Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Το σκληρό ευρώ μας γονατίζει

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ άνοδος του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος με την πραγματοποίηση νέου ιστορικού ρεκόρ έναντι του δολαρίου δείχνει να μην απασχολεί κανέναν στην ευρωζώνη.

Λείπουν οι δηλώσεις ανησυχίας των ιθυνόντων της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σιωπά. Η προσέγγιση αυτή δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι όχι μόνο δεν ανησυχούν, αλλά μάλλον αντιμετωπίζουν θετικά την άνοδο του νομίσματός τους στις διεθνείς αγορές. Το ερώτημα είναι αν αυτή η απαθής ή θετική στάση είναι δικαιολογημένη.

Για τους Γερμανούς που παραδοσιακά αγαπούν τα σκληρά νομίσματα (βλέπε τη μεταπολεμική ιστορία του μάρκου) η στάση αυτή είναι αναμενόμενη. Αναμενόμενη είναι και η «ουδέτερη» έναντι της ανόδου του ευρώ στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Καταστατικό της καθήκον είναι η διαφύλαξη της σταθερότητας των τιμών.

Τι γίνεται, όμως, στην περιφέρεια της ευρωζώνης, όπως για παράδειγμα στην Ελλάδα; Δικαιολογείται η απάθεια έναντι της ανόδου του ευρώ; Τα στοιχεία λένε «όχι». Η χώρα με τη μεγαλύτερη έκθεση των εξαγωγών της σε χώρες εκτός ευρωζώνης είναι η Ελλάδα. Κάθε πόντος που κερδίζει το ευρώ έναντι του δολαρίου είναι ένας πόντος λιγότερος στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές. Όσο ακριβαίνει το ευρώ τόσο πιο ελκυστική γίνεται για τον τουρίστα η Τουρκία ή η Αίγυπτος σε σχέση με την Ελλάδα. Πιθανόν οι ιθύνοντες της ελληνικής οικονομικής πολιτικής να θεωρούν ψιλά γράμματα το κατά πόσο επηρεάζει την οικονομία η πορεία της ισοτιμίας του ευρώ. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι την επηρεάζει.

Και στην παρούσα φάση μάλλον αρνητικά.