Μπουρλότο το Πακιστάν

Την ελπίδα πως ο «μαρτυρικός» τους θάνατος θα πυροδοτήσει μια ισλαμική επανάσταση στο Πακιστάν εξέφρασε ο ηγέτης των φανατικών ισλαμιστών που παραμένουν ταμπουρωμένοι για έβδομη ημέρα, κρατώντας ομήρους αμάχους, στο Κόκκινο Τέμενος του Ισλαμαμπάντ. Το επίμαχο τζαμί, ωστόσο, δεν είναι για τον πρόεδρο Μουσάραφ παρά η κορυφή των προβλημάτων.

Μόλις την Παρασκευή, ο στρατηγός που κατέλαβε πραξικοπηματικά το 1999 την εξουσία του Πακιστάν διέφυγε μιας ακόμα απόπειρας δολοφονίας: λίγο μετά την απογείωση από τη στρατιωτική βάση του Ραουαλπίντι, το αεροπλάνο που τον μετέφερε δέχθηκε πυρά από αυτόματα όπλα. Εντός και εκτός Πακιστάν, η αμφισβήτηση του Περβέζ Μουσάραφ εντείνεται. Στις ανατολικές επαρχίες, οι τζιχαντιστές που είχαν

ΣΤΟ ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ

Φανατικοί ισλαμιστές παραμένουν ταμπουρωμένοι για έβδομη ημέρα, κρατώντας ομήρους αμάχους, στο Κόκκινο Τέμενος

μέχρι πρόσφατα ως βασική αποστολή να συνδράμουν τους αντάρτες του Αφγανιστάν, πολλαπλασιάζουν τις επιθέσεις εναντίον των κυβερνητικών στρατευμάτων. «Ο Μουσάραφ πρέπει να φύγει, ειδάλλως οι 160 εκατομμύρια πολίτες του Πακιστάν θα τον εκδιώξουν», δήλωσε το Σάββατο από το Λονδίνο, ο πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν Ναουάζ Σαρίφ, στο περιθώριο μιας διάσκεψης της Συμμαχίας για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που συνασπίζει τα μεγαλύτερα αντιπολιτευόμενα κόμματα του Πακιστάν. Η εικόνα που επιμελώς καλλιεργεί ο Μουσάραφ στο Πακιστάν, αυτή του στρατιωτικού που απεχθάνεται τις μικροπρέπειες της πολιτικής καθημερινότητας, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την απόφασή του να εκδιώξει, τον περασμένο Μάρτιο, τον αρχιδικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ακόμα χειρότερα: οι δυτικοί του σύμμαχοι μοιάζουν να χάνουν την υπομονή τους με τη φαινομενική αδυναμία του να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.

Ταμπουρωμένοι
Τη μεγαλύτερη πρόκληση ο Μουσάραφ την αντιμετωπίζει αναμφισβήτητα στο κέντρο της πρωτεύουσας, μόλις δυο βήματα από το αρχηγείο των διαβόητων υπηρεσιών πληροφοριών του Πακιστάν, εκεί όπου βρίσκεται το Λαλ Μαστζίντ, το Κόκκινο Τέμενος, και το παρακείμενο ισλαμικό ιεροδιδασκαλείο θηλέων Τζαμία Χάφσα- μία από τις 88 «μαντράσας» που υπάρχουν σήμερα στο Ισλαμαμπάντ. Επτά ημέρες τώρα, παραμένουν ταμπουρωμένοι μέσα στο τζαμί εκατοντάδες σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές, άνδρες και γυναίκες, που παραμένουν αφοσιωμένοι στον Αμπντούλ Ρασίντ Γκάζι, τον έναν από τους δύο αδελφούς που διευθύνουν το τζαμί- ο άλλος συνελήφθη την περασμένη Τετάρτη ενώ προσπαθούσε να διαφύγει «καλυμμένος» πίσω από μία μπούρκα… Οι πληροφορίες από το τέμενος είναι τόσο αντικρουόμενες, που ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσοι είναι οι οχυρωμένοι μαχητές και πόσοι οι άμαχοι, ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα, που κρατούνται όμηροι. Ακόμα και όσον αφορά τον αριθμό των νεκρών υπάρχουν αμφιβολίες. Επισήμως ανέρχονται σε 24: ο τελευταίος ήταν ένας αντισυνταγματάρχης που πυροβολήθηκε θανάσιμα χθες τα ξημερώματα από τους μαχητές στη διάρκεια επιχείρησης του πακιστανικού στρατού, με σκοπό να ανοίξουν τρύπες στα τείχη και να μπορέσουν να διαφύγουν οι όμηροι.

