Επτά μπερλίνες για ένα στέμμα

Επτά οικογενειακά σεντάν αναμετρώνται για το στέμμα του βασιλιά στην κατηγορία τους. Κάθε ένα από αυτά έχει τα δικά του δυνατά και τρωτά σημεία. Στο τέλος όμως θα υπάρξει μόνον ένας νικητής!
Τα τετράθυρα σεντάν χάνουν συνεχώς έδαφος και μερίδια αγοράς, όμως αυτό δεν ισχύει για τη μεσαία κατηγορία, όπου η κυριαρχία τους παραμένει απόλυτη. Και αυτό όχι χωρίς λόγο, καθώς τα κλασικά μοντέλα προσφέρουν μεγάλη ευρυχωρία, έναν χώρο αποσκευών που κλείνει και κλειδώνει χωριστά και βέβαια υψηλά επίπεδα άνεσης και ασφάλειας. Όσο για το στυλ τους, παραμένει διαχρονικό και κατάλληλο είτε για τις καθημερινές (σπίτι- γραφείο) διαδρομές είτε για καλοκαιρινές διακοπές είτε για την επίσημη πρόσκληση. Σήμερα επιλέγουμε να συγκρίνουμε επτά τέτοια σεντάν, που εκπροσωπούν διαφορετικές σχολές. Η τριάδα Ford Μondeo, Οpel Vectra και VW Ρassat αντιπροσωπεύει τη γερμανική σχολή, που είναι κατά πολλούς και η κορυφαία στις κατηγορίες των ποιοτικών αυτοκινήτων υψηλού κύρους. Το Ρeugeot 407 αποτελεί τη γαλλική πρόταση με κύρια χαρακτηριστικά την άνεση και το στυλάτο ντιζάιν. Το Ηonda Αccord και το Τoyota Αvensis αντιπαραθέτουν την τελειομανία και την παραδοσιακή αξιοπιστία των Ιαπώνων, ενώ την ανερχόμενη δύναμη της Κορέας εκφράζει με τον πλέον κατάλληλο τρόπο το Κia Μagentis. Η συνεχής αύξηση του βάρους στα νέα μοντέλα μάς οδήγησε, εξάλλου, στην απόφαση να συγκρίνουμε μεταξύ τους τις δίλιτρες εκδόσεις των επτά σεντάν, με εξαίρεση το Οpel Vectra, όπου επιλέξαμε την έκδοση 1.8 λίτρων, επειδή προσφέρεται μόνο με υπερτροφοδοτούμενη δίλιτρη εκδοχή. Η απόφασή μας στηρίζεται και στις διαφορές τιμών μεταξύ των διαφόρων εκδόσεων, που καθιστούν τα δίλιτρα σεντάν μια ελκυστική, αλλά όχι πανάκριβη, πρόταση σε σχέση με τα μοντέλα των 1.8 λίτρων (για παράδειγμα το Τoyota Αvensis 1.8 Sol αρχίζει από 23.300 ευρώ και το αντίστοιχο δίλιτρο από 26.000 ευρώ, αντίστοιχα το Ρeugeot 407 1.8 SΤ Εxecutive κοστολογείται έναντι 24.150 ευρώ και το δίλιτρο έναντι 26.700 ευρώ). Για κάποια άλλα μοντέλα δεν υπήρχε καν τέτοιο δίλημμα, αφού οι κατασκευάστριες εταιρείες τους τα εφοδιάζουν στη βασική εκδοχή τους με κινητήρες 1.6 λίτρων και η αμέσως επόμενη έκδοση είναι δίλιτρη (π.χ. VW Ρassat, Ford Μondeo), ενώ το Κia Μagentis και το Ηonda Αccord αρχίζουν έτσι κι αλλιώς από τα δύο λίτρα. Κάπως έτσι διαμορφώθηκε και η τελική μας επτάδα, στην οποία συμμετέχουν τα Ford Μondeo 2.0, Ηonda Αccord 2.0, Κia Μagentis 2.0, Οpel Vectra 1.8, Ρeugeot 407 2.0, Τoyota Αvensis 2.0 και VW Ρassat 2.0. Η έκπληξη
Από άποψη αισθητικής η Ford κάνει τη μεγάλη έκπληξη, καθώς δεν μάς είχε συνηθίσει μέχρι τώρα σε τόσο προχωρημένο ντιζάιν, όπως στο νέο Μondeo. Θα λέγαμε μάλιστα ότι το Μondeo νέας γενιάς με την επιθετική μάσκα έχει να φοβηθεί μόνο το επίσης πανέμορφο Ρeugeot 407 σε καλλιστεία ομορφιάς και σίγουρα κανένα άλλο από τα πέντε υπόλοιπα αυτοκίνητα της δοκιμής μας με τα πρακτικά αμαξώματα, αλλά χωρίς ιδιαίτερες αισθητικές εξάρσεις! Το νέο Ford εντυπωσιάζει όμως και όσον αφορά τις εξωτερικές και τις εσωτερικές διαστάσεις του, καθώς το μήκος του φτάνει τα 4,84 μ. και είναι κατά 23 εκατοστά μακρύτερο από το Οpel Vectra. Επίσης το μακρύ μεταξόνιο των 2,85 μ. εξασφαλίζει κορυφαία ευρυχωρία ακόμη και στους πίσω επιβάτες, ενώ ο τεράστιος χώρος αποσκευών «καταπίνει» 550 λίτρα και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στο τεστ μας έπειτα από εκείνον του VW Ρassat με 15 λίτρα επιπλέον.

