Ορνιθοτροφείο Κουέντιν Ταραντίνο

Ωραία. Η μεγάλη (του παλιμπαιδισμού) και η μικρή πιτσιρικαρία, η βαρεμένη με Κουέντιν Ταραντίνο θα μάθει τώρα και τι ακριβώς σημαίνει Grindhouse. Δεν γνωρίζουν πού πάνε τα τέσσερα, κουβέντα δεν έχουν ακούσει για Ροζικλαίρ και Αλάσκα της Πατησίων του ΄50 και του ΄60, αλλά από αμερικανικό σκουπίδι να φάν΄ και οι κότες της Γαστούνης! Παρεμπιπτόντως, να θυμηθώ και να σας πω. Όπως ακριβώς τα φανταράκια της επαρχίας και οι ματάκηδες της Ομόνοιας έκοβαν ένα εισιτήριο για δύο ταινίες και έψηναν ρέγκες στο θρυλικό Ροζικλαίρ της καραμανλοκρατίας, έτσι και το μεγαλομωρό του «Death proof». Αντί για ταινία, ψήνει ρέγκες στα καφενεία. Δηλαδή επί δύο ώρες κάτι μεγαλοκοπέλες, γλωσσοκοπάνες με μισό κιλό γρέτζα στη φτέρνα, να μετατρέπουν την οθόνη σε πασιέντζα. Πώς συμβαίνει με το κομμωτήριο; Να τιτιβίζουν οι κότες, να σου παίρνουν τα αυτιά από τα κουτσομπολιά και αυτό να λέγεται art, cinema, ψυχαγωγία, δημιουργία, εξυπνάδα, χιούμορ και όλα αυτά με τα οποία η αφασία της διεθνούς κριτικής έχει εκτοξεύσει τον Ταραντίνο στα πολύ ψηλά.

Και για να μην τρελαίνεστε, δυο κουβέντες για το Grindhouse. Δηλαδή αίθουσες στις ΗΠΑ που φιλοξενούσαν δύο, τρεις ταινίες από σκουπίδια. Ιστορίες βιασμών, αποκεφαλισμών, κυνηγητών και άλλων τέτοιων πολλών. Όπως εμείς της Ψωροκώσταινας διαθέταμε βιομηχανία πλαστικών ονείρων made in Finos Film και

«Death Ρroof»

Ο χειρότερος Ταραντίνο Η πιο κιτς Ροζάριο Ντόσον Το χειρότερο σκουπίδι του καλοκαιριού

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ=0

(μπλιαχ)

παραδίπλα, με φραγκοδίφραγκα, λειτουργούσε και η παράγκα του Οδυσσέα Κωστελέτου, έτσι και στις ΗΠΑ. Τηρουμένων των αναλογιών. Που πάει να πει, το εξής: Αν η Greece ήταν η πρώτη δύναμη ιμπεριαλιστική, ο Ταραντίνο θα έκανε ριμέικ το «Ρόδα, τσόντα και κοπάνα». Για να καταλάβεις δηλαδή. Και κάτι το εγκληματικό. Δεν λέω για το κέρινο ομοίωμα του εξηνταφεύγα Κερτ Ράσελ. Ποσώς με νοιάζει. Δεν λέω για τη Βανέσα Φερλίτο. Ούτε για τη Ρόουζ ΜακΓκόουαν και ούτε για τη Μαίρη Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ. Αλλά κι εσύ παιδί μου, Ροζάριο Ντόσον. Ένα θεϊκό πλάσμα να μετατραπεί σε καρακιτσάτη γλωσσοκοπάνα; Κομψότητα αγαπητοί μου. Κομψότητα, στυλ, λιτότητα, ομορφιά, αισθητική. Αυτά θα ψάχνω μέχρι τη άλλη μου ζωή!

Με δυο λόγια: Μια παρέα από μεγαλοκοπέλες, κάπου στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ, πέφτει πάνω σε σίριαλ κίλερ. Μισή ταινία κρεβατομουρμούρα και μισή με τα έντερα έξω.