[ Δρόμοι ]

Στο τέλος…
…μιας διαδήλωσης εναντίον του Κρεμλίνου που έγινε τον περασμένο μήνα στη Μόσχα, ο Γκάρι Κασπάροφ (φωτογραφία), από τα ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης, ανακοίνωσε ότι οι διαδηλωτές δεν θα προσπαθούσαν να βγουν από τα όρια που είχαν καθοριστεί από τις Αρχές. «Αλλά η απόφασή μας να μην παραβιάσουμε τις απαγορεύσεις δεν αποτελεί δική μας ήττα, αποτελεί ήττα του Κρεμλίνου – και αυτό…». Η φωνή του Κασπάροφ ξαφνικά χάθηκε. Η Αστυνομία είχε αποσυνδέσει τα μικρόφωνα. Ο χρόνος των 90 λεπτών που είχε στη διάθεσή της η αντιπολίτευση είχε τελειώσει. Κι έτσι τελείωσε ένα απροσδόκητα ειρηνικό Σαββατοκύριακο διαμαρτυριών στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Μέχρι τις…
… διαδηλώσεις εκείνες, υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις ότι η αντιπαράθεση θα οδηγείτο σε βία και αιματοχυσία, μια ρωσική εκδοχή της Πλατείας Τιεναν μέν. Οι διαδηλώσεις στην Αγία Πετρούπολη, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο και στη Μόσχα τον Απρίλιο είχαν σημαδευτεί από τη βία των δυνάμεων καταστολής. Η μόνη περίπτωση όπου η Αστυνομία έδρασε με διαφορετικό τρόπο ήταν στην πόλη Σαμάρα, όπου έλαβε χώρα τον Μάιο μια συνάντηση του προέδρου Πούτιν με Ευρωπαίους ηγέτες: η Αστυνομία επέτρεψε την πραγματοποίηση της πορείας, έχοντας φροντίσει όμως να συλλάβει από πριν ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης και πολλούς δυτικούς δημοσιογράφους.

Η «ήπια»…
… αυτή στρατηγική δημιούργησε πολλά ερωτηματικά. Η καγκελάριος Μέρκελ συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Πούτιν και πολλοί αναρωτήθηκαν κατά πόσον ο τελευταίος αδιαφορεί πλέον για την εικόνα του στη Δύση. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα έγιναν οι διαδηλώσεις του Ιουνίου. Την ώρα που ο Ρώσος πρόεδρος δεχόταν επιχειρηματίες απ΄ όλον τον κόσμο σε μια σύνοδο του Οικονομικού Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, οι Αρχές στη Μόσχα ήλεγχαν εξονυχιστικά έγγραφα του κινήματος «Η Άλλη Ρωσία» και όλοι πίστεψαν ότι θα επαναλαμβανόταν το προηγούμενο της Σαμάρας. Τελικά οι διαδηλώσεις έγιναν και τελείωσαν ειρηνικά.

Ποια είναι…
… λοιπόν η στρατηγική του Κρεμλίνου; Γιατί άλλαξε τακτική και τι θα γίνει τον Σεπτέμβριο που οι διαδηλώσεις θα επαναληφθούν; Το κίνημα «Η Άλλη Ρωσία» έχει άραγε τη δυνατότητα να κάνει κάτι; Η απάντηση στην τελευταία ερώτηση συνδέεται με την απάντηση στην πρώτη. Παρόλο που στις διαδηλώσεις του Ιουνίου έλαβαν μέρος μόνο 2.000

άτομα, το Κρεμλίνο έδειξε ότι είναι αποφασισμένο να τις λάβει σοβαρά υπόψη του, συνδυάζοντας την ωμή βία με τον «ήπιο αυταρχισμό». Ο λόγος που το Κρεμλίνο ανησυχεί έχει να κάνει με τη «σύνθεση» των διαδηλωτών: νέοι φοιτητές, διανοούμενοι και επαγγελματίες. «Έχουμε ένα είδος διαλόγου με το Κρεμλίνο και δεν θέλουμε να είμαστε εκείνοι που θα τον διακόψουμε», απάντησε ο Λιμόνοφ όταν ρωτήθηκε αν είναι απογοητευμένος που οι Αρχές εμπόδισαν τους διαδηλωτές να προχωρήσουν πέρα από τα καθορισμένα όρια. Ύστερα λοιπόν από τόσους μήνες βίας, διαφαίνονται οι πρώτες ενδείξεις ενός διαλόγου. Ο Σεπτέμβριος θα δείξει αν αυτές οι ενδείξεις είναι σοβαρές ή αν ο διάλογος ήταν ένας ελιγμός του Κρεμλίνου.