Τo Μοndeo είναι εξάλλου ισάξιο του Ρassat όσον αφορά το φινίρισμα και- εκτός των άλλων- κατά περίπου 3.600

ευρώ φθηνότερο, ενώ δύσκολα θα το προσπεράσουν όσοι ψάχνουν για ένα μεγάλο και ευχάριστο αυτοκίνητο σε αυτήν την κατηγορία. Εννοείται ότι ούτε αυτό το μοντέλο στερείται τρωτών σημείων, όπως είναι για παράδειγμα η υπερφόρτωση του τιμονιού και της κεντρικής κονσόλας με διακόπτες, πλήκτρα και κάθε λογής χειριστήρια, των οποίων η χρήση αποσπά την προσοχή του οδηγού από την κυκλοφορία. Ούτε και ο δίλιτρος κινητήρας με τους 145 ίππους καταφέρνει να πείσει και είναι προφανές ότι δεν χαρακτηρίζεται από τεχνολογία αιχμής, αλλά βασίζεται σε μια συνταγή με βασικό συστατικό την αξιοπιστία. Για να μπορέσει να κινηθεί ο οδηγός του με κάποια υποτυπώδη σβελτάδα, πρέπει να κρατά τις στροφές του τετρακύλινδρου ψηλά, οπότε απαιτούνται γύρω στα 9 λίτρα αμόλυβδης για κάθε 100 χλμ. Αντίθετα, εντυπωσιακή είναι η ποιότητα κύλισης του βάρους 1,7 τόνων αμαξώματος, που δεν αφήνει να περνούν κραδασμοί στο εσωτερικό του, το σύστημα ευστάθειας επεμβαίνει αποφασιστικά και πραγματικά όταν χρειάζεται, το τιμόνι αποδεικνύεται ακριβές, ενώ το πεντατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων δεν είναι ιδιαίτερα σαφές. Σταθερή αξία
Το Οpel Vectra αποτελεί μία από τις παραδοσιακές παρουσίες στην κατηγορία του, όπου αναδεικνύεται σε όχημα με καλό μέσον όρο χωρίς πάντως ιδιαίτερα θετικά ή αρνητικά σημεία. Όταν καθήσεις στο τιμόνι του, αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι το έχουν πάρει λίγο τα χρονάκια (ο αντικαταστάτης του θα παρουσιαστεί στην έκθεση της Φρανκφούρτης), μάλιστα ο σχεδιασμός του δείχνει μάλλον παρωχημένος και το πίσω τμήμα του χοντροκομμένο. Οι αναρτήσεις του αντιδρούν νευρικά στις κακοτεχνίες του οδοστρώματος, όμως το τιμόνι του αποδεικνύεται άμεσο και προσδίδει ευελιξία στο αυτοκίνητο. Παρ΄ ότι είναι το μόνο από τα επτά μοντέλα της δοκιμής μας με κινητήρα 1.8 λί τρων αντί 2.0 και διαθέτει τη χαμηλότερη ισχύ (140 ίπποι), καταφέρνει και εμφανίζει ανταγωνιστικές επιδόσεις έστω κι αν θορυβεί ο τετρακύλινδρος έντονα στις υψηλές στροφές. Επίσης η κατανάλωσή του κυμαίνεται σε λογικά επίπεδα, χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι απαιτεί για τα 100 χλμ. σχεδόν 2 λίτρα λιγότερη βενζίνη απ΄ ό,τι το ενεργοβόρο Κia Μagentis. Εννοείται ότι ένα από τα σημαντικότερα ατού για το Vectra παραμένει η προσγειωμένη τιμή αγοράς του, που αρχίζει από 21.220 ευρώ. Πάντως το συγκριτικό αυτό πλεονέκτημα εξανεμίζεται, αν παραγγείλει ο πελάτης την έκδοση Εlegance, που διαθέτει το- κατά την άποψή μας απαραίτητο- σύστημα ευστάθειας και κοστολογείται στα 23.420

ευρώ.

