[ ΓΝΩΜΗ ] Τι δεν πρέπει να ξεχνούν οι στρατηγοί

Η Τουρκία δείχνει να πετυχαίνει τον στόχο που είχαν οι πρόωρες εκλογές της 22ας Ιουλίου: μια δημοκρατική έξοδο από την πολιτική κρίση που ξέσπασε τον Απρίλιο ύστερα από την αποτυχημένη απόπειρα εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή. Πριν από τις εκλογές, αλλά και το βράδυ της εκλογικής του νίκης, ο πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ ενός «συναινετικού υποψηφίου», γεγονός που φάνηκε να απομακρύνει την υποψηφιότητα του Αμπντουλάχ Γκιουλ. Τρεις ημέρες αργότερα, ο τελευταίος δήλωσε ότι ενδέχεται να θέσει υποψηφιότητα «για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του λαού». Ο Ερντογάν δεν μπορούσε παρά να αποδεχθεί την επιστροφή του «αδελφού» του. «Αν ο στρατός αντιταχθεί για άλλη μια φορά στον Γκιουλ, στις επόμενες εκλογές το ΑΚΡ θα εκτιναχθεί από το 46% στο 60%!», εκτιμά ο πολιτικός αναλυτής Ρουσέν Τσακίρ.

Το περίεργο είναι ότι ο στρατός αντιμετωπίζει με ψυχραιμία αυτή την προοπτική. Όπως έγραψε ο Αλί Μπιράντ, οι απόψεις του οποίου λέγεται ότι απηχούν τη νέα θέση του στρατού, «οι στρατηγοί θα ενοχληθούν, όπως κι εμείς, από την εικόνα μιας πρώτης κυρίας με μαντίλα. Όμως ο στρατός μας δεν είναι σαν εκείνους της Λατινικής Αμερικής. Θα συνεχίσει να αγρυπνά για πράγματα που μπορεί να απειλήσουν τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους, αλλά δεν θα αντιταχθεί στη λαϊκή βούληση».

Οι λόγοι της αυξανόμενης δημοτικότητας του ΑΚΡ δεν περιορίζονται όμως στην ανάγκη «εκδίκησης για τον Γκιουλ». Έχουν να κάνουν με την προσοχή που δείχνει το κυβερνών κόμμα στις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων στους τομείς της υγείας, της παιδείας, των υπηρεσιών. Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και η δίψα των Τούρκων για σταθερότητα είναι άλλοι δύο παράγοντες που ευνοούν το κόμμα του Ερντογάν. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το θρησκευτικό κριτήριο υπαγόρευσε την ψήφο μόλις στο 10% του εκλογικού σώματος. Κι αυτό είναι ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι στρατηγοί.