Εναλλακτικά

ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ το πέρασμα από μια εποχή σε μια άλλη συντελείται πριν συνειδητοποιηθεί. Αντίστοιχα, ένας πολιτικός μπορεί να έχει «τελειώσει» πολύ πριν αποσυρθεί. Είναι η περίπτωση Μπλερ στη Βρετανία. Όλοι θεωρούσαν ότι ο Γκόρντον Μπράουν, διάδοχός του Τόνι στην Ντάουνινγκ Στριτ, θα ήταν βαρύς και ελάχιστα χαρισματικός. Όταν όμως ανέλαβε την πρωθυπουργία αντελήφθησαν πως δεν ήταν απλώς επαρκής, αλλά συγχρονισμένος με το πνεύμα της χώρας: Ποιος ήθελε πια έναν χαρισματικό ηγέτη; Ποιος είχε ανάγκη έναν χαμογελαστό πολιτικό με άνεση στην επικοινωνία, ικανό να «σπινάρει» την αλήθεια; Τέρμα το σπιν, ζήτω η σοβαρότητα! Εξ ου και η ενθρόνιση Μπράουν- κατά το ωραίο εξώφυλλο του «Εκόνομιστ».

Οι σκέψεις αυτές έχουν εφαρμογή και στην ελληνική πολιτική. Όχι γιατί υπάρχει θέμα άμεσης διαδοχής του Κώστα Καραμανλή. Αλλά γιατί ο Πρωθυπουργός κατέθεσε ο ίδιος στη Βουλή στοιχεία για τον διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου. Άλλη μία σελίδα στην ιστορία