Γαλλική φινέτσα
Το Ρeugeot 407 είναι ένα εντελώς διαφορετικό αυτοκίνητο. Η γαλλική μπερλίνα δεν αρκείται στο ξεχωριστό ντιζάιν της, αλλά κερδίζει επίσης πόντους με ένα πλήρες πακέτο εξοπλισμού ασφάλειας. Κατά τα άλλα προσφέρει μεν πλούσιους χώρους στον οδηγό και στον συνοδηγό, όμως οι διαθέσιμοι χώροι για τα κεφάλια και τα πόδια των πίσω επιβατών βρίσκονται σίγουρα κάτω από τον μέσον όρο της κατηγορίας. Γενικά το 407 προσπαθεί να ξεχωρίσει με κάποιες ιδιαιτερότητες, όπως η εξαφάνιση του μπροστινού τμήματος του αμαξώματος από το οπτικό πεδίο του οδηγού (γνώρισμα κυρίως πολυμορφικών μοντέλων), η αντίθετη φορά λειτουργίας των υαλοκαθαριστήρων, οι υπερβολικά μικροί εξωτερικοί καθρέπτες και η όχι απόλυτα ορθόδοξη λειτουργικότητα. Μέσα από αυτό το πρίσμα οφείλουμε να δούμε για παράδειγμα το ντιζαϊνάτο – αν και όχι ιδιαίτερα ευανάγνωστο- καντράν του ταχύμετρου. Κατά τα άλλα ο κινητήρας των 140 ίππων δείχνει μάλλον κορεσμένος όσον αφορά τις επιδόσεις του, η αίσθηση του επιλογέα ταχυτήτων παραμένει ασαφής, οι αναρτήσεις χτυπούν σε κακοφτιαγμένη άσφαλτο και η τεράστια διάμετρος ολικής στροφής (12,5 μ.) κάνει τη ζωή δύσκολη στην πόλη και σε στενούς χώρους στάθμευσης.

Επιθετικό πνεύμα
Η Ρeugeot αναζητεί το κοινό της μεταξύ των εραστών ενός ιδιαίτερου στυλ, η Ηonda απευθύνεται περισσότερο στους πιο δυναμικούς οδηγούς, καθώς μάλιστα το δίλιτρο Αccord με τους 155 ίππους δείχνει τις εξατμίσεις του στους υπόλοιπους έξι ανταγωνιστές του. Σημαντική συμβολή έχει σε αυτό το σαφέστατο σαζμάν με την κοντή κλιμάκωση, το οποίο φροντίζει για σπιρτόζες επιταχύνσεις και για υψηλή ελαστικότητα. Η άλλη πλευρά του νομίσματος; Στους αυτοκινητοδρόμους και σε ταχύτητες της τάξεως των 130 χλμ./ώρα και με πέμπτη σχέση στο σαζμάν λειτουργεί ο κινητήρας στις 3.700 σ.α.λ., δηλαδή πάνω από 200 σ.α.λ. υψηλότερα από τον ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα αρκετά έντονους θορύβους και αυξημένη κατανάλωση καυσίμου. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε τις άβολες αναρτήσεις, που δεν φιλτράρουν σωστά τους κραδασμούς και ταλαιπωρούν τους επιβάτες.

Προτεραιότητα στην άνεση
Η δεύτερη ιαπωνική μπερλίνα της δοκιμής μας τα πηγαίνει πολύ καλύτερα απ΄ ό,τι το Ηonda στο κεφάλαιο που αφορά την άνεση στην οδήγηση. Αναμφίβολα η υψηλή ποιότητα κύλισης και η αποτελεσματικότατη απόσβεση πάσης φύσεως κραδασμών θεωρούνται από τα πιο δυνατά «χαρτιά» του Τoyota Αvensis. Πάντως η τιμή του είναι η υψηλότερη- μαζί με εκείνη του VW Ρassat- καθώς το δίλιτρο Αvensis αρχίζει από 26.000 ευρώ κάτι που σίγουρα δεν αντισταθμίζεται από τον ομολογουμένως πλούσιο εξοπλισμό του. Στα μείον του Αvensis καταγράφονται η μέτρια θέση οδήγησης- εξαιτίας της κοντής έδρας του καθίσματος και σε συνδυασμό με την υπερυψωμένη θέση του-, η απουσία αίσθησης από το τι μόνι και η ασάφεια του επιλογέα ταχυτήτων. Οι επιταχύνσεις από στάση κρίνονται ικανοποιητικές, όμως το Αvensis υστερεί στις ρεπρίζ με πέμπτη σχέση, ενώ ο χώρος αποσκευών του μπορεί να χαρακτηριστεί οικογενειακών προδιαγραφών, όμως τα 520 λίτρα όγκου δεν αποτελούν κορυφαία τιμή για την κατηγορία. Θα θέλαμε επίσης να επισημάνουμε πως η ποιότητα των υλικών και το φινίρισμα παραμένουν σε αποδεκτά επίπεδα, όμως ακόμη και σε αυτό το παραδοσιακό προπύργιο της Τoyota ακολουθεί το Αvensis, το Ford Μondeo, το Ρeugeot 407 και το VW Ρassat.

