Γνώμη

Μπόσμαν: Ευχή και κατάρα

Αντικρύζοντας τα 18+1 «πιτσιρίκια» του Νιόπλια στο δεύτερο σκαλοπάτι του ευρωπαϊκού βάθρου, με τα πρόσωπά τους (κάπως) σκυθρωπά, η απορία έρχεται χωρίς δεύτερη σκέψη στον νου. Φταίει η απώλεια του τίτλου ή μήπως ότι όλα τους συνειδητοποιούν πως η απολαυστική περιπέτεια της παρέας τους ολοκληρώθηκε και θα μπουν σε μια άλλη που δεν δείχνει τόσο ευοίωνη; Ρητορικό το ερώτημα.

Όμως ο Μήτρογλου κινδυνεύει να βλέπει την… πλάτη του Μπόρχα και του Κωνσταντίνου, ο Παπασταθόπουλος του Ασκάρατε και πάει λέγοντας για κάθε έναν από τους ασημένιους Νέους. Η υπόθεση Μπόσμαν, βλέπετε, άνοιξε τα σύνορα και μπήκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο ο κάθε πικραμένος. Οι ομάδες, εγκλωβισμένεςκατά ένα μεγάλο ποσοστόστο επικοινωνιακό μέρος των μεταγραφών, φέρνουν παίκτες αμφιβόλου αξίας που παρουσιάζονται ως Ελάφια, Τίγρεις, Κόμπρες και οποιοδήποτε άλλον εντυπωσιακό εκπρόσωπο του ζωικού βασιλειού. Έχουν την ευκαιρία να τους υπερτιμολογούν και να κερδίζουν άλλοθι για την αγωνιστική εικόνα των παικτών και της ομάδας συνολικά. Την ίδια ώρα όσο κι αν ψάξει κανείς, δύσκολα θα βρει άλλοθι για τους 88άρηδες της Αυστρίας αν με όλα αυτά εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Αυτή είναι η κατάρα της υπόθεσης Μπόσμαν για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Υπάρχει όμως και η ευχή. Τα μισά παιδιά του Νιόπλια, ίσως και περισσότερα, θα μπορέσουν (ενδεχομένως) να βρουν την ευκαιρία εκτός συνόρων. Εκεί που δεν φοβούνται να δώσουν χρόνο σε νεαρούς και επενδύουν στο μέλλον. Εκεί θα αποκτήσουν σωστή νοοτροπία, θα γίνουν πραγματικοί επαγγελματίες και μακροπρόθεσμα οι πιθανότητες να ωφεληθεί η Εθνική Ομάδα είναι πολλαπλάσιες. Αυτό δεν είναι απλά ευχή. Ευλογία φαίνεται να είναι…