσότερη ποικιλία στο παιχνίδι.

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ και οι πράσινοι έχουν κάνει πάντως και ορισμένες μεταγραφές όπως για παράδειγμα του Νούνιες και του Ν΄ Ντιογέ, οι οποίοι αγωνίζονται μεταξύ μεσαίας και επιθετικής γραμμής, αλλά ο Πεσέιρο και ο Λεμονής θα πρέπει να βασανίσουν αρκετά το μυαλό τους για να τους βολέψουν στην ενδεκάδα. Η υπεροπλία σε όλες τις γραμμές είναι απαραίτητη για τις ομάδες τίτλου όπως είναι οι δύο συγκεκριμένες, αλλά δεν μπορεί να δεχτεί κανείς τόσο απλά ότι έρχονται παίκτες για να γεμίσουν οι… πάγκοι. Ίσως σε αυτόν τον τομέα η ΑΕΚ να παρουσιάζεται περισσότερο ορθολογική στις επιλογές της αν και αυτή μάλλον υστερεί στο βάθος που προαναφέραμε.

ΚΑΙ ΜΕΣΑ σε όλα να δούμε πόσος ελεύθερος χώρος θα μείνει και γι΄ αυτά τα παιδιά που έφτασαν στον τελικό του πρόσφατου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Αναφερόμαστε βεβαίως στον Νίνη, τον Μήτρογλου, τον Παπασταθόπουλο και τον Πλιάτσικα. Υποτίθεται ότι θα πρέπει έχουν τις ευκαιρίες που επιβάλλεται προκειμένου να καταφέρουν να πείσουν μετά τον Νίκο Νιόμπλια και τους προπονητές των ομάδων τους ότι μπορούν να προσφέρουν, ανεξάρτητα αν εδώ στην Ελλάδα τους περιμένουμε συνήθως να περάσουν τα 25 χρόνια τους για να τους θεωρήσουμε ταλέντα και να τους εμπιστευθούμε. Ο Νίνης έχει προβάδισμα λόγω της καλής βαθμολογίας στον περσινό έλεγχο και ας ελπίσουμε ότι θα βελτιωθεί και η… ποδοσφαιρική παιδεία στην πατρίδα μας.

Και ξέρετε και το άλλο; Ο διάδοχος του Φάνη Γκέκα στην Μπάγερ Λεβερκούζεν είναι κι αυτός Έλληνας. Πρόκειται για τον Μιχάλη Παπαδόπουλο, που γεννήθηκε στην Τσεχία το 1985 και οι Γερμανοί τον ανακάλυψαν πριν από εμάς.

Δεν είναι δα και η πρώτη φορά…