Απ΄ την Κορέα με αγάπη
Ποιος να το έλεγε πριν από λίγα μόλις χρόνια ότι θα τολμούσαμε να συγκρίνουμε στη μεγαλο-μεσαία κατηγορία ένα κορεάτικο μοντέλο με καθιερωμένους ανταγωνιστές από την Ευρώπη και την Ιαπωνία και μάλιστα χωρίς να προβάλλουμε ως σημαντικότερο προσόν του την ασυναγώνιστη τιμή;

Το Κia Μagentis ανήκει μεν στα φθηνότερα δίλιτρα σεντάν της κατηγορίας με τιμή εκκίνησης 21.490 ευρώ, όμως η πλούσια έκδοση με σύστημα ευστάθειας στοιχίζει 23.990

ευρώ και έτσι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί «κελεπούρι». Από την άλλη πλευρά έχουμε όμως ένα ευρύχωρο μοντέλο, με μεγάλες γυάλινες επιφάνειες που εξασφαλίζουν άπλετη ορατότητα, με άνετα και καλοφτιαγμένα καθίσματα και μεγάλους περιστροφικούς διακόπτες και πλήκτρα που δεν βάζουν γρίφους στον οδηγό. Οι ελλείψεις του γίνονται εμφανείς με τα πρώτα- σβέλταχιλιόμετρα συμβίωσης μαζί του.

Στις γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης αντιδρά το αυτοκίνητο ράθυμα· μάλιστα σκληραίνει το τιμόνι του, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί μεγάλος μπελάς σε ακραίες συνθήκες γιατί δυσχεραίνει την προσπάθεια του οδηγού να επαναφέρει το αμάξωμα στην επιθυμητή πορεία. Όμως και ο κινητήρας εμφανίζει αρκετά τρωτά σημεία, αν και πρόκειται για ένα μοντέρνο μηχανικό σύνολο με βαλβίδες μεταβλητού χρονισμού. Παρ΄ όλα αυτά οι επιταχύνσεις του από στάση και σε κίνηση δεν θεωρούνται ιδιαίτερα αξιόλογες, ενώ η κατανάλωση των 9,2 λίτρων ανά 100 χλμ. είναι η υψηλότερη μεταξύ των επτά μοντέλων της συγκριτικής δοκιμής μας. Οι αναρτήσεις του Μagentis φιλτράρουν σωστά τους κραδασμούς, έχουν όμως την τάση να χτυπούν έντονα περνώντας από λακκούβες, γενικά όμως το Κia είναι πλέον ανταγωνιστικό στον τομέα της άνεσης. Η ποιότητα επί τροχών
Απόλυτα ανταγωνιστικό σε όλα τα επίπεδα είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, το VW Ρassat. Από την πρώτη στιγμή που παίρνεις θέση στα άνετα και καλοσχεδιασμένα καθίσματα, αντιλαμβάνεσαι ότι το Ρassat είναι ένα ώριμο και υψηλής τεχνολογίας αυτοκίνητο. Ιδιαίτερα ο δίλιτρος κινητήρας του πείθει, διαθέτοντας- όπως και το Τoyota Αvensis- το πλεονέκτημα του συστήματος άμεσου ψεκασμού και σε συνδυασμό με το εξατάχυτο χειροκίνητο σαζμάν προκύπτουν καλές τιμές επιτάχυνσης, γρήγορες ρεπρίζ και λογική κατανάλωση καυσίμου. Εξάλλου η ποιότητα των υλικών, το φινίρισμα, η ευρυχωρία, η εξαιρετικά ασφαλής αίσθηση οδήγησης, το άμεσο τιμόνι και το ικανοποιητικό φιλτράρισμα των κραδασμών αποζημιώνουν ώς έναν βαθμό για την «τσιμπημένη» τιμή αγοράς (από 26.830

ευρώ) και για τα μόνο δύο χρόνια εργοστασιακής εγγύησης. Κλασική επιβεβαίωση τού ότι η ποιότητα πληρώνεται.