[ Πρόσωπα ] «Μια ακρούλα ευτυχίας»

«Μια ακρούλα ευτυχίας» είναι ο τίτλος του τελευταίου βιβλίου της 89χρονης Ροζμόντ Πουζόλ. «Μικρό εγχειρίδιο κλειτοριδολογίας», διευκρινίζεται στο κάτω μέρος του εξωφύλλου.

Η Ροζμόντ Πουζόλ πιστεύει ότι η γυναίκα μπορεί να νιώσει ηδονή «τουλάχιστον ώς τα 100 της» και πρότεινε σε 80 γυναίκες από 15 ώς 90 ετών να φλυαρήσουν μαζί της για την κλειτορίδα τους. Το αποτέλεσμα ήταν απορρίψεις του τύπου, «δεν ντρέπεστε, στην ηλικία σας!», αλλά και εξομολογήσεις που καθιστούν το βιβλίο αυτό των 190 σελίδων (Εκδόσεις Jean-Claude Gawsewitch) την πιο απολαυστική, κατά τον «Νουβέλ Ομπσερβατέρ», πραγματεία Σεξολογίας των τελευταίων ετών. Η συγγραφέας της μας καλεί να μη λησμονούμε το όργανο της γυναικείας ηδονής, αυτό το μικρό κομμάτι σάρκας στην καρδιά της γυναικείας ανατομίας.

Η Ροζμόντ Πουζόλ πολέμησε στην Αντίσταση, έχει τιμηθεί με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, έχει κάνει καριέρα οικονομικής συντάκτριας, έχει γράψει μια ντουζίνα βιβλία- από πολύ σοβαρά, όπως ένα λεξικό Οικονομίας, μέχρι επιδερμικά, εμπνευσμένα από περιπέτειες υγείας («Κατηγορώ το νοσοκομείο!» «Γέννησα και κατηγορώ!») και αυτοβιογραφικά, αφηγήθηκε πώς μεγάλωσε χωρίς πατέρα, εσωτερική σε σχολείο καλογραιών, πώς εργάσθηκε ως μηχανικός στη Ρhilips, τα χρόνια του πολέμου και της Αντίστασης. Τώρα δίνει τη μάχη της για την κλειτορίδα κόντρα στη «λατρεία του φαλλού»: «Ε λοιπόν, ακόμη και σήμερα στα εγχειρίδια, ενώ όλα τα ανδρικά όργανα περιγράφονται λεπτομερώς, δεν υπάρχει τίποτε για την κλειτορίδα», τονίζει μιλώντας στη «Λιμπερασιόν».

Για την Ροζμόντ Πουζόλ, η οποία έμεινε έγκυος στα 41 της στο πρώτο και μοναδικό παιδί της, η γυναικεία απόλαυση υποφέρει από τη δικτατορία της μητρότητας. «Προσπάθησαν πολύ να με ενοχοποιήσουν που έγινα μητέρα αργά, σαν να είχα παραμελήσει αυτό για το οποίο ήμουν πλασμένη. Τα γυναικεία γεννητικά όργανα αποκτούν αξία μόνον από την αναπαραγωγική λειτουργία τους. Η κλειτορίδα περιφρονείται επειδή είναι στείρα». Έτσι δημιουργήθηκε ένα ταμπού. «Το 80% των γυναικών αγνοούν τη λειτουργία και την ανατομία της κλειτορίδας τους», λέει η Ροζμόντ και εξηγεί πως, όπως το πέος, η κλειτορίδα «διαθέτει βάλανο, πόσθη κι έναν μικρό κινητικό νευρώνα, το στυτικό νεύρο, που πηγάζει από τον εγκέφαλο». Επιπλέον διαθέτει 8.000 εως 10.000 νευρικούς αισθητήρες, όταν το ανδρικό αντίστοιχό της έχει 3.000 ως 4.000. Και χάρη στην οκυτοκίνη, την ορμόνη που απελευθερώνεται κατά τη διέγερσή της, η κλειτορίδα είναι για τις γυναίκες «ένα λουτρό νεότητας, ένα καλλυντικό… Οι μαίες τον Μεσαίωνα χάιδευαν την κλειτορίδα των εγκύων για να βγει το παιδί πιο όμορφο, επειδή ό,τι ευχαριστούσε τη μητέρα ευχαριστούσε και το παιδί».

«Η κλειτορίδα είναι ποιητικό όργανο, επειδή δεν έχει καμία παραγωγική χρησιμότητα», τονίζει η Ροζμόντ Πουζόλ. «Προσφέρει διαφυγή, γλυκύτητα… Η κλειτορίδα επιτρέπει στη γυναίκα που πιστεύει πως είναι άσχημη να αισθανθεί ωραία. Άλλωστε δεν αισθάνεται τίποτε: πλέει απλώς στην ευτυχία».