[ Δρόμοι ]

Το λεωφορείο…
… μετέφερε 50 κουρασμένους εργάτες ορυχείου. Είχαν μόλις αφήσει πίσω τους το ανθρακωρυχείο Λα Λόμα, στη Βόρεια Κολομβία, όταν ένοπλοι τους σταμάτησαν και έβγαλαν έξω διά της βίας δύο ηγετικά στελέχη συνδικάτων. Πέντε σφαίρες δέχθηκε ο ένας στο κεφάλι κι έπεσε νεκρός. Τον άλλον τον βασάνισαν και μετά τον σκότωσαν. Έξι μήνες αργότερα, ένας ακόμη ηγέτης συνδικάτου που είχε επισκεφθεί το ορυχείο δολοφονήθηκε. Τα θύματα ήταν μέλη της Ένωσης Sintramienergetica και προσπαθούσαν να βελτιώσουν τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας στο αμερικανικής ιδιοκτησίας ορυχείο. Από το ορυχείο αυτό τεράστιες ποσότητες άνθρακα αποστέλλονται από την Κολομβία στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική.

Έξι χρόνια…
… αργότερα, ομοσπονδιακό δικαστήριο στην Αλαμπάμα δικάζει την εταιρεία Drummond για εγκλήματα πολέμου. Μεταξύ άλλων, στο δικαστήριο ειπώθηκε πως η ίδια η εταιρεία είχε δώσει εντολές για τις δολοφονίες τον Μάρτιο του 2001. Ο Τζίμι Ρούμπιο, επίσης συνδικαλιστής, ισχυρίστηκε ότι είδε στέλεχος της Drummond να πληρώνει ηγέτη παραστρατιωτικής οργάνωσης για να πραγματοποιήσει τις δολοφονίες. Η έκβαση της δίκης αυτής θα έχει σοβαρές επιπτώσεις σε δεκάδες άτομα διαφόρων εθνικοτήτων που δικάζονται με βάση έναν νόμο 214 ετών, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κάποτε για την καταπολέμηση της πειρατείας. Κάνοντας χρήση αυτού του νόμου, οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινήθηκαν εναντίον μερικών από τις πιο γνωστές αμερικανικές εταιρείες, την Εxxon Μobil, την Chevron Τexaco, την Del Μonte, τη Citigroup και την Τράπεζα της Αμερικής. Άλλες πέντε εταιρείες, περιλαμβανομένης και εταιρείας εμφιάλωσης της Coca Cola, κατηγορήθηκαν από το ίδιο εμπορικό συνδικάτο ότι προσέλαβαν παραστρατιωτικούς για να σκοτώσουν ηγέτες τους. Η εταιρεία Chiquita παραδέχθηκε πρόσφατα πως πλήρωσε δεξιούς παραστρατιωτικούς της Κολομβίας για να προστατεύσουν τις εκεί επιχειρήσεις της.

Ένα από τα δεινά…
… είναι αυτό. Ένα άλλο, για τους ανθρώπους των ορυχείων, είναι το ΑΙDS. Από την Αφρική ώς τη Ρωσία και από το Περού μέχρι την Κίνα, τα ορυχεία αντιμετωπίζουν το εξής πρόβλημα: οι εργάτες που φέρνουν στην επιφάνεια τον πλούτο από τα έγκατα της γης, πλήττονται από τη μάστιγα του ΑΙDS. «Η επιδημία έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις, που κανείς από εμάς δεν παραδέχεται το μέγεθος. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που δεν έχουν διαγνωσθεί και δεν αναφέρονται», επεσήμανε ο Μπράιαν Μπρινκ, αντιπρόεδρος στην Αnglo, του τέταρτου μεγαλύτερου ομίλου ορυχείων στον κόσμο. Τόνισε μάλιστα ότι η εταιρεία του αντελήφθη το πρόβλημα πριν από 21 χρόνια, όταν τέσσερις από τους 18.450 Νοτιοαφρικανούς εργάτες της διαπιστώθηκε πως ήταν φορείς του ιού.

Δύο δεκαετίες…
… αργότερα, η εταιρεία επισημαίνει ότι τα μέτρα πρόληψης που είχε λάβει απέτυχαν. Περίπου το ένα τρίτο των εργατών μολύνθηκε, ενώ η Νότιος Αφρική βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας πανδημίας. «Δεν σταματήσαμε την επιδημία. Στην πραγματικότητα, αν κοίταζα πίσω και μας βαθμολογούσα, δεν θα μας έβαζα πάνω από 0», προσθέτει ο Μπρινκ. Δεν έχει κι άδικο. Οι ανθρακωρύχοι, πολλοί από αυτούς μετανάστες, διακινδυνεύουν τη ζωή τους για το μεροκάματο καθημερινά, έτσι το σεξ χωρίς προφύλαξη- σε συνδυασμό με την άγνοια- δεν φαντάζει και τόσο επικίνδυνο.