Κάνοντας την πρώτη του δημόσια παρέμβαση, ο Μουσάραφ έδωσε το Σάββατο στους ισλαμιστές ένα τελεσίγραφο: παράδοση ή θάνατος. «Έχουμε πίστη στον Θεό πως το αίμα μας θα οδηγήσει σε μια επανάσταση. Με τη θέλησή Του, η μοίρα αυτού του έθνους θα είναι η ισλαμική επανάσταση», ήρθε η απάντηση από τον Γκάζι, τον πάλαι ποτέ μετριοπαθή δημόσιο λειτουργό και νυν φανατικό μουλά που επιδιώκει την επιβολή της σαρίας σε ολόκληρο το Πακιστάν- τα «τάγματα ηθικής» του Κόκκινου Τεμένους, ομάδες ενόπλων σπουδαστών των ιεροδιδασκαλείων, είχαν γίνει τελευταία ο τρόμος και ο φόβος του Ισλαμαμπάντ. Προς το παρόν, ο Μουσάραφ κερδίζει με την αποφασιστική πλην προσεχτική του στάση «πόντους» στα μάτια των πολιτών. Αργά ή γρήγορα ωστόσο, η πολιορκία του τεμένους θα πρέπει να λυθεί. Και αν η λύση αυτή αποδειχθεί αιματηρή, η ατμόσφαιρα πέριξ του Πακιστανού προέδρου μπορεί να γίνει εκρηκτική.


Τουλάχιστον 210 νεκροί μέσα σε δύο μέρες

ΣΤΟ ΑΙΜΑ περισσότερων από 210 ανθρώπων βάφτηκε το Σαββατοκύριακο το Ιράκ. Μία και μοναδική επίθεση με παγιδευμένο φορτηγό- η δεύτερη φονικότερη επίθεση από το 2003 και την αμερικανοβρετανική εισβολή στη χώρα- έγινε αιτία να σκοτωθούν το Σάββατο στη σιιτική πόλη Τουζ Κουρμάτο, στο Βόρειο Ιράκ, 150 άνθρωποι. Ο απολογισμός όμως πιθανώς να αποδειχθεί ακόμα πιο δραματικός: αστυνομικοί και πολίτες εξακολουθούσαν χθες να ψάχνουν στα ερείπια των 100 καταστημάτων και κατοικιών που κατέρρευσαν εξαιτίας της ισχυρής έκρηξης, αναζητώντας περίπου 20 αγνοουμένους. «Μέσα σε μια στιγμή ξεκληρίστηκε ολόκληρη η οικογένειά μου», δήλωνε ένας κάτοικος, ο Αμπάς Καντίμ, την ώρα που οι αρχές μιλούσαν για «δάχτυλο» της Αλ Κάιντα. Τουλάχιστον 60 άνθρωποι σκοτώθηκαν χθες στην ευρύτερη περιοχή της Βαγδάτης, από βομβιστικές επιθέσεις και πυρά. Επιφανείς σιίτες και σουνίτες πολιτικοί, μάλιστα, ανάμεσά τους ο σιίτης βουλευτής Αμπάς αλ-Μπαγιάτι και ο σουνίτης αντιπρόεδρος της χώρας Ταρίκ αλ-Χασεμί εξέφρασαν την άποψη πως οι άμαχοι Ιρακινοί πρέπει να πάρουν τα όπλα προκειμένου να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Πέντε μήνες έντασης

ΤΕΛΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2007: Σπουδάστριες στο Τζαμία Χάφσα, το ισλαμικό ιεροδιδασκαλείο θηλέων του Κόκκινου Τεμένους, καταλαμβάνουν τη βιβλιοθήκη του ιδρύματος. Διαμαρτύρονται για την καταστροφή τεμενών στο Ισλαμαμπάντ από την κυβέρνηση και αξιώνουν να εφαρμοστεί η σαρία.

27 ΜΑΡΤΙΟΥ: Απαγωγή τριών γυναικών που κατηγορούνταν ότι διατηρούσαν οίκους ανοχής.

6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: Ο Μαουλάνα Αμπντούλ Αζίζ, ένας από τους δύο αδελφούς που διευθύνουν το Κόκκινο Τέμενος, ανακοινώνει πως θέλει να ιδρύσει ισλαμικά δικαστήρια και απειλεί ξανά με επιθέσεις αυτοκτονίας.

18 ΜΑΪΟΥ: Σπουδαστές αποκλείουν εντός του Τεμένους τέσσερις αστυνομικούς.

23 ΙΟΥΝΙΟΥ: Απαγωγή επτά Κινέζων, ένα ζευγάρι ιδιοκτήτες ινστιτούτου μασάζ και πέντε γυναίκες υπάλληλοί τους, που κατηγορούνταν για πορνεία.

29 ΙΟΥΝΙΟΥ: Ο Μουσάραφ υποστηρίζει ότι εντός του Κόκκινου Τεμένους έχουν οχυρωθεί καμικάζι που έχουν σχέσεις με την Αλ Κάιντα.

3 ΙΟΥΛΙΟΥ: Πρώτες συμπλοκές ανάμεσα στις δυνάμεις της τάξης και τους σπουδαστές του Τεμένους έπειτα από επίθεση των τελευταίων σε κυβερνητικό κτίριο.